Η πρώτη μου φορά σε πορνείο
Άντρας

Η πρώτη μου φορά σε πορνείο

Η λιτή διαφήμιση στην εφημερίδα έλεγε «Νιώθεις μόνος; Έλα να τη βρούμε…». Υπέθεσα πως εννοούσε την άκρη κι έτσι πήγα στη διεύθυνση που έγραφε από κάτω: Μπουρδελοκτόνου 69…

Ήμουν 18 χρονών και μολονότι είχα αρκετές κατακτήσεις- η Ζαχαρούλα, που πήγαινε 6η δημοτικού, με ζαχάρωνε (και όχι μόνο λόγω ονόματος)- δεν είχα καταφέρει ποτέ να το πάω μέχρι τέλους με καμία σχέση μου. Μια φορά, βέβαια, είχα φτάσει πολύ κοντά: στην 5ημερη είχα φιλήσει στο μάγουλο μια συμμαθήτριά μου και αυτή από την ερωτική της έξαψη με χαστούκισε.

Έτσι- και με δεδομένο πως ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι- πήρα τη μεγάλη απόφαση: ένιωθα μόνος και θα την έβρισκα με την χάρτινη ονείρωξη της εφημερίδας. Γι’ αυτό φόρεσα ένα κοστούμι, αγόρασα μία ανθοδέσμη με τριαντάφυλλα (πρώτη φορά θα τη συναντούσα την κοπέλα, μην πήγαινα με άδεια χέρια), έβαλα κολόνια για 3 ζωές- από αυτές του Χαϊλάντερ- και βγήκα από το σπίτι.

Στο δρόμο από την ταραχή μου έκανα ζιγκ-ζαγκ, με αποτέλεσμα να πατήσω έναν ευτραφή κύριο, ο οποίος γύρισε εκνευρισμένος προς το μέρος μου και μου είπε «Ρε άι γ@μησου!»

«Αυτό ακριβώς σκοπεύω να κάνω!», του αντιγύρισα και συνέχισα το δρόμο μου.

Μετά από λίγη ώρα, έφτασα στη σωστή διεύθυνση. Έξω από τη μικρή πόρτα είχε ένα κόκκινο φωτάκι και το εξέλαβα ως ένδειξη ότι η κοπέλα είναι «κατειλημμένη»- κάτι σαν το κόκκινο “On air” στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, το οποίο μεταφράζεται και ως «μην ενοχλείτε».

Headphones silhouette against On-Air sign symbolising a podcast broadcast.

Έτσι, κάθισα απέξω με τα λουλούδια- και το μόριό μου- στο χέρι και περίμενα. Περίπου μισή ώρα αργότερα, μια πολύ έντονα βαμμένη μεσήλικας με διχτυωτό καλσόν, κοντή φούστα και τσιγάρο στο χέρι βγήκε έξω.

«Σε βλέπω πόση ώρα. Τι κάνεις εδώ έξω;», με ρώτησε.

«Περιμένω να περάσετε σε διαφημίσεις και θα μπω», της απάντησα.

«Έλα μέσα παιδάκι μου!», είπε σε έντονο ύφος και την ακολούθησα.

«Πώς σας λένε;», θέλησα να μάθω μόλις περάσαμε το κατώφλι.

«Η τσατσά είμαι ρε φίλε».

«Α, γεια σας τσατσά. Χάρηκα για τη γνωριμία», έδειξα το ευγενικό μου πρόσωπο και της έδωσα τα λουλούδια.

flo

Τα πήρε, τα έβαλε σ’ ένα βάζο που είχε σ’ αυτό το κάτι σαν γραφείο της και ύστερα με ρώτησε τι ακριβώς θέλω. Της αφηγήθηκα την ιστορία με τη Ζαχαρούλα κι εκείνο το φιλί στην πενταήμερη και όσο εγώ μιλούσα αυτή ένευε καταφατικά.

Τελείωσα με το σκηνικό της εφημερίδας και της είπα ότι θέλω να τη βρω, γιατί είμαι μόνος. Με καθησύχασε λέγοντάς μου να μην ανησυχώ και ότι θα με φροντίσει.

«Θα φας καλά», ήταν τα ακριβή λόγια της. Της εξήγησα ότι δεν πεινάω, αλλά αυτή απλά μειδίασε και έκανε ένα νόημα προς κάποιον στο βάθος του κτίσματος.

«Θα σου στοιχίσει 50 ευρώ», με ενημέρωσε.

«Οκ», συμφώνησα, «αλλά θα μου δώσετε μια απόδειξη παροχής υπηρεσιών. Θέλω ντόμπρες συναλλαγές», ξεκαθάρισα τη θέση μου.

Με κοίταξε σα να είδε την Αναστασία Γιούσεφ σε φωτογραφία που να μην τουρλώνει τα οπίσθιά της και μου είπε να περάσω στην δεύτερη πόρτα αριστερά. Με τα πόδια μου να τρέμουν άρχισα να κάνω διστακτικά βήματα προς τα κει που μου υπέδειξε.

ana

Όταν μπήκα μέσα, με περίμενε μια κοπέλα που φορούσε τ’ απολύτως απαραίτητα. Δεν ξέρω αν ήταν κορίτσι με ήθος, αλλά ήταν σίγουρα κορίτσι με στήθος- το έβλεπα έτσι απροκάλυπτα που το είχε πετάξει έξω.

«Γ-γγ-γει-γεια σας, βυζαρού», τόλμησα ένα πρώτο σχόλιο.

Αντί απάντησης, με άρπαξε από το σημείο του ανδρισμού μου. Τινάχτηκα σα να με είχε χτυπήσει ηλεκτροφόρο χέλι.

«Κάτσε βρε κοπέλα μου, να γνωριστούμε πρώτα!», της είπα. «Με λένε Δημήτρη».

«Λάρα», έφτυσε τη δισύλλαβη λέξη.

«Λάρα, ενδιαφέρον! Από πού βγαίνει;»

«Απ’ το κωλάρα», με πληροφόρησε.

«Ξε- ξέρεις… Είμαι παρθένος», ψέλλισα διστακτικά.

«Εγώ Τοξότης».

«Ο-οοο-όχι, απλά… Δε- δεν εννοούσα αυτό». Είδα ότι δεν καταλάβαινε, έτσι αποφάσισα ν’ αλλάξω κουβέντα.

Παρά το γεγονός πως ήμουνα αρκετή ώρα εκεί μέσα, αισθανόμουν έναν τεράστιο πάγο να βρίσκεται ανάμεσα σ’ αυτήν και σε μένα. Αποφάσισα να τον σπάσω, ρίχνοντάς της τα χύμα:

ita

«Συμφωνείς με τον Μποντλαίρ που έλεγε ότι ο μοναδικός λυρισμός που έχει ο κοινός άνθρωπος είναι η σεξουαλικότητα;»- είχα αρχίσει, νομίζω είναι εμφανές άλλωστε, ν’ ανάβω για τα καλά.

Για δεύτερη φορά εκείνη τη μέρα σε λιγότερο από 5 λεπτά, μια γυναίκα με κοιτούσε με ανοιχτό το στόμα χωρίς να λέει τίποτα.

Μετά από παύση λίγων δευτερολέπτων με ρώτησε αν θα το κάνουμε ή όχι. Τι περίμενα;

«Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις; Είσαι καλός… εραστής;»

«Φυσικά και είμαι. Κάνω εντατικές ατομικές προπονήσεις στο σπίτι», της απάντησα λάγνα.

Επιχείρησε να με αρπάξει και πάλι από το πέος μου- τι μανία ήταν αυτή, δεν μπορούσα να την καταλάβω. Ρε κορίτσι μου, να πηδήξουμε ήρθαμε, κάτω τα κουλά σου!

Τραβήχτηκα και πάλι και ακούμπησα στον τοίχο.

«Τι λες για μία πίπα;», ήταν η επόμενη ερώτησή της.

«Δεν καπνίζω», της το ξέκοψα.

pipe

Άρχισε να γδύνεται μέχρι που έμεινε εντελώς γυμνή και στάθηκε απέναντί μου. Με ρώτησε πώς μου φαίνεται.

«Τρομερό πλευρό…», είπα μαγεμένος.

«Συγγνώμη, το πλευρό μου πρόσεξες;»

«Όχι, το εννοούσα από θρησκευτικής απόψεως. Η γυναίκα φτιάχτηκε από το πλευρό του Αδάμ, οπότε τύποις είναι ολόκληρη ένα πλευρό. Κι εσύ είσαι πλευράρα- ξεκάθαρα- με το Μ κεφαλαίο…».

«Λοιπόν;», ψιθύρισε πλησιάζοντάς με εκ νέου.

«Σκέφτομαι να πλευριτωθώ…», της ανέλυσα τα σχέδιά μου, όμως δεν έλεγα να κουνηθώ. «Άλλωστε και ο Θεός είχε πει στον Αδάμ δείχνοντας την Εύα “μ’ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι”», έγινα λιγάκι πιο σαφής.

Αίφνης, γύρισε την πλάτη της σε μένα και έσκυψε σε σημείο που τα οπίσθιά της πλησίασαν επικίνδυνα τον καβάλο μου.

«Κωλοκατάσταση» αναφώνησα, αλλά αυτή συνέχισε να κάνει όπισθεν. Μάλλον είχε κολλήσει το γκάζι- δεν εξηγείται αλλιώς.

«Έλα αγόρι μου, πάρε με!», τσίριξε.

Έβγαλα το κινητό μου: «Οκ, δώσε μου τον αριθμό σου και θα σε πάρω», αποκρίθηκα, με το βλέμμα μου να μη λέει να ξεκολλήσει από τα μαλακά της μόρια.

noki

«Είσαι καλλίπυγος», της φώναξα πρόστυχα, όμως όταν τύλιξε τα πόδια της γύρω από τη μέση μου κοκάλωσα.

«Γδύσου», με πρόσταξε.

«Ντύσου», την πρόσταξα.

Με μια απότομη κίνηση μου έκανε κεφαλοκλείδωμα και με την αρωγή της τσατσάς («Τσα!» είχε πει ενθουσιωδώς όταν μπήκε στο δωμάτιο), μού έβγαλαν τα ρούχα, αφήνοντάς με γυμνό σαν τον πρωτόπλαστο.

«Πέρασε η ώρα και ο επόμενος περιμένει», εξήγησε στην Λάρα η τσατσά. «Τον έχεις στήσει κι αυτός εδώ δεν έχει στύση», ολοκλήρωσε τη φράση της δείχνοντάς με.

«Ούτε εσύ έχεις!», της ανταπάντησα εκνευρισμένος κι έπειτα γύρισα στη Λάρα. «Νόμιζα θα τη βρούμε, αλλά δεν είσαι σωστή επαγγελματίας. Το μυαλό σου είναι μόνο στο σεξ», ήταν τα λάβρα λόγια μου.

Έπειτα, μάζεψα τα ρούχα μου από το πάτωμα, πέταξα ένα 50ρικο («Δε θέλω απόδειξη!»), ντύθηκα και βγήκα έξω στον καθαρό αέρα.

Σκέφτηκα ότι πάλι αντιμετώπιζα το ίδιο πρόβλημα- όλες με ήθελαν για το κορμί μου και καμία δεν ενδιαφερόταν για το μυαλό μου.

Που, διάολε, εξακολουθούσε να είναι το τρίτο πιο αγαπημένο μου όργανο.

Πρώτο παρέμενε το πιάνο.

Και μετά ένα  άλλο που το πιάνω.

biys