Η πρώτη ημερομηνία που υπάρχει διαθέσιμο εισιτήριο είναι περί τα μέσα Μαρτίου. Ως τότε, “full house” στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206). Απανωτά τα sold out. Για μια θεατρική παράσταση που ήδη κατατάσσεται στις μεγάλες επιτυχίες της τρέχουσας σεζόν. Το Cleansed έχει προκαλέσει μεγάλο ντόρο και πολλές συζητήσεις…
Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, εύκολο να το δεις. Εμπεριέχει πολλές σκηνές που κάνουν το θεατή να νιώθει ιδιαίτερα άβολα και αμήχανα. Σκηνές ακραίας βίας, λεκτικής, σωματικής. Πολύ γυμνό, επίσης. Κάποιοι δεν το αντέχουν, σηκώνονται και φεύγουν από την αίθουσα. Οι περισσότεροι ωστόσο, μένουν και θαυμάζουν, μια δουλειά που περνάει πολλαπλά μηνύματα και θα στριφογυρνάει στο μυαλό σου για καιρό αφότου την παρακολουθήσεις…
Είναι η δεύτερη φορά που ανεβαίνει στην Ελλάδα η συγκεκριμένη θεατρική παράσταση. Την πρώτη, το 2001, με την υπογραφή του Λευτέρη Βογιατζή. Αυτή τη φορά τη σκυτάλη πήρε ο Δημήτρης Καραντζάς. Θέλοντας να δώσει τη δική του σκηνοθετική ματιά στο, εντελώς έξω από τα συνηθισμένα, κείμενο της Σάρα Κέιν.
Κατηγορήθηκε η συγγραφέας πως είχε γράψει κάτι με αποκλειστικό σκοπό να προκαλέσει. Ο καιρός όμως αποκάλυψε την αλήθεια. Ναι, μπορεί να μην αρέσει σε κάποιον το έργο, προφανώς. Αλλά τίποτα το ψεύτικο δεν έχει. Είναι βαθιά ειλικρινές, μια φωνή αγάπης που ψάχνει να βρει χώρο και τρόπο να ακουστεί…
Είναι ένα πολύ πυκνό σε νοήματα έργο. Απ’ αυτά που δεν ξέρεις εύκολα τι να προτάξεις. Γεννά αμηχανία, αλλά αν το αφήσεις να σου «μιλήσει», έχεις δηλαδή ανοιχτή την καρδιά και το μυαλό σου, θα καταλάβεις πως αυτές οι μικρές ιστορίες δημιουργούν μια συμπαγή μάζα που όλοι μπορούμε να βρούμε κομμάτι του εαυτού μας. Και των περιορισμών που έχουν βάλει στο μάτι την ελευθερία μας.
Όπως διαβάζουμε στην επίσημη σύνοψη του Cleansed (γνωστό στα ελληνικά και ως «Καθαροί, Πια») η παράσταση αποτελεί μια κρίσιμη αλληγορία, ένα σήμα κινδύνου για μια κοινωνία που απαγορεύει, καταστέλλει και εξουδετερώνει.
Η περίληψη πάει ως εξής: Σ’ ένα Πανεπιστημιακό Ίδρυμα, το οποίο διαχειρίζεται ο Τίνκερ, 6 πρόσωπα προσπαθούν να βρουν την ταυτότητα τους, τη φωνή τους και να ζήσουν έξω από ταξινομήσεις. Ο Γκράχαμ ψάχνει τον θάνατο, η Γκρέις ψάχνει τον αδελφό της και θέλει να γίνει αυτός, ο Καρλ ζητάει απόλυτη δέσμευση, ο Ροντ ψάχνει την ανεξαρτησία, ο Ρόμπιν προσπαθεί να σταματήσει τη φωνή που ακούει στο κεφάλι του, η Γυναίκα θέλει να βρει κάποιον να την σώσει και να την αναβαπτίσει….
H Σάρα Κέιν, που έδωσε τέλος η ίδια στη ζωή της μόλις στα 28 της χρόνια, χαρακτήριζε το είδος του θεάτρου που έκανε με τον όρο “In-Yer-Face Theatre”. Δηλαδή «Θέατρο που σου έρχεται κατάμουτρα». Αν δεις το Cleansed θα καταλάβεις απολύτως το γιατί. Χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα πως θα σου αρέσει κιόλας, οφείλουμε να το ξεκαθαρίσουμε.
Αλλά αυτό που άπαντες αναγνωρίζουν και συμφωνούν ως κορυφαίου επιπέδου, είναι οι ερμηνείες. Χρήστος Λούλης, Μαίρη Μηνά, Δημήτρης Καπουράνης, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Γιώργος Ζυγούρης, Νικολάκης Ζεγκίνογλου, Θανάσης Ραφτόπουλος. Εξαιρετικοί και οι 7…