Δεν του το έχεις με βάση το παρουσιαστικό του. Ένας συμπαθής 65χρονος, με γυαλάκια, ντυμένος σχεδόν πάντα με σκουρόχρωμα ρούχα, που περισσότερο τον κάνεις για λυκειάρχη, παρά για προπονητή ομάδα μπάσκετ.
Μία μορφή που αν και αποπνέει συντηρητισμό, εντούτοις πάει να φέρει μία μικρή επανάσταση στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, να επιβάλλει στο κορυφαίο επίπεδο ένα εντελώς διαφορετικό στιλ.
Δεν έτυχε…
Κάποιοι είπαν ότι το πείραμα με την Βαλένθια… έτυχε. Αυτό το τρελό run n’ gun μπάσκετ βρήκε γόνιμο έδαφος σε μία ομάδα με μηδενική πίεση και όταν βρέθηκαν οι κατάλληλοι παίκτες να το υπηρετήσουν, τότε το αποτέλεσμα ήταν εκρηκτικό.
Ελάχιστοι πίστευαν ότι ένα τέτοιο μοντέλο θα μπορούσε να εφαρμοστεί με επιτυχία και σε μία ομάδα που κάνει σκληρό πρωταθλητισμό, όμως ο Πέδρο Μαρτίνεθ πήρε την συνταγή του, την εφάρμοσε αυτούσια στην Ρεάλ Μαδρίτης και… δουλεύει!
Δεν ήταν κάτι που ήρθε άμεσα, χρειάστηκε χρόνος προσαρμογής. Η βασίλισσα ξεκίνησε την Euroleague με τρεις σερί ήττες από Ντουμπάι, Εφές και Χάποελ Τελ-Αβίβ, όμως τον τελευταίο καιρό πάτησε το πόδι στο γκάζι και… εξαφανίστηκε.
Η Ρεάλ Μαδρίτης μετρά 10 συνεχόμενες νίκες μέσα στον Οκτώβριο με αριθμούς που προκαλούν δέος για μπάσκετ 40 λεπτών. Η Γέιδα δέχθηκε 112 πόντους, η Μανρέσα 120, το κοντέρ απέναντι στην Μπιλμπάο σταμάτησε στο 119, η Ομπραντόιρο έφαγε 114, η Μακάμπι Τελ-Αβίβ (113) η Βιλερμπάν (111), η Μπασκόνια (104) έφαγαν τις υπόλοιπες κατοστάρες.
Μηχανή
Η Φενέρμπαχτσε κατάφερε και μείωσε την επιθετική παραγωγή της Ρεάλ Μαδρίτης στους 95, αλλά και πάλι έφυγε από την ισπανική πρωτεύουσα με διαφορά 19 πόντων, σε ένα κρεσέντο της ομάδας του Πέδρο Μαρτίνεθ που εσχάτως μοιάζει με μηχανή και σκοράρει 96.2 πόντους στην φετινή Euroleague.
Το πιο εκπληκτικό; Στην ουσία αποδυναμώθηκε το καλοκαίρι, όταν έχασε τον Μάριο Χεζόνια, ενώ εκτός μάχης λόγω τραυματισμού είναι και ο πολύτιμος Γκάμπι Ντεκ.
Στο μπάσκετ του Πέδρο Μαρτίνεθ, ο Τεό Μαλεντόν κάνει εμφανίσεις υποψήφιου MVP, ο Καμπάτσο και ο Ταβάρες ξανάνιωσαν, παίκτες όπως ο Φελίς και ο Αμπάλδε κάνουν φέτος step-up.
Όλα τα νέα πρόσωπα (Λουβαβού-Καμπαρό, Γιάντουνεν, Τζόουνς) κούμπωσαν αμέσως και με αυτό το μπάσκετ που βασίζεται πολύ στις επιθέσεις των 8 δευτερολέπτων, τις συνεχείς αλλαγές, τον τρελό ρυθμό, η Ρεάλ Μαδρίτης δείχνει μία ομάδα που δεν θέλει κανείς να αντιμετωπίσει.
Ο Πέδρο Μαρτίνεθ επιχειρεί να φέρει μία μικρή επανάσταση, να βάλει τέλος στο σκεπτόμενο / ελεγχόμενο μπάσκετ, πάει να αποδείξει ότι μπορεί μία ομάδα να κατακτήσει τα πάντα, παίζοντας συνεχώς με το πόδι πατημένο στο γκάζι.
Σίγουρα πάντως αποδεικνύει ότι το μικρό θαύμα που πέτυχε στον πάγκο της Βαλένθια δεν ήταν κάτι τυχαίο, αλλά το αποτέλεσμα μίας φιλοσοφίας που επιχειρεί να αλλάξει την μόδα στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ…