Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως όταν ο Τσέντι Όσμαν θα πατήσει ξανά το glass floor του ΟΑΚΑ φορώντας μια φανέλα διαφορετική από εκείνη του Παναθηναϊκού, ο κόσμος θα τον υποδεχτεί όπως αρμόζει σε έναν φίλο. Ή, καλύτερα, όπως ταιριάζει σε ένα μέλος μιας οικογένειας με το οποίο οι καταστάσεις -σχεδόν υποχρεωτικά- μας απομάκρυναν, χωρίς όμως αυτό να αλλοιώσει ούτε στο ελάχιστο τους ισχυρούς δεσμούς που μας ταύτισαν και θα συνεχίσουν να μας ενώνουν.
Τα πράγματα είναι απλά. Ο Παναθηναϊκός προχώρησε σε προσθήκες που δημιούργησαν «συνωστισμό» στους φόργουορντ. Κι όσο κι αν θέλουμε να δίνουμε στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς διαστάσεις που ξεπερνούν το προπονητικό σκέλος και τον καθιστούν μάγο που θα είχε τους πάντες ικανοποιημένους, θα ήταν αδύνατο για παίκτες με τόσο ισχυρές προσωπικότητες και φιλοδοξίες να συμβιβαστούν σε ρόλους και χρόνους συμμετοχής οι οποίοι ενδεχομένως δεν θα ταίριαζαν στα δικά τους «θέλω».
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τις ευκαιρίες που φέρνει η «άνοιξη» στο ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ, τουλάχιστον σε επίπεδο «επενδυτών» ή, τέλος πάντων, σε επίπεδο ανθρώπων με την άνεση και την επιθυμία να «σπρώξουν» χρήμα, ήταν βέβαιο πως θα λειτουργούσαν ως επιταχυντές εξελίξεων.
Ο Όσμαν, λοιπόν, δεν φεύγει σαν κλέφτης. Δεν φεύγει νύχτα. Δεν κορόιδεψε κανέναν. Μίλησε με τον προπονητή, έφερε στην ομάδα οικονομικά ανταλλάγματα και -σε τελική ανάλυση- βρήκε για να συνεχίσει την καριέρα του έναν σύλλογο ο οποίος δεν ανταγωνίζεται ευθέως το τριφύλλι. Και χωρίς ουδείς να μειώνει ούτε την ως τώρα συνεισφορά του ούτε την επίδραση που θα είχε στο μέλλον, με την απόφασή του να αποχωρήσει, σχεδόν «έλυσε» τα χέρια του τριφυλλιού σχετικά με τον σχεδιασμό της επόμενης σεζόν.
Εκεί, δηλαδή, όπου στο ρόστερ των 15-16 παικτών υπάρχει ακόμη ένα κενό να καλυφθεί. Και μάλιστα όχι με κάποιον συμπληρωματικό, αλλά με έναν point guard ο οποίος αναμένεται να είναι τέτοιου βεληνεκούς και ειδικού βάρους που θα κάνει την διαφορά.
Μετά τις προσθήκες σχεδόν σε κάθε θέση, από το «2» έως το «5», ο Παναθηναϊκός έτσι κι αλλιώς ήταν υποχρεωμένος να κινηθεί ανάλογα και στον άσο. Ειδικά αν βάλεις κάτω το γεγονός ότι ο Σλούκας οδεύει πια προς τα 37 χρόνια του και ο Γκραντ αρχές Οκτωβρίου θα κλείσει τα 34. Οι πράσινοι χρειάζονται έναν παίκτη που θα μπορεί να… συγκριθεί μαζί τους σήμερα και θα είναι σε θέση να καθοδηγήσει την ομάδα και αύριο, δηλαδή στις σεζόν που έπονται και πιθανότατα δεν θα περιλαμβάνουν αυτούς τους δύο στον σχεδιασμό.
Έτσι κι αλλιώς η απόφαση για μεταγραφή play maker κλάσης από φέτος ήταν ειλημμένη. Η φιλική «έξοδος» του Τσέντι Όσμαν έκανε την ανάγκη απόκτησης ενός τέτοιου παίκτη λίγο πιο επιτακτική και σίγουρα ακόμη πιο εφικτή. Και αυτό διότι, μην ξεχνάμε, πέρα όλων των άλλων, έφερε στο ταμείο τα 2 εκατομμύρια ευρώ που πληρώνει ο ΠΑΟΚ για το μπάι άουτ του συν τα χρήματα που αφαιρούνται από το συμβόλαιό του.
Πράγμα που σημαίνει πως η διοίκηση, που έτσι κι αλλιώς τα τελευταία χρόνια μόνο φειδωλή δεν είναι στα συμβόλαια που προσφέρει για να προσελκύσει όποιον παίκτη θέλει, θα έχει ακόμη μεγαλύτερη άνεση στο να χτυπήσει την «πόρτα» οποιουδήποτε και να του προσφέρει το τέλειο πακέτο.
Ένα μεγάλο συμβόλαιο, σε ένα τεράστιο brand name για τα δεδομένα του εκτός ΝΒΑ παγκοσμίου μπάσκετ και την δυνατότητα να παίζει σε ένα από τα καλύτερα γήπεδα της Ευρώπης, υπό τις οδηγίες ενός πραγματικού προπονητικού θρύλου, όπως είναι ο Ζοτς, διεκδικώντας τίτλους, δόξα και την δυνατότητα να γίνει κι αυτός κομμάτι της ιστορίας της πιο επιτυχημένης ομάδας που έχει γεννήσει ο ελληνικός αθλητισμός σε συλλογικό επίπεδο. Του μπασκετικού Παναθηναϊκού…