Η αναζήτηση για την ιδανική περιπέτεια στην αρχική σελίδα του Netflix είναι μια γνώριμη και συνάμα κουραστική ιστορία. Όχι αυτή τη φορά όμως, καθώς την εβδομάδα που μας έρχεται ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να δεις! Την προσεχή Πέμπτη, βλέπετε, η πλατφόρμα φέρνει στις οθόνες μας μια ταινία που έρχεται να μας υπενθυμίσει το πώς στήνεται το σωστό, ορθόδοξο σινεμά καταστροφής.
Ο λόγος για το «Poseidon» που 20 ολόκληρα χρόνια μετά επιστρέφει να ξυπνήσει τους εφιάλτες μας. Το εντυπωσιακό φιλμ του μετρ του είδους, Βόλφγκανγκ Πέτερσεν, συμπληρώνει φέτος ακριβώς δύο δεκαετίες από την κυκλοφορία του και έρχεται στο Netflix για να αποδείξει ότι η καθαρή, καταιγιστική αδρεναλίνη δεν παλιώνει ποτέ.
Βασισμένο στο κλασικό μυθιστόρημα του Πολ Γκάλικο από το 1969, το «Poseidon» αποτελεί ένα από τα πιο υποτιμημένα remake των τελευταίων ετών, προσφέροντας μια σφιχτή, γεμάτη ένταση εμπειρία που σε καθηλώνει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Ένας λιγότερο ρομαντικός «Τιτανικός»
Η ιστορία εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της παραμονής της Πρωτοχρονιάς στο RMS Poseidon, ένα υπερπολυτελές βρετανικό κρουαζιερόπλοιο που διασχίζει τον Ατλαντικό με προορισμό τη Νέα Υόρκη. Οι επιβάτες γιορτάζουν στην κεντρική αίθουσα χορού, όταν οι αξιωματικοί στη γέφυρα αντικρίζουν το απόλυτο δέος: ένα γιγαντιαίο, φονικό «βουβό» κύμα που κατευθύνεται κατά πάνω τους.
Οι προσπάθειες να στρίψει το πλοίο εγκαίρως αποτυγχάνουν, το κύμα χτυπάει με ανυπολόγιστη ορμή τον «Ποσειδώνα», ανατρέποντάς τον ολοκληρωτικά κι εμείς μένουμε καθηλωμένοι στις οθόνες μας σαν να βλέπουμε την ταινία πρώτη φορά.
Από εκείνο το σημείο και μετά, ο χρόνος μετράει αντίστροφα. Ενώ ο βαριά τραυματισμένος καπετάνιος προσπαθεί να κρατήσει την τάξη στην παγιδευμένη αίθουσα χορού, μια μικρή ομάδα επιζώντων αποφασίζει να μην περιμένει παθητικά τη διάσωση. Με επικεφαλής έναν επαγγελματία τζογαδόρο και έναν πρώην πυροσβέστη και πρώην δήμαρχο της Νέας Υόρκης, ξεκινούν μια εφιαλτική διαδρομή προς την ανάποδη πλέον πλωτή δομή, προσπαθώντας να φτάσουν στο μοναδικό σημείο που μπορεί να τους οδηγήσει στην έξοδο πριν το πλοίο βυθιστεί οριστικά.
Παραδόξως, το remake ξεπερνά τις προσδοκίες
Όσοι είχαν την ευκαιρία να δουν το αυθεντικό φιλμ του 1972 με τίτλο «The Poseidon Adventure», ίσως κρατούν μικρό καλάθι. Κι όμως, το remake του 2006 καταφέρνει κάτι πραγματικά σπάνιο για την κατηγορία του. Nα ξεπεράσει, δηλαδή, σε πολλούς τομείς το πρωτότυπο…
Ο Πέτερσεν επιλέγει να μας δείξει πολύ περισσότερα από τη ζωή μέσα στο πλοίο πριν από την καταστροφή, κάνοντας το χτύπημα του κύματος ακόμα πιο σοκαριστικό. Η ζημιά, οι εκρήξεις, οι πλημμυρισμένοι διάδρομοι και το χάος αποδίδονται με σπέσιαλ εφέ που, ακόμα και σήμερα, δείχνουν απίστευτα ρεαλιστικά και σύγχρονα.
Η ταινία θυσιάζει ένα μέρος της αργής ανάπτυξης των χαρακτήρων για χάρη ενός φρενήρους, ασταμάτητου ρυθμού, καθώς -κατά κοινή ομολογία- δεν υπάρχει ούτε ένα δευτερόλεπτο βαρεμάρας. Η αγωνία χτυπάει κόκκινο καθώς οι πρωταγωνιστές έρχονται αντιμέτωποι με ηλεκτροφόρα καλώδια, φλεγόμενα συντρίμμια, κλειστοφοβικούς αεραγωγούς και τη στάθμη του νερού που ανεβαίνει απειλητικά.
Ακόμα και το φινάλε της ταινίας είναι σαφώς πιο δυναμικό. Αλλά μην περιμένετε spoiler…
Η δυναμική μεταξύ των ηθοποιών, πάντως, είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η ταινία λειτουργεί τόσο καλά. Στους κεντρικούς ρόλους συναντάμε τον εμβληματικό Κερτ Ράσελ στον ρόλο του προστατευτικού πατέρα και πρώην πυροσβέστη, τον Τζος Λούκας ως τον ριψοκίνδυνο Ντίλαν που οδηγεί την ομάδα στην έξοδο, και τον σπουδαίο Ρίτσαρντ Ντρέιφους. Δίπλα τους, οι Έμι Ρόσουμ, Μάικ Βόγκελ και Μία Μαέστρο συμπληρώνουν μια ομάδα χαρακτήρων που, παρά τις διαφορές τους, πρέπει να συνεργαστούν για να επιβιώσουν από το απόλυτο ναυάγιο.
Απορείς ακόμα αν το «Poseidon» αξίζει την προσοχή σου; Αν αναζητάς μια «σφιχτή», καθαρόαιμη περιπέτεια δράσης που θα σε κρατήσει μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, δεν έχεις παρά να βάλεις υπενθύμιση στην πλατφόρμα.
Το Poseidon, εξάλλου, δεν προσποιείται ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που υπόσχεται: έναν εφιάλτη στα νερά του Ατλαντικού…