Μόνο ταμεία δεν έσπασε όταν κυκλοφόρησε, το 1994, στις κινηματογραφικές αίθουσες. Βασικά, άπατη πήγε και έβαλε «μέσα» τους παραγωγούς. Έχοντας κατά βάση την ατυχία να συμπέσει στις αίθουσες με το Pulp Fiction και το Forrest Gump – όλοι εκεί πηγαίνανε. Οι κριτικοί ποτέ δεν την πολυσυμπάθησαν. Flash forward στο σήμερα και μιλάμε για μια θρυλική ταινία, μεγάλη και τρανή δίχως ίχνος αμφιβολίας. Και, φοβερό πράγμα, δεν την βαριέσαι ποτέ μα ποτέ…
Γι’ αυτό και απόψε (16/1), για νιοστή φορά, κόσμος και κοσμάκης θα στηθεί επί της οθόνης, θα κολλήσει απολαμβάνοντας κάθε λεπτό από το Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ (STAR, 22:10). ΟΚ, τουλάχιστον συζητήσιμο το πώς αποδόθηκε στα μέρη μας ο original τίτλος και πόσο spoiler-ικός ήταν (The Shawshank Redemption) αλλά ας μην αφήσουμε μια λεπτομέρεια να μας χαλάσει μια υπερβατική εμπειρία. Γιατί, ναι, καλύτερες και πιο πρωτότυπες ταινίες από αυτήν, έχουμε δει πολλές. Αλλά τέτοια ομοφωνία όσο επί της συγκεκριμένης, εξαιρετικά σπανίως συναντάς.
Το ότι είναι η πιο δημοφιλής ταινία όλων των εποχών στο IMDB, με βαθμολογία 9.3, αποτελεί στοιχείο του μύθου της. Ή μάλλον αναδιατυπώνουμε. Χάρη σε αυτό το ιντερνετικό εργαλείο έγινε αυτό που είναι σήμερα. Γιατί έτσι την έμαθε ο πολύς κόσμος, έτσι γιγαντώθηκε ως φαινόμενο.
Φανταζόμαστε πως δεν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που δεν την έχει δει ως τώρα. Είναι ένα διαχρονικό favorite που μιλάει απευθείας στην καρδιά του κόσμου. Μία ταινία που σε κάνει να την αισθάνεσαι σαν δικό σου πράγμα. Με πρώτη ύλη γραμμένη από το χέρι του «Βασιλιά» Στίβεν Κινγκ, έχουμε να κάνουμε με τον ορισμό του «πήγαν όλα όπως έπρεπε».
Μόργκαν Φρίμαν και Τομ Ρόμπινς αναπτύσσουν ζηλευτή χημεία, ενόσω βλέπουμε μια ιστορία που γίνεται εύκολα αντιληπτή στο ευρύ κοινό, κάνοντας ζουμ σε δύσκολα θέματα με ευαισθησία, με καλαισθησία. Ένας αθώος μπαίνει στη φυλακή. Αλλά τελικά το φως νικά το σκοτάδι, μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά υπό μία έννοια. Στο φινάλε, η φιλία αποθεώνεται ως το υπέρτατο αγαθό και οι κακοί τιμωρούνται.
Μια ταινία ωδή στη φιλία, στη θέληση, στο θάρρος και στην ελπίδα. Συναίσθημα στην πιο δυνατή μορφή του, με επικούς διαλόγους και ατάκες. Συγκινησιακό ηλεκτροσόκ διαρκείας…
Φτιάχνοντας τη φήμη του καλύτερου, το Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ έγινε στην πορεία των ετών κάτι σαν θεσμός. Ο κόσμος το έχει ανάγκη. Γιατί του μιλάει για πράγματα που μπορεί να καταλάβει, να ταυτιστεί. Γιατί τον κάνει να αισθάνεται καλά και αυτό είναι πολύ σπουδαίο πράγμα. Κι αν ψήνεσαι απόψε, έχεις την ευκαιρία να το αισθανθείς (ξανά). Στο STAR.