Από τις καλύτερες action movies των 00’s. Με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον να παίζει τον Τζον Κρίζι, έναν από τους πιο εμβληματικούς ρόλους της καριέρας του, συντροφιά με τη μικρούλα τότε Ντακότα Φάνινγκ – η μεταξύ τους σχέση και χημεία ήταν η «ψυχή» της ταινίας. Man on Fire ή Δια Πυρός και Σιδήρου όπως το μετέφρασαν στα μέρη μας. Εν έτει 2026 πια, το Netflix αποφάσισε να μας το «σερβίρει» σε σειρά. Ήταν ρίσκο να πειράξεις κάτι που για πολλούς φαν έχει ιερό χαρακτήρα. Αλλά τους βγήκε αν κρίνουμε από την επιτυχία που γνωρίζει…
Τη στιγμή που μιλάμε είναι νο1 σε 50 χώρες, μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα. Το ωραίο είναι πως τα καταφέρνει φέρνοντας ένα άρωμα φρεσκάδας στο original υλικό, που εδώ πρέπει να πούμε πως «βαστάει» από βιβλίο που γράφτηκε τη δεκαετία του 1980. Στην καρδιά της δράσης παραμένει το πώς ένας διαλυμένος ψυχολογικά άνδρας, με ένα σωρό «βαρίδια» μέσα του, βρήκε ξανά ένα λόγο για να ζει μέσα από ένα παιδί που τον κοίταξε στα μάτια, δίχως να φοβάται να τον πλησιάσει. Μόλις την απαγάγουν, θα κάνει τα πάντα για να την βρει, δίχως να λυπηθεί κανέναν στο διάβα του, ενώ αναζητά εκδίκηση και λύτρωση μαζί.
Δικαιούταν κανείς να νιώθει ένα κράτημα αναφορικά με το αν αυτό το remake θα μπορούσε να αιχμαλωτίσει το ίδιο feeling. Με έναν τρόπο όμως, τα καταφέρνει. Δίνοντάς του μάλιστα μια σύγχρονη μορφή. Ο «Ντένζελ» της νέας εποχής είναι ο Γιαχία Αμπντούλ-Ματίν ΙΙ. Ανταποκρίνεται στην πρόκληση ακριβώς επειδή δεν πάει να μιμηθεί τον legendary προκάτοχο του ρόλου. Τον πλαισιώνει η Μπίλι Μπουλέτ, που παίζει την Πόι. Είναι έφηβη, όχι παιδάκι όπως ήταν η Πίτα, της ταινίας. Και είναι μια θυμωμένη teenager – έχει τους λογους της. Προϊόντος του χρόνου όμως, θα αποκτήσει άλλα προβλήματα, πολύ μεγαλύτερα…
Το να βλέπεις αυτούς τους δύο χαρακτήρες να ρίχνουν σταδιακά τους τοίχους τους είναι ένα εξαιρετικό συνοδευτικό της γενικότερης πλοκής. Η οποία έχει μικρές αλλά αισθητές διαφορές σε σχέση με την ταινία. Είναι και αναμενόμενο, ως σειρά έχει περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθεί, περισσότερη άπλα για να καλύψει θεματικές και καταστάσεις. Το συναισθηματικό κομμάτι είναι όσο σημαντικό και αυτό της δράσης.
Βασικά το νέο νο1 του Netflix πάει τόσο καλά ακριβώς επειδή δεν πήγε να κοπιάρει την ταινία. Το μετέφερε στο επόμενο επίπεδο. Με σεβασμό, αλλά και τόλμη. Οι κριτικοί ήταν υπέρ του δέον αυστηροί με το Man on Fire αν κρίνουμε από βαθμολογίες όπως το 57% στο Rotten Tomatoes. Το κοινό πάντως δεν συμμερίζεται την άποψή τους και χαρίζει απανωτά views στη σειρά. Βλέποντας non stop 7 επεισόδια υψηλής έντασης και ποιοτικής τηλεόρασης.
Να το πούμε για να είμαστε ξεκάθαροι: Την ταινία δεν την φτάνει η σειρά του Netflix. Αλλά η σύγκριση, μόλο λογική, είναι άδικη. Πώς να αναμετρηθείς με κάτι που έχει μπει σε κατηγορία «κλασικό» στο είδος της; Αλλά σίγουρα είναι μια κάτι παραπάνω από απλώς αξιοπρεπής προσπάθεια. Που θα ήταν πολύ καλύτερη αν είχε επενδύσει περισσότερο στους διαλόγους και αποφύγει κάποια σημεία που πλατειάζει.