Το σκανδιναβικό crime έχει καταφέρει εδώ και χρόνια να χτίσει μια σχεδόν μυθική σχέση με το κοινό: σκοτεινή ατμόσφαιρα, ήρωες με υπαρξιστικά ψυχολογικά, αργόσυρτη ένταση, αφηγήσεις που σκάβουν βαθιά στην ανθρώπινη ψυχολογία: από τα παγωμένα τοπία της Σκανδιναβίας μέχρι τις εσωτερικές «παγωνιές» των χαρακτήρων, το λεγόμενο Nordic Νoir είναι σήμερα ό,τι πιο πρωτοκλασσάτο μπορεί να φανταστεί κανείς στο είδος.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η μίνι σειρά «Ντετέκτιβ Χόλε» του Netflix έρχεται αφενός να δικαιώσει τις προσδοκίες των φαν και αφετέρου να συστήσει σε ένα ευρύτερο κοινό έναν από τους πιο εμβληματικούς ήρωες της σύγχρονης αστυνομικής λογοτεχνίας: τον Χάρι Χόλε. Βασισμένη στο έργο του Τζο Νέσμπο, η σειρά αποτυπώνει με εντυπωσιακή πιστότητα τόσο την μορφή όσο και τον εσωτερικό κόσμο του βασανισμένου ντετέκτιβ, κάτι που σπάνια επιτυγχάνεται σε μεταφορές βιβλίων στην οθόνη.
Η παραγωγή ξεχωρίζει για την καθηλωτική της ατμόσφαιρα, τη μελαγχολική μουσική επένδυση (ο κύριος Νικ Κέιβ στο σάουντρακ παρακαλώ…) και τη στιβαρή σκηνοθεσία, ενώ το καστ ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις ενός τόσο απαιτητικού σύμπαντος. Το σενάριο, άλλωστε, φέρει την υπογραφή του ίδιου του Νέσμπο, γεγονός που διασφαλίζει ότι η αφήγηση διατηρεί την αυθεντικότητα και την ένταση του πρωτογενούς υλικού. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που σε παρασύρει σε binge watching ρυθμούς, όπως ακριβώς τα βιβλία του Νέσμπο σε κρατούν ξάγρυπνο μέχρι την τελευταία σελίδα.
Ωστόσο, υπάρχει ένα μικρό ψεγάδι που πρέπει να επισημανθεί: η σειρά βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο βιβλίο της σειράς και δεν λειτουργεί ως πλήρης εισαγωγή στον κόσμο του Χάρι Χόλε. Έτσι, οι θεατές που δεν έχουν προηγούμενη επαφή με τα βιβλία ίσως να μην καταφέρουν να συλλάβουν στο έπακρο το βάθος της ψυχολογίας του ήρωα και το συναισθηματικό βάρος που κουβαλά. Δεν πρόκειται για σοβαρό μειονέκτημα, αλλά σίγουρα στερεί ένα επίπεδο κατανόησης που οι μυημένοι απολαμβάνουν πλήρως.
Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχία της σειράς φέρνει και μια αίσθηση ανακούφισης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θυμούνται την απογοητευτική κινηματογραφική μεταφορά του «Χιονάνθρωπου», η οποία θεωρήθηκε ευρέως ως μια χαμένη ευκαιρία για τον χαρακτήρα. Αυτή τη φορά, η τηλεοπτική προσέγγιση φαίνεται να αποδίδει δικαιοσύνη στο υλικό και να επαναφέρει την πίστη στο ότι ο Χάρι Χόλε μπορεί να «ζήσει» όπως του αξίζει και εκτός των σελίδων.
Το «Ντετέκτιβ Χόλε» τελικά είναι μια (ακόμα) επιβεβαίωση ότι όταν το σκανδιναβικό νουάρ αντιμετωπίζεται με σεβασμό και κατανόηση, μπορεί να προσφέρει τηλεοπτικές στιγμές υψηλού επιπέδου. Και, κυρίως, να κερδίσει πολλές νέες καρδιές…