Το 2027, που ολοκληρώνεται το τρέχον συμβόλαιο του Τόμας Γουόκαπ, o 33χρονος πλέι-μέικερ θα έχει κλείσει μια εξαετία στον Ολυμπιακό. Σε αυτό το διάστημα έβαλε τη φωτογραφία του δίπλα στη φράση «πιστός στρατιώτης». Έκανε πάντα ό,τι του ζήτησε ο προπονητής του, ήταν κύριος εντός και εκτός γηπέδου, έπαιξε ακόμα και τραυματίας. Δέχτηκε να «ελληνοποιηθεί» για να βοηθήσει την ομάδα του, ποτέ δεν γκρίνιαξε, δεν υπάρχει ούτε ένα πλάνο σε κάποιο conflict με τον προπονητή του.
Δεν είχε κανείς να του προσάψει το παραμικρό για την αφοσίωση και το χαρακτήρα του. Βεβαίως, αυτά γνωρίζουμε ότι συνέβαιναν όσο αποτελούσε την πρώτη επιλογή του Γιώργου Μπαρτζώκα για τη θέση του πλέι-μέικερ. Ακόμα και με τον Κώστα Σλούκα στην ομάδα, ο Αμερικανός γκαρντ δεν έχασε λεπτά συμμετοχής, αφού στα φινάλε των αγώνων έπαιζαν σχεδόν κατά κανόνα μαζί στην πεντάδα. Στη διετία που συνυπήρξαν με τον Έλληνα πλέι-μέικερ στον Ολυμπιακό, ο χρόνος συμμετοχής του ήταν περίπου 25 λεπτά ανά ματς στην Euroleague.
Δεν πήρε λοιπόν μόνο ο Ολυμπιακός πολλά από τον Γουόκαπ, αλλά και ο παίκτης από τους ερυθρόλευκους: αναβάθμιση και αναγνώριση με ρόλο βασικού επί μία πενταετία σε top ομάδα της Ευρωλίγκας. Δεν τα πήρε χαριστικά, τα δούλεψε, αλλά τον βοήθησαν και οι συγκυρίες για να διατηρήσει αυτό το στάτους. Ο τραυματισμός του Κίναν Έβανς ήταν η πρώτη. Η απόκτηση των (ανεπαρκών όπως αποδείχτηκαν) Λούκα Βιλντόσα και Σέιμπεν Λι η δεύτερη. Και η επιλογή του κόουτς να τον πλαισιώσει φέτος με ακόμα τρεις… περιορισμένης ευθύνης γκαρντ (Νιλικίνα, Τζόσεφ, Μόρις) η τρίτη. Σαν να μην ήθελε από ένα σημείο κι έπειτα ο προπονητής να αμφισβητηθεί το προφίλ του ως βασικού.
Τώρα, που η ομάδα είναι έτοιμη να ανακοινώσει δύο γκαρντ από το πάνω ράφι – ένας εκ των οποίων με ταλέντο εκτυφλωτικό – ο Γουόκαπ φάνηκε να απεκδύεται αίφνης το προφίλ του «παίκτη του προπονητή», που είναι απολύτως λειτουργικός, χωρίς να δημιουργεί ποτέ προβλήματα.
Το πρώτο κρούσμα εκδήλωσης δυσαρέσκειας έγινε με άκομψο τρόπο, καθώς επέλεξε να στείλει δημόσια το μήνυμα ότι ο Ολυμπιακός θα πρέπει να του κάνει του χρόνου αύξηση (ή από φέτος;) αν θέλει να τον κρατήσει στο ρόστερ.
«Δεν ξέρω αν θα κλείσω την καριέρα μου στον Ολυμπιακό. Μας αρέσει εδώ, αλλά πάντα πρέπει να πηγαίνεις εκεί που σε σέβονται. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Πόσο σε σέβονται, πόσο σε εκτιμούν. Ναι, μας αρέσει εδώ, αλλά το να κερδίζεις τον σεβασμό από το σύλλογο έχει να κάνει με το πως σε εκτιμούν, πόσο σε πληρώνουν», ήταν το χαρακτηριστικό απόσπασμα των δηλώσεών του στο Eurohoops.
Ο Γουόκαπ εμφανίζεται να συνδέει το ύψος του μισθού του με το αν εμπνέει το σεβασμό στον οργανισμό του Ολυμπιακού, αμφισβητώντας ευθέως το αν χαίρει εκτίμησης και αποδοχής. Προφανέστατα χολωμένος από τα μηδενικά στα επικείμενα συμβόλαια των Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ και Ζαν Μοντέρο. Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ο Αμερικανός θα λαμβάνει περίπου 2 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ ο Δομινικανός κάτι ανάμεσα σε 2,5 και 3 εκατ. ευρώ.
Σε μια εποχή που τα μπάτζετ γιγαντώνονται και το χρήμα ρέει άφθονο, οι παίκτες είναι λογικό να ζητούν την οικονομική ανταμοιβή που πιστεύουν ότι αξίζουν συγκριτικά με τους συναδέλφους τους, ως δείγμα σεβασμού αλλά και ανταποδοτικότητας. Τα συμβόλαια έχουν ξεφύγει στην κυριολεξία και όλοι αισθάνονται ότι τώρα είναι η στιγμή να καβαλήσουν το κύμα.
Δεν είναι παράλογο που ο Γουόκαπ έχει ενοχληθεί με το συμβόλαιο που θα πάρει ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ στα 32 του, όταν ο ίδιος έχει λαμβάνειν 1,2 εκατ. ευρώ την επόμενη σεζόν. Δεν αποκλείεται να έχει επηρεαστεί και από την υπόθεση του Τάιλερ Ντόρσεϊ. Είναι όμως άγαρμπος ο τρόπος που διάλεξε να το επικοινωνήσει. Θα μπορούσε να το κάνει μιλώντας ο ίδιος ή ο μάνατζερ του στους προέδρους και τον προπονητή του συλλόγου. Και πάλι όμως, παίζοντας το χαρτί της αναγνώρισης με τα νέα μισθολογικά δεδομένα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, καθώς κανένας σύλλογος δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει αναπροσαρμογή οικονομικών όρων ένα χρόνο προτού εκπνεύσει ένα συμβόλαιο.
Από τον Ολυμπιακό διαρρέεται τώρα ότι υπήρχε έτσι κι αλλιώς πρόθεση να ανταμειφθεί ο Τεξανός πλέι-μέικερ, από φέτος κιόλας. Το ελληνικό διαβατήριο είναι ένα γερό ατού στα χέρια του. Ίσως να έχει δεχτεί κάποια πρόταση και να θέλει να ασκήσει πίεση ενόψει των διαπραγματεύσεων για νέο συμβόλαιο. Όμως επανερχόμαστε στην ίδια αφετηρία. Η δημόσια τοποθέτηση ήταν «φάουλ». Σε βαθμό που σε κάνει να αναρωτιέσαι για το επίπεδο αφοσίωσης του με τα νέα (επερχόμενα) δεδομένα: θα παραμείνει ο καλός στρατιώτης και σε περίπτωση που υποβαθμιστεί σε ρολίστας στη Euroleague, κρατώντας το ρόλο του μόνο στο ελληνικό πρωτάθλημα;
Διότι, είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος ότι θα συμβεί κάτι διαφορετικό με τον Μοντέρο και άλλον έναν εξαιρετικό πλέι-μέικερ στην ομάδα.