Μια απίστευτη ιστορία για την οποία μάθαμε αρκετά παραπάνω από όσα ξέραμε μέχρι πρότινος χάρη στην εκπομπή «Έρευνα» του Flash.gr με τον Παναγιώτη Σουρέλη. Μια απίστευτη ιστορία κι όμως… ελληνική. Ακολουθεί «σεντόνι». Από αυτά που διαβάζεις και αναρωτιέσαι πότε θα τα αξιοποιήσει κάποιος σεναριογράφος για να τα κάνει υλικό για ταινία…
Το «να πιάσει την καλή» ήταν από μικρό παιδί το όνειρό του. Κι ως συχνά συμβαίνει εκεί έξω, βρήκε (α)διέξοδο στον τζόγο για να κάνει πράξη το «θέλω» του. Ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής, στις 23 Απριλίου 1996, το θαύμα έγινε. 09637 τα νούμερα που ανακοίνωσε κατά σειρά η εκφωνήτρια για τον μεγάλο νικητή του Λαϊκού Λαχείου. «Έχε γούστο» έλεγε ενώ τα άκουγε να ανακοινώνονται, ένα ένα. Μόλις είδε πως ήταν ο δικός του λαχνός, η καρδιά του πέταξε από χαρά. Ο Γιώργος Βλαντός μόλις τα είχε καταφέρει. Αντίο φτώχεια…
Σε δραχμές, που ήταν το νόμισμα της εποχής, μιλάμε για πάνω από 1 δισεκατομμύριο κέρδη. Σε ευρώ, για περισσότερα από 4 εκατ. ευρώ, μετά φόρων του έμειναν 3,2 εκατ. Ένα από τα μεγαλύτερα ποσά που έχουν δοθεί ποτέ σε Λαϊκό Λαχείο. Αρχικά προσπάθησε να κρατήσει χαμηλό προφίλ. Συνέχισε άλλωστε κανονικά τη δουλειά του, ταμίας στο ΙΚΑ Μακρακώμης, σαν να μην είχε αλλάξει το παραμικρό.
Όμως ο «ιός» της επίδειξης που συχνά φέρνει ο νεοπλουτισμός, πόσο μάλλον ο τόσο απότομος και εκρηκτικός, γρήγορα τον κατέβαλε. Άρχισε να ξοδεύει αφειδώς. Πάνω από 30.000 ευρώ έγιναν σταδιακά τα μηναία έξοδά του. Ακριβά ταξίδια, ακριβά ρούχα, ακριβά αυτοκίνητα. Ένα τέτοιο, αυτοκίνητο δηλαδή, τον «πρόδωσε». Όταν το είδαν οι συνάδελφοί του, αξίας κοντά 150.000 ευρώ σε σημερινά λεφτά, κατάλαβαν πως δεν είχε βγει από τον τίμιο ιδρώτα ενός δημοσίου υπαλλήλου. Δεν έβγαιναν τα μαθηματικά, τα… πρακτικά. Ένα χρόνο μετά τα καθέκαστα, αναγκάστηκε να τους αποκαλύψει την αλήθεια.
Ένιωθε άλλωστε πολύ δυνατός, άτρωτος. Γιατί τα λεφτά όχι μόνο δεν τελείωναν, αλλά «αυγαταίνανε» κιόλας. Πώς; Μέσα από το χρηματιστήριο. Τον «πυρετό» της εποχής. Πόσοι και πόσοι Έλληνες πίστεψαν τότε πως είχαν βρει την κότα με τα χρυσά αυγά. Ότι ανακάλυψαν την πηγή του «βγάζω για πάντα λεφτά». Έφτασε να έχει ως και 5,5 εκατ. ευρώ δικά του, ή 8 αν προσθέσουμε και άλλα, από συνεταιρικές δουλειές.
Εκεί, όμως, ήρθε η πραγματικότητα να τον συνθλίψει. Όταν οι τιμές των μετοχών άρχισαν να πέφτουν δεν μπορούσε να πιστέψει, κατά βάση λόγω άγνοιας, πως η πορεία ήταν μη αναστρέψιμη. Συνέχισε λοιπόν να παίζει με ακόμα μεγαλύτερη ένταση, δεν σκεφτόταν καν το ενδεχόμενο να αποτραβηχτεί, να πουλήσει όσο ακόμα ήταν καιρός. Το κραχ που ακολούθησε τον χτύπησε με ασύγκριτη ορμή. Δεν έχασε μέρος των χρημάτων που είχε επενδύσει. Έχασε τα πάντα. Κι ακόμα περισσότερα. Είχε πέσει στην παγίδα όλων των τζογαδόρων: Κυνηγούσε να ρεφάρει. Φτάνοντας στο σημείο ως και να δανειστεί από τοκογλύφους. Όταν λοιπόν βρέθηκε στο μηδέν, στην πραγματικότητα ήταν στο «μείον». Χρωστούσε κιόλας. Πολλά. Σε ανθρώπους που δεν «θες» να χρωστάς…

Ο πανικός και η απόγνωση τον κατέβαλαν. Οι μετοχές του είχαν καταρρεύσει, μαζί και η ψυχολογία του. Από πλούσιος, είχε γίνει ξανά φτωχός. Θα γινόταν ακόμα χειρότερο καθώς μες στην απελπισία του πέρασε στον κόσμο της παρανομίας. Ως ταμίας είχε άμεση πρόσβαση στα λεφτά. Δεν αντιστάθηκε στον πειρασμό, βούτηξε το χέρι στο μέλι. Αρχής γενομένης από το 2002 άρχισε να υπεξαιρεί χρηματικά ποσά. Από 10.000 ως 30.000 ευρώ το μήνα, χρήματα που οι πολίτες έδιναν πιστεύοντας πως τακτοποιούν τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος – που να ΄ξεραν. Ο Βλαντός εξοφλούσε έτσι μέρος των χρωστούμενων του και τα υπόλοιπα τα έριχνε με ακόμα μεγαλύτερο πάθος στον τζόγο ελπίζοντας πως η τύχη θα του γελούσε ξανά. Συνολικά έκλεψε περισσότερα από 1 εκατ. ευρώ. Μέχρι που αντιλήφθηκε πως άρχισαν να τον παίρνουν χαμπάρι και τράπηκε σε φυγή.
Πήγε στη Μεσσηνία, όπου για μια 5ετία δούλευε σερβιτόρος σε ταβέρνα. Οι αρχές τον ανακάλυψαν τελικά, ο ίδιος πιστεύει πως αυτό συνέβη εξαιτίας ενός γνωστού από τα παλιά που έτυχε να τον συναντήσει εκεί. Σημασία έχει πως το 2009 συνελήφθη. Στο δικαστήριο ήρθε το επόμενο σοκ. Καταδικάστηκε σε τρεις φορές ισόβια, εξοντωτική ποινή. Που, αλήθεια είναι, ότι δεν δίνεται σε άλλους, που έχουν κάνει πολύ χειρότερα εγκλήματα. Ο δικαστής εξάντλησε την αυστηρότητά του με την περίπτωσή του.
Αυτό, πάντως, σε ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας έγινε πλεονέκτημα όταν βρέθηκε πίσω από τα σίδερα, σε ηλικία 55 χρονών. Του έδινε μια αίγλη το ότι ήταν «ισοβίτης» τέτοιου διαμετρήματος. Ο κόσμος της φυλακής έχει τους δικούς του όρους και κανόνες. Το μεγαλύτερο διάστημα της ποινής του το πέρασε στις φυλακές του Δομοκού. Δίπλα σε διαβόητους κακοποιούς όπως τον Δημήτρη Κουφοντίνα, τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, τον Βασίλη Στεφανάκο. Ο ίδιος θυμάται περισσότερο τον τρόμο που προκαλούσε απλώς και μόνο με την παρουσία του ο Αλκέτ Ριζάι. Γενικώς ήρθε σε επαφή με πολλούς διάσημους κακοποιούς, λόγω της θέσης που είχε στις φυλακές (ήταν νοσοκόμος) αλλά και της αγάπης του για την μπάλα. Έπαιζε ταυτόχρονα και φουλ στοίχημα. Ναι, ο τζόγος δεν «φυλακίστηκε» μαζί του…
Σήμερα, κοντά στα 75 του πια, ο Γιώργος Βλαντός κυκλοφορεί ελεύθερος. Αποφυλακίστηκε νωρίτερα. Ζητάει συγνώμη από όσους πολίτες έμπλεξαν εξαιτίας των δικών του παραπτωμάτων. Μετανιώνει επίσης για τα χρόνια που έχασε στη φυλακή. Κυρίως αποτελεί ένα (αντί)παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν κάποιος βρίσκεται με πολλά λεφτά στα χέρια του, χωρίς να έχει τη γνώση, την παιδεία και το καθαρό μυαλό να τα αξιοποιήσει. Όταν επίσης έχει υποταχθεί στην «αρρώστια» του τζόγου, του εύκολου πλουτισμού που τον κάνει να χάσει την αξιοπρέπεια του, να ξεπεράσει τα ηθικά του όρια. «Ήμουν καλός άνθρωπος, έκανα φιλανθρωπίες», είπε για να δικαιολογηθεί στη συνέντευξή του στον Flash.gr. Ο δρόμος για την κόλαση είναι συχνά στρωμένος με καλές προθέσεις, θα πούμε εμείς.
