Κάνε Ότι Κοιμάσαι: Ένα φινάλε σκηνοθετικής ισορροπίας και σεναριακής-ερμηνευτικής μετριότητας
Βρείτε μας στο

Αν κάτι έχει καταφέρει η φετινή χρονιά σε τηλεοπτικό επίπεδο, είναι να μας κουράσει αφάνταστα με τις τόσες σειρές. Και το Κάνε Ότι Κοιμάσαι, αν και ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, κατέληξε να είναι η σειρά που «αποθέωσε» το Twitter.

Να πω εδώ σε αυτό το σημείο ότι οριακά ξερνάω με αυτή τη μπαρούφα που έχουν επιβάλλει οι μεγαλύτερες σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδες της χώρας (ξέρουμε όλοι για ποιο συρφετολόι μιλάω), που έχουν εγκαθιδρύσει λόγω Google μια διαδικτυακή μπουρδολογία και μετά από κάθε επεισόδιο οποιουδήποτε προγράμματος, είτε σειράς είτε ριάλιτι, κάθονται και ασχολούνται με το τι είπε το Twitter και δεν επιτρέπουν στους συντάκτες τους να εκφράσουν μια εμπεριστατωμένη γνώμη.

Έγραψαν 200 άνθρωποι στο Twitter ότι το φινάλε του Κάνε Ότι Κοιμάσαι ήταν καταπληκτικό, ας το ασπαστούμε κι εμείς άκριτα κι ας το πλασάρουμε στο κοινό. Μη τυχόν και χαλάσει τίποτα από τη νόρμα στη μηχανή του κιμά που έχουν χτίσει αυτές οι ιστοσελίδες και οι αρμόδιοι τους που περνιούνται για ευφυείς επειδή στο τέλος του μήνα γράφουν τα analytics 6 και 7 εκατομμύρια. Συγχαρητήρια.

Πάμε τώρα και στο θέμα μας. Το Κάνε Ότι Κοιμάσαι ήταν μια εν γένει καλή σειρά. Αλλά όταν βγάζεις 64 επεισόδια σε μια σεζόν αγαπητή ΕΡΤ, ακολουθείς τον εγκληματικό δρόμο που χαλάει μια σειρά με καλά υλικά και την μετατρέπει σε μια σαπουνόπερα μετριοχαμηλής αισθητικής, όπως ο Σασμός, η Γη της Ελιάς και όλα τα συναφή.

Κοτζάμ Αμερική που έχει ολόκληρες ομάδες σεναριογράφων σε κάθε σειρά και πάνω  από 25 επεισόδια δεν κάνουν σε σειρές, εμείς εκεί, πείσμα, κολλημένοι στο παρελθόν, να ξεχειλώνουμε το καλό για να το παραμορφώνουμε.

Αυτό συνέβη με το  Κάνε Ότι Κοιμάσαι. Συγγνώμη αν χαλάω το αφήγημα του Twitter, αλλά το τελευταίο επεισόδιο δεν είχε πολλά πράγματα για να αποθεωθούν. Δεν είχε τίποτα για την ακρίβεια.

Είχε μια αρκετά καλή σκηνοθεσία που σε κάποιες σκηνές τρυπούσε ταβάνι, σε άλλες ήταν απλώς οκ. Και είχε και κάποιες ξέμπαρκες στιγμές καλής ερμηνείας. Το σύνολο όμως ήταν μέτριο. Και ήταν μέτριο όχι γιατί το καστ είναι ατάλαντο ή μέχρι εκεί φτάνει. Αλλά γι’ αυτό ακριβώς που έγραψα πριν.

Σε μια σεζόν 64 επεισοδίων, με τα περισσότερα να είναι τραβηγμένα από τα μαλλιά, ταλαιπωρείται η προσέγγιση του ηθοποιού.

Σεναριακά ήταν κακό όσο δεν πάει το τελευταίο επεισόδιο. Όχι, το παίρνω πίσω. Σίγουρα θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερο.

Βλέπουμε για παράδειγμα την αστυνομικό να τρώει μια σφαίρα στο στομάχι και για ώρες να είναι σχεδόν κομπλέ, σαν να μην έχει χάσει αίμα. Και βλέπουμε την Βικτώρια να τρώει τη σφαίρα και σε ένα βλεφάρισμα να έχει κιόλας ξεψυχίσει.

Βλέπουμε τον Μηνά σε μια σκηνή να σημαδεύει τον Νίκο με ένα όπλο και να γυρίσει το κεφάλι του αριστερά για να σημαδέψει τη Νάσια. Και ο Νίκος δεν σκέφτεται καν να πυροβολήσει στο κεφάλι να τελειώσουν όλα εκεί. Όχι, στο όνομα μιας κάποιας δραματοποίησης και για να βγουν 50 και βάλε λεπτά επεισοδίου, μένει άπραγος. Καταλαβαίνει πως είναι η κόρη του εκεί και περιμένει να βγει έξω για να καταλήξει να αφήσει το όπλο.

Οι δύο που σώζονται ερμηνευτικά, είναι η Φωτεινή Μπαξεβάνη και ο Βασίλης Ευταξόπουλος. Είναι οι μόνοι δύο που δεν έχουν πτώση στην ερμηνεία τους. Οι υπόλοιποι είναι με τα πάνω και τα κάτω τους.

Η πλειονότητα των σκηνών είναι χρονικά μεγαλύτερες από αυτό που θα έπρεπε. Αδικαιολόγητα. Οκ, κατανοώ, συνταρακτικό το θέμα, κι ας μην είμαστε στην Αμερική. Δεν βγαίνει όμως κανένα νόημα γιατί ο Μηνάς έπρεπε να σκοτώσει όλους αυτούς ή γιατί καθόταν να το σκεφτεί κάμποση ώρα πριν πυροβολήσει, αφού το πλάνο ήταν εξ αρχής να τους φάει όλους και να πεθάνει κι αυτός.

Από τις πιο άκυρες στιγμές όταν ο αστυνομικός παίρνει μια βαριοπούλα και αρχίζει να κοπανάει έναν τοίχο, όταν για πόση ώρα 50 αστυνομικοί κάθονται και κοιτάνε τα περιστέρια γιατί υπάρχει μόνο μια είσοδος και έξοδος. Έπρεπε να χαθεί λίγος χρόνος ακόμα μπας και πεθάνουν όλοι.

Εξίσου άκυρη στιγμή και η εμφάνιση του Τάσου Γιαννόπουλου, που εμφανίστηκε ως όραμα στον Στάθη την ώρα που έφαγε τη σφαίρα. Κανένα νόημα.

Κάνε Ότι Κοιμάσαι λέγεται η σειρά, σεναριακός ύπνος επήλθε. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναγίνει τόσο αυστηρός με επεισόδιο σειράς και σειρά εν γένει. Πάντοτε θέλω να δίνω ελαφρυντικά. Αλλά εδώ δεν είναι εύκολο να τα βρω. Πολλές λάθος επιλογές που δεν καλύπτονταν ούτε από το μοντάζ.

Υποτίθεται ότι η φετινή χρονιά ήταν μια χρυσή ευκαιρία για τα στελέχη και τους συντελεστές σειρών να πάρουν κάποια μαθήματα, να αλλάξουν προσέγγιση για να μπορέσουν να χτίσουν γερά θεμέλια. Με τέτοια σαπουνόφουσκα που έχει κατακλύσει την τηλεόραση, δεν ξέρω πώς ακριβώς περιμένουν να το πετύχουν.

Το Κάνε Ότι Κοιμάσαι είχε και το άλλο κακό στο φινάλε του: ήταν σαν μια κακή κόπια του Έτερος Εγώ, που στην τρίτη του σεζόν δεν το λες και κανένα έπος…

Αφού όμως «καθήλωσε το Twitter», να βάλω τη γάτα μου να φτύσει τις τριχόμπαλες από τον ενθουσιασμό της. Κούλαρε λίγο βρε Twitter, μην καθηλώνεσαι κάθε τρεις και λίγο, δε θα μπορείς να περπατήσεις όπως το πας!