Ο καλός ηθοποιός δεν είναι αυτός που κάνει ένα πράγμα σωστά και το επαναλαμβάνει ξανά και ξανά, απλά σε άλλο ρόλο. Ο καλός ηθοποιός δεν σταματάει ποτέ να εξελίσσεται, δεν επαναπαύεται ούτε εγκλωβίζεται σε μανιέρες χάριν ευκολίας. Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης είναι τέτοιος και το έδειξε ξανά στην πρεμιέρα της σειράς «Νταντά της Γειτονιάς», στο MEGA.
Είτε παίζει σε κωμωδία είτε σε δράμα, θα βρει τον τρόπο να δώσει το κάτι παραπάνω στην ερμηνεία του. Θα αναδείξει μια πτυχή που δεν περιμέναμε, θα δείξει εμφανώς ότι αφιέρωσε χρόνο για να νιώσει το χαρακτήρα που υποδύεται, για να μπορέσει να τον αποδώσει με τη μεγαλύτερη δυνατή πιστότητα. Κι όλα αυτά διατηρώντας ένα χαμηλό προφίλ, βάζοντας εαυτόν στο ακριβώς αντίθετο άκρο από βεντετισμούς ή μεγαλοπιάσματα, μην σνομπάροντας τίποτα και κανέναν.
Επί σειρά ετών για τον περισσότερο κόσμο ήταν ο «Φατσέας» από το «Καφέ της Χαράς». Τον ενοχλούσε αρχικά αυτή η ταύτιση, ένιωθε πως αδικούνταν έτσι όλοι οι άλλοι ρόλοι που είχε παίξει. Με τον καιρό το αποδέχτηκε ως αντίδραση του κοινού, κατάλαβε ότι ήταν μάλλον αναπόφευκτο λόγω της μεγάλης επιτυχίας και ότι δεν έχει νόημα να προσπαθήσει να το αποφύγει.
Και πώς αντέδρασε, πολύ σοφά; Δεν έπεσε στην παγίδα του να παίζει παντού και πάντα τον «Φατσέα». Ακόμα πιο τολμηρά, βγήκε εκτός της ζώνης ασφαλείας του. Κυρίως τότε που έπαιξε στο ιταλικό Suburra του Netflix. Υποδυόμενος τον μονσινιόρ Θεοδοσίου, έναν κληρικό της Καθολικής Εκκλησίας που όμως μόνο ζωή «αγίου» δεν κάνει, όντας παραδομένος σε σαρκικές απολαύσεις, συμμετέχοντας σε όργια και εκτεταμένη χρήση ναρκωτικών. Αυτό του κόστισε ένα αλήστου μνήμης πρωτοσέλιδο εφημερίδας, που το παρουσίασε σαν όντως να τα κάνει αυτά στην προσωπική του ζωή! Πιο «κίτρινο» (δημοσίευμα) πεθαίνεις, δηλαδή. Έγινε έξαλλος, για πρώτη φορά τον είδαμε να αντιδράει τόσο έντονα, να κινείται νομικά (δικαιώθηκε και η εφημερίδα υποχρεώθηκε να του ζητήσει δημόσια συγγνώμη).
Αυτό ήταν και μια σύνοψη του πόσο «κακό και μικρό χωριό» μπορεί να γίνει η Ελλάδα. Ενώ μόλις είχε γίνει ο πρώτος Έλληνας ηθοποιός που παίζει σε μια διεθνή συμπαραγωγή του Netflix, το οποίο τότε ήταν στα ξεκινήματα της «αυτοκρατορίας» του ως πλατφόρμας, αντί να πρυτανεύσει η ουσία της καλλιτεχνικής επιτυχίας, οι περισσότεροι στεκόντουσαν στη σκηνή με το όργιο, ότι έκανε γυμνό και (δεν) πάει λέγοντας.
Ο ίδιος πάλι, είχε καταλάβει το πιο σημαντικό. Το τι σημαίνει να μην βάζεις όρια στη δημιουργικότητά σου, το να δοκιμάζεις νέα πράγματα ως επαγγελματίας και να αποκτάς συνεχώς νέες εμπειρίες, παραστάσεις. Είναι εντυπωσιακό το πώς καταφέρνει να δίνει αξία και στο τετριμμένο, με πόση αγάπη προσεγγίζει το αντικείμενο της δουλειάς του. Τους ρόλους στους οποίους λέει «ναι», τους μελετάει εις βάθος, προσπαθεί πάντα να τους νιώσει, να τους εξηγήσει.
Η «Νταντά της Γειτονιάς» για άλλους είναι ανατρεπτική και φρέσκια σειρά, για άλλους ακόμα ένα «συνηθισμένο» της εγχώρια ιδιωτικής τηλεόρασης. Για τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση πάλι, είναι ακόμα μια στιγμή της καλλιτεχνικής του διαδρομής που προσεγγίζει με τον μάξιμουμ επαγγελματισμό.
Παίζει έναν συνταξιούχο δάσκαλο, που υποφέρει από τη μοναξιά και θεωρεί πως δεν έχει πια τίποτα να περιμένει από τη ζωή. Μέχρι που από ένα παιχνίδι της μοίρας βρίσκεται να αναλαμβάνει χρέη νταντάς δύο μικρών παιδιών στο σπίτι της νεαρής μητέρας τους, Χριστίνας (Ρένα Λύκου). Κι όλα, ξάφνου, αλλάζουν, ο δάσκαλος βρίσκει το… δάσκαλό του και ανακαλύπτει ξανά νόημα και σκοπό στην ύπαρξή του. Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα…
Όπως δήλωσε ο Σκιαδαρέσης σε συνέντευξη του στα «Νέα», είδε ως πρόκληση το να καταφέρει να αποδώσει αυτή τη μετάλλαξη του χαρακτήρα που υποδύεται. Του άρεσε επίσης ο παραλληλισμός που προκύπτει με το ότι όλοι μας είμαστε λίγο πολύ αναγκασμένοι να μάθουμε να δουλεύουμε και να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους χωρίς να υπάρχει ταύτιση χαρακτήρων και απόψεων και άρα είναι σημαντικό να είμαστε ανοιχτοί ώστε να βρούμε τα κοινά μας σημεία, αυτά που μας ενώνουν για να πάμε παρακάτω.
Μετά από πολύ καιρό που ο 65χρονος ηθοποιός έπαιζε σε δραματικές σειρές, ένιωσε πως ήθελε να κάνει ξανά κωμωδία, να αλλάξει πλαίσιο και φάση. Και επειδή το είχε ανάγκη αλλά και επειδή είδε πως πίσω από το επιφανειακό και το αστείο του θέματος της σειράς, κρύβονται σημαντικά νοήματα που δίνουν περιθώριο για γόνιμη σκέψη και προβληματισμό.
«Οι ευκαιρίες υπάρχουν κάθε μέρα μπροστά μας. Καλό θα είναι όσο μπορούμε να τις αρπάζουμε» είπε ο δημοφιλής ηθοποιός στα «Νέα» και πρώτα ο ίδιος φροντίζει να κάνει πράξη αυτό που λέει. Αποτελώντας ένα παράδειγμα συνέπειας και παρουσίας, όντας ένας από τους καλύτερους Έλληνες ηθοποιούς των καιρών μας. Αξίζει κάποιος να παρακολουθήσει την «Νταντά της Γειτονιάς» και μόνο γι’ αυτόν. Όπως και το να πάει να τον δει στο θέατρο, όπου για 5η συνεχόμενή χρονιά παίζει στο «Εκτός Υλης Reloaded» του Κώστα Λεϊμονή – αυτήν την εποχή το πρόγραμμα περιλαμβάνει περιοδείες στην επαρχία και στο εξωτερικό.