Χαλβάη 5-0: Ποιος ο λόγος να μεταφερθεί μια παράσταση του Δελφιναρίου στο σινεμά;

Η φάση τις τελευταίες ημέρες πηγαίνει κάπως έτσι: «Έλα μωρέ τώρα, έφερε το Δελφινάριο στο σινεμά» ή «Αλήθεια τώρα, αντέχετε να το βλέπετε αυτό το πράγμα;» από τη μία, «Το χιούμορ είναι υποκειμενικό, αν δεν σας αρέσει να μην πάτε» και «Είναι ο μόνος που μπορεί να το κάνει αυτό σε θέατρο και κινηματογράφο!» από την άλλη.

Ναι, ναι, σωστά μαντέψατε (βοήθησε, θα μας πείτε, και ο τίτλος του άρθρου μαζί με τη φωτογραφία- δεκτό): για τον Μάρκο Σεφερλή ο λόγος και την ταινία του «Χαλβάη 5-0», η οποία βγήκε στις αίθουσες τις τελευταίες 2 μέρες του Γενάρη.

Οι θεατές- κατά την προσφιλή τους συνήθεια στην Ελλάδα (όπως και σε κάθε τι άλλο εσχάτως στη χώρα…)- χωρίστηκαν άμεσα σε δύο στρατόπεδα: σ’ αυτούς που κατακεραύνωναν την ταινία και την αισθητική του γνωστού κωμικού, ακόμα και χωρίς να έχουν δει το φιλμ, κι εκείνους που φόρεσαν τη μάσκα του αυτόκλητου υπερασπιστή του Μάρκου και άρχισαν να εκτοξεύουν εύηχα μπινελίκια προς τους «απέναντι» με την συχνότητα που κάποτε έλεγε «Α-ΧΑ-ΚΑΛΟ-ΕΕΕ;;;» ο ίδιος ο Σεφερλής.

Το σε ποια από τις δύο «κατηγορίες» ανήκει ο καθένας, ωστόσο, ελάχιστη σημασία έχει. Γιατί;

Γιατί εκείνο που μετράει, στο κάτω-κάτω της κινηματογραφικής γραφής, είναι ότι ο Σεφερλής πουλάει- για την ακρίβεια, πουλάει σαν τρελός. 

Κι αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός πως το «Χαλβάη 5-0» ήταν με διαφορά η κορυφαία ταινία (σε εισπρακτικό, πάντα, επίπεδο) στην Ελλάδα την προηγούμενη εβδομάδα, καθώς έκοψε το πρώτο τετραήμερο προβολής της 85.000 εισιτήρια- νούμερο, αν μη τι άλλο, εντυπωσιακό.

Το επίτευγμα γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακό αν αναλογιστούμε πως βρισκόμαστε σε οσκαρική περίοδο και όλες οι «μεγάλες» ταινίες  παίζονται παράλληλα στις αίθουσες (1917, Παράσιτα, Τζόκερ κτλ), όμως το κοινό προτιμά Μάρκο.

Ο τύπος, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, είτε βρίσκει χονδροειδές το χιούμορ του και επιπέδου δημοτικού, είναι ξεκάθαρα ένα φαινόμενο που ό,τι και να κάνει… γράφει. Ο κόσμος τον αγκαλιάζει σε κάθε του προσπάθεια κι αυτό είναι κάτι που δεν αμφισβητείται ακόμα κι από τον μεγαλύτερο «πολέμιό» του.

Τα 85.000 εισιτήρια σ’ ένα σκάρτο τετραήμερο είναι φαινομενικό νούμερο που, αναμφισβήτητα, θ’ ανέβει σε δυσθεώρητα ύψη μέσα στον Φλεβάρη.

Ο Μάρκος, όπως λέει και σε κάποια φάση στην ταινία, έπιασε ξανά το(ν) Τζόκερ…