Μωρέ… μπράβο. Δεν του φαινόταν, αλλά το Netflix έχει μπει καλά σε σειρές το 2026. Σε πρώτο άκουσμα δεν είχαμε ιδιαίτερες προσδοκίες, αλλά ευτυχώς στην πράξη, μια χαρά περνάμε ως θεατές. Το Run Away εξυπηρετεί άρτια το «βάλε κι άλλο επεισόδιο ΤΩΡΑ», το φινάλε του Stranger Things θα συζητιέται για πολύ καιρό ακόμη, το Landman είναι epic και ηχηρότατη μεταγραφή από πλευράς της πλατφόρμας, η νέα σεζόν του ισπανικού Alpha Males συνεχίζει να μας κάνει να γελάμε μέσα από την καρδιά μας. Και το His & Hers που είναι νο1 στη λίστα με τα πιο δημοφιλή;
Ταμάμ για όσους αγαπούν τα ψυχολογικά θρίλερ. Αυτά που σε «παίζουν» σε συναίσθημα και καταστάσεις. Που σε πάνε πέρα-δώθε και άλλα περιμένεις, άλλα βλέπεις, της… ανατροπής γίνεται. Τι έχουμε εδώ, πιο συγκεκριμένα; Ένα whodunnit που κάνει focus σε ένα αποξενωμένο ζευγάρι, έναν ντετέκτιβ και μια δημοσιογράφο, που επανασυνδέεται στη γενέτειρά του με μια κάθε άλλο παρά ευχάριστη αφορμή: Ένα φόνο. Αμφότεροι προσπαθούν να εξιχνιάσουν το τι έγινε, όχι όμως σε πνεύμα ευγενούς άμιλλας – αλλού αυτά.
Δύο πολύ γνωστές φάτσες της υποκριτικής, ο Τζον Μπέρνταλ (The Punisher, The Bear) και η Τέσα Τόμσον (Thor, Creed) ενώνουν τις δυνάμεις τους πρωταγωνιστικά και ταιριάζουν μεταξύ τους, οφείλουμε να το πούμε αυτό. Κατά τα άλλα, πραγματικά η φάση είναι «σπαζοκεφαλιά» καθώς τα στοιχεία ανανεώνονται και αντί σε καθοδηγούν, σε μπερδεύουν, ενώ και τα flashbacks δίνουν και παίρνουν. Αλλά αυτή είναι και η γοητεία, έτσι δεν είναι; Να σε «παιδεύει», να σε κρατάει στην τσίτα.
Ένα από τα μεγάλα «συν» του His & Hers είναι πως δεν σου ζητάει να φας μέρες για να το ακολουθήσεις στον προορισμό του. Έξι ωριαία επεισόδια είναι όλα κι όλα, καλά… ενυδατωμένος και με φαγητό κοντά σου να ‘σαι (ΟΚ, μαζί και να έχεις μπόλικο ελεύθερο χρόνο) και θα το βγάλεις όλο ως και σε μια μέρα. Είναι αυτής της φάσης, της «σκαλωματικής» δηλαδή με την καλή την έννοια.
Τώρα, εντάξει, ειλικρινείς να ‘μαστε, η σειρά δεν είναι και ό,τι καλύτερο έχουμε δει σε σεναριακή πιστότητα. Έχει αρκετά άλματα (λογικής) ενώ σε πολλά ζητήματα δεν πείθει με το πώς το προσεγγίζει, το τιγκάρει στην υπερβολή και στο μελό. Γενικώς όμως είναι άνω του μέσου όρου και αυτό δεν είναι ούτε απλό ούτε δεδομένο. Έχοντας τον τρόπο να σε αιχμαλωτίζει, σαν πατήσεις το play θα το πας μέχρι τέλους, έστω από περιέργεια.
Κι αυτό που σίγουρα σου μένει, είναι το φινάλε. Μην πούμε λεπτομέρειες, προφανώς δεν κάνει, όμως είναι από τα πλέον δυνατά σε σειρά τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό πολώνει, γι’ αυτό και θέλει προσοχή αν δεν το έχεις τελειώσει και παρασυρθείς στη σαγήνη του να ψάχνεις παράλληλα στα social media. Φλερτάρεις φουλ με το spoiler και πολύ κρίμα θα ‘ναι, αφού η μισή χαρά εκεί είναι. Στην αποκάλυψη, στον αιφνιδιασμό που θα νιώσεις σαν ολοκληρώσεις την περιπέτεια, στο Netflix.