Είναι μεγάλο το δράμα που βιώνουμε όλοι οι οπαδοί του… crime drama. Πρόκειται για ένα είδος που εξ’ ορισμού δεν μπορεί να παράγει συνεχώς νέες ιδέες, άλλωστε ο ρεαλισμός δεν βοηθάει πολύ σε αυτό. Και ταυτόχρονα, είμαστε τόσο εθισμένοι σε οτιδήποτε έχει να κάνει με αστυνομία, οργανωμένο έγκλημα, μεγαλουπόλεις, πιστολίδια και άλλα τέτοια που όσο κλισέ και να είναι πάντα τα καταναλώνουμε τελικά.
Έτσι, ήταν μάλλον αδύνατο να μην αναγνωρίσουμε την κοινοτυπία στην πλοκή της νέας μίνι αστυνομικής σειράς του Netflix, «Nemesis» αλλά και εξίσου αδύνατο να μην κάτσουμε ευλαβικά να την δούμε. Και τελικά, κάποια μικρή δικαιώση νιώσαμε μιας και το «Nemesis» μας απέδειξε ότι ακόμα και οι πιο γνώριμες συνταγές μπορούν να γίνουν συναρπαστικές όταν εκτελούνται με ρυθμό, αυτοπεποίθηση και σωστή δόση υπερβολής.
Η σειρά έχει στο επικεντρό της έναν εμμονικό αστυνομικό του Λος Άντζελες που κυνηγά εδώ και χρόνια τον αινιγματικό εγκέφαλο μιας ομάδας ληστών. Η σύγκρουση των δύο ανδρών εξελίσσεται σε ένα παιχνίδι στρατηγικής και προσωπικών εμμονών, όπου τα όρια ανάμεσα στην απονομή δικαιοσύνης και την προσωπική εκδίκηση γίνονται ολοένα πιο θολά.
Αν και το ξεκίνημα της σειράς βασίζεται σε κλασικά μοτίβα του αστυνομικού είδους –τον «μοναχικό» αστυνομικό, τις θεαματικές ληστείες και την αδυναμία των συναδέλφων να πιστέψουν τις θεωρίες του πρωταγωνιστή– η αφήγηση αποκτά σταδιακά μεγαλύτερη ένταση και πολυπλοκότητα. Οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη, οι συμμαχίες αλλάζουν και οι κίνδυνοι αυξάνονται διαρκώς, δημιουργώντας μια αίσθηση συνεχούς κλιμάκωσης που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.
Ιδιαίτερη δυναμική προσδίδουν οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών, με τον Μάθιου Λο να ενσαρκώνει έναν αστυνομικό που μοιάζει διαρκώς να βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης και τον Γιλιάν Νοέλ να αποδίδει με ψυχραιμία και γοητεία έναν εγκληματικό εγκέφαλο που πιστεύει ότι βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά από όλους.
Το «Nemesis» δεν προσπαθεί να ανακαλύψει εκ νέου το είδος. Αντίθετα, αγκαλιάζει τις υπερβολές και τα στερεότυπα του είδους, μετατρέποντάς τα σε καθαρή ψυχαγωγία. Και όπως η ίδια του η ύπαρξη δείχνει, αυτό από μόνο του είναι αρκετό. Βάλε στο μπλέντερ γρήγορο ρυθμό, καλή δράση και μια ιστορία γραμμένη με όρεξη και έχεις μια από τις πιο διασκεδαστικές τηλεοπτικές εμπειρίες της χρονιάς: η πρωτοτυπία είναι υπερτιμημένη…