Ο Θάνος που έχανε καμιά φορά τους στίχους
Πρόσωπα

Ο Θάνος που έχανε καμιά φορά τους στίχους

«Στον Τελευταίο Σταθμό όλοι έχουν σηκωθεί όρθιοι. Οι περισσότεροι κλαίνε. Ο Θάνος αποχαιρετάει ευγενικά και όταν σβήσει και το τελευταίο χειροκρότημα παρακολουθούμε όλοι βουβοί το φευγιό του»

«Θέλω να σας στείλω όλη την θετική μου ενέργεια. Ζήστε την κάθε σας μέρα με αλήθεια, έρωτα, αγώνα και δημιουργία. Ζήστε την κάθε ημέρα σας σαν να ήταν η τελευταία σας. Γιατί συχνά στην καθημερινότητα μας μεγεθύνουμε μικρά προβλήματα παραμερίζοντας και ξεχνώντας τι σπουδαίο και μεγάλο δώρο είναι η ζωή που μας δόθηκε»

Με αυτά τα λόγια έκλεινε ο Θάνος Ανεστόπουλος το προσωπικό του μήνυμα στο facebook, όπου αποκάλυπτε πως έπασχε από μεταστατικό καρκίνο των οστών.

Ο τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος των Διάφανων Κρίνων, έχασε σήμερα τη μάχη με την επάρατο νόσο σε ηλικία μόλις 49 ετών αλλά, όσο κοινότυπο και αν ακούγεται, άφησε πίσω του σημαντική μουσική κληρονομιά, ως ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς, ποιητές και στιχουργούς της γενιάς του.

Από τον Μάιο του 2015, όταν και ανακοίνωσε το πρόβλημα υγείας, και μέχρι να νικηθεί από τον καρκίνο, συνέχισε να εμφανίζεται στο κοινό του, δίνοντας δύο συναυλίες στην Τεχνόπολη, στην επανένωση των Διάφανων Κρίνων, ενώ εμφανίστηκε και στο Παλλάς. Την τελευταία του παράσταση την έδωσε, πριν δύο μήνες, στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη με τη συμμετοχή μεταξύ άλλων και των Jane Doe που έγραψαν για το κλείσιμο της παράστασης:

«Στον Τελευταίο Σταθμό όλοι έχουν σηκωθεί όρθιοι. Οι περισσότεροι κλαίνε. Ο Θάνος αποχαιρετάει ευγενικά και όταν σβήσει και το τελευταίο χειροκρότημα παρακολουθούμε όλοι βουβοί το φευγιό του».

Η αγάπη του για την ποίηση τον ώθησε στη μελοποίηση ποιημάτων Ελλήνων και ξένων ποιητών τα οποία συναντάμε στη δισκογραφία του. Έγραψε μουσική για θεατρικές παραστάσεις και ταινίες μικρού μήκους. Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος το 2008 δημιούργησε το μουσικό πρότζεκτ «Οι Ποιητές Γυμνοί Τραγουδούν» μαζί με το μουσικό και συνθέτη Νίκο Πλάτανο.

Για όσους μεγάλωσαν με τα Κρίνα ο Θάνος των live στα 90ς και στα 00ς θα μείνει για πάντα χαραγμένος στη μνήμη τους. Ο Θάνος που τον έβλεπες στη σκηνή ντυμένο στα μαύρα να δίνεται ολόψυχα, να ζει, να παλεύει με τους δαίμονές του χάνοντας καμιά φορά τους στίχους ή μπαίνοντας στο τραγούδι πριν την ώρα του, χωρίς όμως να νοιάζει κανέναν.

Ο ρυθμός του, η θεατρικότητα της φωνής του, οι καταραμένοι ποιητές που τον σημάδεψαν, η ποίηση των τραγουδιών του θα νικήσουν τη φθορά του χρόνου. Θάνο, έγινε η απώλεια συνήθειά μας.