Λίγες μέρες μετά την εντός έδρας συντριβή της ΑΕΚ από την Άντβερπ για τη 2η αγωνιστική του BCL, ο Ντάγκαν Σάκοτα έκανε μια μακροσκελή δήλωση μέσω των επίσημων καναλιών της «κιτρινόμαυρης» ΚΑΕ που προμήνυε δραστικές αλλαγές στο αγωνιστικό τμήμα της Ένωσης. Η δήλωση εκείνη λειτούργησε κάπως ανακουφιστικά για τον κόσμο της ομάδας. Ήταν μεν μια παραδοχή ότι ο αγωνιστικός σχεδιασμός ήταν κακός και γεμάτος λάθη αλλά ταυτόχρονα και ένα μήνυμα πως η ΑΕΚ δεν θα τα παρατήσει και δεν θα παραδοθεί στη μοίρα της, πως το ρόστερ θα διορθωθεί και πως η ομάδα θα παλέψει για να βρει τον δρόμο της.
Περίπου ένα μήνα αργότερα, δεν έχει γίνει η παραμικρή αλλαγή από αυτές που προανήγγειλε ο Σέρβος τεχνικός. Και με δεδομένο πως οι εκτιμήσεις λένε πως κανονικά θα έπρεπε να είναι δυο με τρεις σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο μεσοδιάστημα έχασε έναν ακόμα κομβικό παίκτη της λόγω τραυματισμού -τον Μπράουν- η αγωνιστική κατρακύλα της Ένωσης, όσο αποκαρδιωτική και αν μοιάζει, φαίνεται απόλυτα εξηγίσιμη.
Η σαββατιάτικη ντροπιαστική ήττα από τη Δόξα Λευκάδας έκανε το ρεκόρ της ΑΕΚ στο GBL να προσομοιάζει σε ομάδα που παλεύει για να σώσει την κατηγορία: 2-5 και το πρόγραμμα της ομάδας δείχνει πως πιο εύκολα θα γίνει ακόμα πιο αρνητικό το ρεκόρ παρά θα βελτιωθεί. Αυτά ωστόσο είναι αναμενόμενα πράγματα. Όταν δυο με τρεις παίκτες που προορίζονταν για βασικά στελέχη της φετινής χρονιάς γνωρίζουν πως μένουν μέχρι να φύγουν και χρησιμοποιούνται αναγκαστικά δεν μπορείς να περιμένεις πολλά από αυτούς. Αν στην εξίσωση βάλεις και τους τραυματισμούς αλλά και την ανετοιμότητα κάποιων άλλων παικτών (Λαρεντζάκης, Λεκάβιτσους) που για να βρουν τα πατήματά τους πρέπει να παίζουν σε μια… κανονική ομάδα, το να χάνεις από τον κάθε πικραμένο είναι μέσα στο παιχνίδι.
Η ΑΕΚ κατάφερε στα μέσα Νοέμβρη να είναι μια ομάδα σε κατάσταση χειρότερη από ομάδα που μόλις βρέθηκε για την καλοκαιρινή της προετοιμασία και είναι σκουριασμένη. Και όλα αυτά σε μια σεζόν που κανονικά θα έπρεπε να είναι ορόσημο για τον σύλλογο και γέφυρα μετάβασης προς την νέα εποχή που έρχεται για το ελληνικό μπάσκετ: ο χαμηλότερος στόχος της φετινής ΑΕΚ, δηλαδή η εξασφάλιση της συμμετοχής στα προκριματικά του NBA Europe που θα γίνουν το ερχόμενο καλοκαίρι ακριβώς μετά τη λήξη της σεζόν, περνούσε μέσα από την κατάκτηση της 5ης θέσης. Πόσο πιο εύκολο να στο κάνει η συγκυρία;
Μοιάζει πραγματικό κατόρθωμα αλλά η ΑΕΚ με το τραγικό ξεκίνημά της στο πρωτάθλημα έχει καταφέρει να κάνει την 5η θέση αυτή τη στιγμή να μοιάζει με βουνό. Βέβαια, πέρα και έξω από τους αφορισμούς που την θέλουν να βρίσκεται υπό διάλυση, είναι δεδομένο πως ίσως δούμε μια άλλη, εμφανώς καλύτερη ΑΕΚ σε μερικούς μήνες – εδώ που τα λέμε, δεν θέλει και πολλή προσπάθεια για να βελτιώσεις αυτό το πράγμα που δηλώνει ομάδα. Όμως το πρόβλημα είναι πως μοιάζει τόσο αποκαρδιωτική η κατάσταση που ίσως η βελτίωση να μην αρκεί για έναν στόχο που η περυσινή και η προπέρσινη εκδοχή της ομάδας (και οι οποίες ήταν χτισμένες με παρόμοιο μπάτζετ…) θα κέρδιζαν περπατώντας.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μεγάλο, δομικό πρόβλημα της ομάδας πέρα από την εφιαλτική συγκυρία: το να δουλεύει ολόκληρο το μπασκετικό σύμπαν της Ευρώπης σε μια κατεύθυνση που θα έπρεπε να σε συμπαρασύρει σε αλλαγή επιπέδου και εσυ να συνεχίζεις παλεύεις μέσω χαμηλών πτήσεων είναι μια πραγματικότητα που υπερβαίνει κατά πολύ τις συζητήσεις περί κακού σχεδιασμού και σερί αρνητικών (εως ντροπιαστικών) αποτελεσμάτων. Ειδικά όταν λέγεσαι ΑΕΚ, δηλαδή ένα από τα βασικά μεγέθη στην αθλητική ιστορία της Ελλάδας.