ΟΚ, Μουντιάλ ξεκίνησε, αυτό (θα) βλέπουμε για ένα μήνα και βάλε από εδώ και στο εξής. Το ξέρεις εσύ, το ξέρω και ‘γω. Αλλά ένα break πού και πού χρειάζεται. Πόσο μάλλον όταν αυτό σημαίνει γέλιο. Πολύ γέλιο. Μέσα από την καρδιά σου. Με την κωμωδιάρα που έκανε σταρ σε μια μέρα τον Στιβ Καρέλ και μαζί έθεσε τις βάσεις για τη «γιγάντωση» του Σεθ Ρόγκεν και του Πολ Ραντ. Για το Παρθένος Ετών 40 (The 40-Year-Old Virgin) που μόλις «προσγειώθηκε» στο Netflix…
Μια ταινία που άλλαξε τον τρόπο που γυρίζονταν οι (αμερικανικές) κωμωδίες, γι’ αυτό και θεωρείται ορόσημο. Ο Τζαντ Άπατοου, ως σκηνοθέτης, υιοθέτησε τότε την εξής λογική: Περιέγραψε στους ηθοποιούς την κεντρική ιδέα και άσε τους μετά ελεύθερους. Να τα πουν όπως τους βγαίνει, να αναπτύξουν χημεία και να «λυθούν». Και μετά, στο μοντάζ, κρατάς τα πιο αστεία κομμάτια για το τελικό cut. Ε, όταν έχεις dream team όπως το συγκεκριμένο καστ τότε το σύστημα αυτό είναι ευλογία.
Βγήκαν «έπη» και ατακάρες ακριβώς χάρη σε αυτόν τον αυτοσχεδιασμό. Όπως η περίφημη σκηνή με την αποτρίχωση, που είναι 100% αληθινή (το ζήτησε ο Καρέλ ώστε να γίνει φουλ ρεαλιστική). Και από σίδερο να ‘σαι, δεν μπορεί, θα γελάσεις:
Η ταινία ορίζεται από το ότι δεν (αυτό)λογοκρίνεται, ποντάροντας σε γενναίες δόσεις απενεχοποιημένης καφρίλας. Μπορεί στο φινάλε να κερδίζει μια μάλλον συντηρητική προσέγγιση για «όλη την (αμερικανική) οικογένεια», αλλά δεν πειράζει, μια χαρά μας κάνει η αντίφαση, πιάνει και πολλά target group διαφορετικά μεταξύ τους, θα λέγαμε ενδεχομένως.
Από το 2005, που κυκλοφόρησε το Παρθένος Ετών 40, ως σήμερα, η κωμωδία έχει αλλάξει, πολύ. Πράγματα που λέγονταν άνετα τότε και ήταν και (πολύ) αστεία, στο «σήμερα» δεν μπορούν να περάσουν. Είναι μια μεγάλη συζήτηση για το κατά πόσο αυτό έγινε σωστά ή αν γέννησε μια τεράστια υπερβολή εις βάρος της δημιουργικότητας, της σάτιρας.
Σε κάθε περίπτωση, είναι πιθανό σε θεατές νεότερης ηλικίας μερικά σκηνικά της ταινίας να «ξενίζουν» (όπως τα διαδοχικά «You know how I know you’re gay?» ανάμεσα σε Ρόγκεν και Ραντ). Μόνο που είναι άδικο να κρίνουμε κάτι του άλλοτε με όρους του σήμερα, χώρια ότι δεν έγινε με κακή διάθεση. Και σε τελική ανάλυση, αυτό που σατιρίζεται είναι η ανδρική κουλτούρα της «ματσίλας».
Ποτέ δεν μειώνει τον Άντι (Καρέλ) για το γεγονός πως στα 40 του είναι ακόμα παρθένος. Ίσα ίσα, δείχνει κατανόηση και συμπάθεια. Το αστείο πηγάζει από την αμηχανία των καταστάσεων όχι το γεγονός αυτό καθαυτό. Από τους φίλους του, που θέλουν να τον «κάνουν άντρα» και να του δείξουν τι πρέπει να κάνει, ενώ στην πραγματικότητα είναι αυτοί οι δυσλειτουργικοί.
Ας μην χάνουμε την ουσία. Πρόκειται, για να αναπαράγουμε μερικές από τις κριτικές που έχουν γραφτεί, για κάτι που «σε κάνει να πιάνεις την κοιλιά σου από τα γέλια», για ένα «απολαυστικά αηδιαστικό masterclass». Για μία «από τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών». Είναι πλέον στο Netflix, ένα play μακριά σου και είναι Μουντιαλικού επιπέδου!