Το χαρακτήρισαν «νέο-γουέστερν» και πολύ σοφά. Όλα τα συστατικά περί τούτου είναι εκεί: Οι σερίφηδες που κυνηγάνε ληστές. Τα ασαφή ηθικά όρια. Οι σκληροί άντρες που είναι πάντα έτοιμοι να πυροβολήσουν (πιο γρήγορα από τη σκιά τους). Ο κυνισμός και το πικρό χιούμορ ως απαραίτητο μέτρο (αυτό)προστασίας. Απλά το χρονικό πλαίσιο δεν μας μεταφέρει πίσω στο 19ο αιώνα. Αγγίζει το «σήμερα». Τις επαρχιακές πόλεις των ΗΠΑ, τη σύγχρονη Άγρια Δύση. Το Hell or High Water (Πάση Θυσία) ήρθε στο Ertflix και είναι η ταινία που δεν θα το μετανιώσεις διόλου αν της χαρίσεις 102 λεπτά από το χρόνο σου…
Η πλοκή κάνει focus σε δύο αδέλφια, τον Τόμπι και τον Τάνερ, που ξεκινούν σειρά από ληστείες μικρών τραπεζών με σκοπό να μαζέψουν τα χρήματα που χρειάζονται προκειμένου να μην κατασχεθεί το οικογενειακό τους ράντσο. Είναι «ίδιο αίμα», μα συνάμα και τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο ένας (Κρις Πάιν) είναι ήρεμος, ευγενικός χαρακτήρας αλλά παραλλήλως 100% αποφασισμένος να φτιάξει ένα άλλο μέλλον για τα παιδιά του. «Ήμουν φτωχός όλη μου τη ζωή. Το ίδιο και οι γονείς μου, οι γονείς τους… Είναι σαν αρρώστια που περνάει από γενιά σε γενιά και μολύνει όσους ξέρεις. Αλλά όχι τα παιδιά μου. Όχι άλλο πια…», όπως λέει κάποια στιγμή. Ο έτερος της φαμίλιας (Μπεν Φόστερ) είναι πρώην κατάδικος, ευέξαπτος και υπερβολικός εκ φύσεως. Ό ένας πάντως συμπληρώνει τον άλλο και οι διαφορές τους γίνονται η γέφυρα που τους ενώνει συναισθηματικά.
Η δράση φέρνει αντίδραση. Το FBI δεν ασχολείται με «μικρούς παίκτες» οπότε ο κλήρος για να τους σταματήσουν πέφτει σε δύο εκπροσώπους του νόμου της περιοχής. Κι εδώ μπαίνει στη συζήτηση το best of της ταινίας, αν μας ρωτάτε: Τζεφ Μπρίτζες. Είναι εξαιρετικός κάθε δευτερόλεπτο που υποδύεται τον Texas Ranger Μάρκους Χάμιλτον. Λίγο πριν βγει στη σύνταξη, δίδυμο με τον Ινδιάνο βοηθό του, με τον οποίο έχουν χτίσει έναν εντελώς δικό τους κώδικα επικοινωνίας. Οι δυο τους αρχίζουν έρευνα για να πιάσουν τα δύο αδέλφια και προϊόντος του χρόνου γίνεται και προσωπικό…
Το καλύτερο με το Hell or High Water, θα το διαπιστώσεις σίγουρα αν του χαρίσεις το play σου στο Ertflix, είναι το πώς προσεγγίζει τα γεγονότα που παρουσιάζει, σε αυτά που σου λέει δυνατά χωρίς να φωνάζει. Δεν είναι ένα κλασικό κυνήγι παρανόμων. Είναι μια σύνοψη του πού οδηγεί η απελπισία, το να μην έχεις στο ήλιο μοίρα και να νιώθεις το άδικο να σε πνίγει σε κάθε σου βήμα. Τα σκονισμένα τοπία, το ανατριχιαστικά καλό soundtrack δια χειρός Νικ Κέιβ και Γουόρεν Έλις, οι ρεαλιστικοί διάλογοι, η αλήθεια που βγαίνει σε κάθε πλάνο, σε κάνει να το αισθάνεσαι όλο αυτό ως πολύ δικό σου κι ας είναι μίλια μακριά από τη δική σου καθημερινότητα.
Το ότι το σενάριο υπογράφει ο Τέιλορ Σέρινταν, δημιουργός σειρών όπως τα Yellowstone, 1883, 1923 και ταινιών όπως το Sicario, διασφαλίζει πως κάθε λέξη μετράει, έχει μπει εκεί που πρέπει όταν και όπως πρέπει. Η σκηνή, για παράδειγμα, που οι δύο Rangers μπαίνουν σε τοπικό φαγάδικο και η γηραιά σερβιτόρα έρχεται να τους πάρει, ή μάλλον να τους επιβάλλει, παραγγελία είναι ένα κομψοτέχνημα του πώς να πεις πάρα πολλά μέσα από τα λίγα (λόγια) για ένα ολόκληρο κοινωνικό υποσύνολο. Δεν… ανακαλύπτουμε την Αμερική αν πούμε ότι υποψιαζόμαστε πως ήταν η δική του καθοδήγηση που επέτρεψε στον Σκωτσέζο σκηνοθέτη Ντέιβιντ Μακένζι να μας βάλει τόσο καλά στον κόσμο του Δυτικού Τέξας. Κάνει μάλιστα και ένα εξαιρετικό on screen πέρασμα ο Σέρινταν, ως ο cowboy που τα εξηγεί ωραία για τα τι και πώς της διαμορφωθείσας πραγματικότητας…
Είναι υπέροχες όλες οι ερμηνείες, κάθε χαρακτήρας, ακόμα και οι φαινομενικά πιο ασήμαντοι για την πλοκή, έχουν κάτι πολύ σημαντικό να πουν, να προσφέρουν. Με best of, ξαναλέμε γιατί μια φορά δεν είναι αρκετή, τον Μπρίτζες, τι κρίμα ότι δεν κέρδισε το Όσκαρ β’ ανδρικού (προτιμήθηκε τότε ο Μαχερσάλα Αλί για το Moonlight). Γενικώς η καταμέτρηση έβγαλε 0/4 χρυσά αγαλματίδια (ήταν υποψήφια και για Καλύτερη Ταινία, Πρωτότυπο Σενάριο, Μοντάζ), όμως το βραβείο της «απόλαυσης κοινού» ήταν, είναι και θα είναι το πιο σημαντικό. Κι εδώ έχουμε ακριβώς μια τέτοια περίπτωση.
Απόκοσμα όμορφο το Hell or High Water, λιτό μα τόσο περιεκτικό. Θίγει ένα σωρό κοινωνικά ζητήματα ενώ ταυτόχρονα έχει την απαραίτητη ένταση που περιμένεις από μια ταινία καταδίωξης. Για έναν σκληρό κόσμο που δεν επιβιώνεις αν δεν προσαρμοστείς “Three tours in Iraq but no bailout for people like us”. «Τρεις στρατιωτικές επεμβάσεις στο Ιράκ, αλλά καμία οικονομική διάσωση για ανθρώπους σαν εμάς», διαβάζουμε σε ένα γκράφιτι, στο πρώτο πλάνο. Δέκα χρόνια πριν (το 2016 βγήκε η ταινία) είναι σαν να βλέπαμε εικόνες από το μέλλον, για μια Αμερική που κλείνεται στον εαυτό της, με τους πολίτες της να ψάχνουν λύτρωση σε επιλογές τύπου Ντόναλντ Τραμπ για να ξεγελαστούν πως έγιναν great again…
Hell or High Water (Πάση Θυσία) – Δες το τρέιλερ της ταινίας του Ertflix:
Μπες ΕΔΩ για να δεις στο Ertflix το Hell or High Water (Πάση Θυσία)