Αν δεν έχεις Netflix: 3 ταινιάρες που μπορείς να βρεις δωρεάν και να δεις στην καραντίνα σου (Vid)

Υπάρχει μια περίεργη συνομοταξία συνομοταξία συμπολιτών μας, μια κοινωνική ομάδα ακατανόητη και μυστήρια, που στο μέλλον οι ψυχολόγοι θα μελετάνε ψάχνοντας να βρουν τα βαθύτερα κίνητρά τους. Είναι εκείνοι που δεν έχουν Netflix…

Προσέξτε, δεν μιλάμε για αυτούς που δεν έχουν μεν Netflix αλλά έχουν κάποια άλλη αντίστοιχη streaming πλατφόρμα, αυτούς οκ, τους καταλαβαίνουμε. Ούτε φυσικά μιλάμε για εκείνους που δεν είχαν Netflix πριν την καραντίνα: και με αυτούς όλα καλά. Μιλάμε για εκείνους που ακόμα και μετά την έναρξη της καραντίνας δεν έβαλαν Netflix (ή κάτι αντίστοιχο τέλος πάντων) ακόμα!

Τέλος πάντων, επιλογές είναι αυτά και ποιοι είμαστε εμείς να κρίνουμε; Άλλωστε, ζούμε και σε δύσκολες εποχές οικονομικά, συνεπώς ας μην βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα. Όπως και να έχει, αυτές τις μέρες το να βλέπεις ταινίες δεν είναι απλά μια ασχολία για τον ελεύθερο χρόνο σου αλλά (θα τολμήσουμε να το πούμε…) κοινωνική ανάγκη!

Γι’ αυτό, σε περίπτωση που είστε από τους άτυχους που για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν έχουν πρόσβαση σε κάποια streaming πλατφόρμα, αλιεύσαμε τρεις ταινιάρες που μπορείς να τις βρεις δωρεάν στο Youtube και να τις απολαύσεις ελεύθερα:

«Έτερος Εγώ» (2017) του Σωτήρη Τσαφούλια

Χαρακτηρίστηκε το «ελληνικό Seven», ψάρωσε κόσμο και κοσμάκη όταν βγήκε στις αίθουσες και αποτέλεσε μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια να μεταφερθεί στο ελληνικό αστικό περιβάλλον η αμερικάνικη παράδοση του crime μυστηρίου. Δεν τα πήγε καθόλου άσχημα και δεν είναι τυχαίο ότι στη συνέχεια, υπήρξε και σίκουελ υπό μορφή σίριαλ. Εντάξει, δεν μπορεί να συγκριθεί με τις αντίστοιχες αμερικάνικες προσπάθειες αστυνομικού μυστηρίου σε επίπεδο πλοκής αλλά έχει πρωτοκλασάτη σκηνοθεσία, σούπερ ερμηνείες και είναι δεδομένο ότι ακόμα και αν δεν ψαρώσεις πάρα πολύ με το όλο μυστήριο, σίγουρα θα σε κρατήσει μέχρι το τελευταίο λεπτό.

«Green Street Hooligans» (2005) του Λέξι Αλεξάντερ

Άμα είσαι και ποδοσφαιρόφιλος και η όλη φάση σου έχει στερήσει και την απόλαυση να βλέπεις μπάλα, να ένα ιδανικό υποκατάστατο. Δεν είναι ακριβώς ποδοσφαιρική ταινία αλλά αποτυπώνοντας την καθημερινότητα μιας παρέας φανατικών οπαδών της Γουέστ Χαμ δεν γίνεται να μην γουστάρεις με το όλο κλίμα που δημιουργεί. Πρόκειται άλλωστε για την ταινία που ουσιαστικά δημιούργησε την τάση της δημιουργίας ποδοσφαιρικών ιστοριών από την πλευρά των φανατικών οπαδών και εδώ που τα λέμε, καλύτερο περιβάλλον από το αγγλικό για να ξεκινήσει μια τέτοια τάση αντικειμενικά δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Υπάρχει ελεύθερα στο Youtube ολόκληρη, αν δεν την έχεις δει και γουστάρεις μπάλα, ευκαιρία είναι.

«The Lion King» (2019) του Τζον Φαβρό

Δεν μιλάμε για την κλασική ταινία κινουμένων σχεδίων από τα 90s, αυτή που όσοι είμαστε εκείνης της γενιάς χιλιοαγαπήσαμε και μας έκανε να κλάψουμε, αλλά το φωτορεαλιστικό ριμέικ που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε σκηνοθεσία Τζον Φαβρό. Πρόκειται άλλωστε για έναν από τους σκηνοθέτες που ξέρουν πολύ καλά να τροφοδοτούν την ποπ κουλτούρα με νέες ιδέες -μην ξεχνάμε πως ήταν εκείνος που σκηνοθέτησε το «Iron Man» αλλά και το πρόσφατο «Mandalorian» εκκινώντας ουσιαστικά δυο ολόκληρα σύμπαντα- και η ματιά του αναφορικά με τον εκσυγχρονισμό της κλασικής (πλέον) Disney ταινίας είναι δεδομένο πως έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Γενικότερα, αν είσαι οπαδός του πρωτότυπου «Lion King» επιβάλλεται να το δεις.