Αρκετά πιθανό η πρώτη, αυθόρμητη, σκέψη που θα κάνει κάποιος ακούγοντας το «Έλληνας μελλοθάνατος» να είναι κάτι του στιλ «μα δεν είναι δυνατόν, η θανατική ποινή έχει καταργηθεί από καιρό στη χώρα μας». Κανείς δεν είπε ωστόσο ότι αναφερόμαστε σε κάτι εντός συνόρων. Στις ΗΠΑ συμβαίνουν όλα – δίχως να μας κάνει εντύπωση τούτο. Ούτε μιλάμε για κάτι καινούριο. Πάνε πια 36 ολόκληρα χρόνια που ο Κώστας Φωτόπουλος κινείται στη μακάβρια γραμμή ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο, κρατούμενος στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Φλόριντα.
Το ημερολόγιο έγραφε 1990 όταν καταδικάστηκε ως ο «εγκέφαλος» δύο δολοφονιών που διέπραξε η ερωμένη του, Ντέιντρι Χαντ, με θύματα έναν νεαρό (Κέβιν Ράμσεϊ) και τον σύζυγο μιας άλλης γυναίκας. Προσθέστε και ότι του χρεώθηκε πως πήγε να «ξεκάνει» τη γυναίκα του, μέσω ενός δολοφόνου που προσέλαβε και τον οποίο σκότωσε για να φανεί -είπαν – και ήρωας από πάνω και έχετε τα βασικά κομμάτια του παζλ μιας πολύ σκοτεινής και μπερδεμένης υπόθεσης. Τις σοκαριστικές λεπτομέρειες τις οποίας μπορείτε αναλυτικά να διαβάσετε ΕΔΩ, σε παλαιότερο θέμα που είχαμε κάνει στο Menshouse.
Ουσία είναι πως η Χαντ αρχικά κατονόμασε τον Φωτόπουλο ως «εγκέφαλο» των εγκλημάτων. Αργότερα ανακάλεσε, υποστηρίζοντας πως εξαναγκάστηκε σε ψευδή κατάθεση. Ωστόσο η μαρτυρία της δεν κρίθηκε αξιόπιστη. Βαραίνει πιο πολύ ως αποδεικτικό στοιχείο ένα βίντεο 57 δευτερολέπτων που έδειχνε τη Χαντ να πυροβολεί τον Κέβιν Ράμσεϊ δεμένο σε δέντρο, ενώ ο Φωτόπουλος φέρεται να κατέγραφε τη σκηνή και να της έδινε οδηγίες. Εμπειρογνώμονες ταυτοποίησαν τη φωνή του στο βίντεο. Να πούμε εδώ πως η φωνή στις ΗΠΑ, σε αντίθεση με την Ευρώπη, θεωρείται αποδεικτικό στοιχείο.

Εις βάρος του Φωτόπουλου μέτρησε και η εναντίον του κατάθεση από μεριάς την πρώην γυναίκας του, Λίζα, η οποία επέζησε από την εναντίον της απόπειρα δολοφονίας. Το ίδιο επιβαρυντικές ήταν και άλλες μαρτυρίες που τον συνέδεαν με άλλου είδους εγκλήματα, όπως πλαστογραφίες. Ο ίδιος πάντως δεν σταμάτησε ποτέ να φωνάζει για την αθωότητά του, υποστηρίζοντας πως είναι θύμα σκευωρίας και αρνητικών γι’ αυτόν καταστάσεων όπως το ότι πρωτόδικα, βρέθηκε σε δυσχερή οικονομική θέση και δεν μπορούσε να προσλάβει έναν δικηγόρο της προκοπής για να τον σώσει.
Όπως και να έχει, η εύλογη απορία είναι το γιατί ενώ έχουν περάσει τόσα χρόνια από την καταδίκη του, δεν έχει εκτελεστεί ακόμα η ποινή. Μα ακριβώς επειδή είναι Έλληνας. Η περίπτωσή του έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στη χώρα μας, με διάφορες κατά καιρούς επίσημες προσπάθειες για μετατροπή της ποινής του σε ισόβια ή για μεταφορά του σε μια από τις δικές μας φυλακές. Στην προσπάθεια αυτή σύμμαχός είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εκπρόσωποί της στις ΗΠΑ, που έχουν κάνει επανειλημμένα επίσημα διαβήματα στους εκάστοτε Κυβερνήτες της Φλόριντα, ασκώντας ασφυκτική πίεση ως και στον ΟΗΕ, λόγω της ξεκάθαρης στάσης της Ευρώπης ενάντια στη θανατική ποινή.
Να τονίσουμε επίσης πως η ομάδα των δικηγόρων του Φωτόπουλου έχει φτάσει μέχρι και το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ προσπαθώντας να ακυρώσει τη θανατική καταδίκη πατώντας σε κάποιους ευνοϊκούς νέους νόμους, ωστόσο τα δικαστήρια έκριναν ότι δεν έχουν αναδρομική ισχύ για την περίπτωσή του.
Με λίγα λόγια, ο 67χρονος σήμερα Έλληνας παραμένει σταθερά σε μια μόνιμη κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Ενώ όμως περιμένει το τελικό ένταλμα εκτέλεσης από τον Κυβερνήτη της Πολιτείας, προστατεύεται ως ένα βαθμό από τη διεθνή διπλωματία. Μια ισορροπία… τρόμου που τον έχει κρατήσει ζωντανό εδώ και 36 χρόνια. Έστω μονάχο σε ένα μικρό κελί 2χ3, φορώντας μόνιμα μια πορτοκαλί μπλούζα και έχοντας το δικαίωμα να βγαίνει μόλις 2-3 φορές την εβδομάδα στην αυλή της φυλακής για να βλέπει τον ήλιο. Και φτου και απ’ την αρχή…
