Ξεκινάμε με μέγα spoiler, όπως αν δεν έχεις καθόλου ιδέα περί του τι έχει προηγηθεί (και θες να μάθεις), παρακαλείσαι να μην συνεχίσεις. Ξηγηθήκαμε τίμια και ωραία, προχωράμε συνεπώς: Είναι πολύ δύσκολο αυτό που κλήθηκε να κάνει η δεύτερη σεζόν του Four Seasons, στο Netflix. Έχοντας «εξαφανίσει» στον πρότερο κύκλο, με αιφνίδιο θάνατο, έναν από τους βασικούς του πρωταγωνιστές, αν όχι τον βασικότερο, όπως ήταν ο Στιβ Καρέλ στο ρόλο του ως Νικ, πώς θα περνούσε στο επόμενο στάδιο; Πώς κρατάς τουτέστιν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού και συνεχίζεις να έχεις κάτι να πεις ως σειρά;
Οι πιθανότητες ήταν 50/50, να όμως που στην πράξη λειτούργησε μια χαρά. Γιατί εδώ υπάρχει ταλέντο, πολύ ταλέντο. Τίνα Φέι (Κέιτ), Γουίλ Φόρτε (Τζακ), Κόλμαν Ντομίνγκο (Ντάνι), Μάρκο Καλβάνι (Κλοντ), Κέρι Κένι (Αν) και η πολύ νεότερή τους, Έρικα Χένινγκσεν (Τζίνι) λειτουργούν άψογα ατομικά όσο και ως σύνολο ενώ η παρέα διαχειρίζεται το πένθος της και μαθαίνει να κάνει ειρήνη με την απώλεια του χαρακτήρα που στην 1η σεζόν όρισε το περίγραμμα της ιστορίας, όταν αποφάσισε να χωρίσει την Αν μετά από 25 χρόνια γάμου και να «μπλέξει» με μια… πιτσιρίκα (είναι κούκλα, είναι γλύκα!).
Γενικά ομιλώντας το The Four Seasons μιλάει πολύ πιο εύκολα στους μεσήλικες, καθώς εκείνοι βρίσκουν σίγουρα τον εαυτό τους σε πολλές από τις καταστάσεις που παρουσιάζονται επί της οθόνης. Όμως έχει τον τρόπο του να «χτυπάει» και διαφορετικά κοινά. Γιατί είναι αληθινό, γιατί έχει πολλές αστείες στιγμές. Αλλά και τις σωστές ισορροπίες με το κομμάτι «δράμα και συγκίνηση», καθότι δεν είναι μόνο «φιλιούνται-αγκαλιάζονται» (κάθε άλλο) ούτε «ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα». Εδώ οι… αθεόφοβοι «έφαγαν» τον κεντρικό πρωταγωνιστή.
To The Four Seasons δεν ωραιοποιεί, δεν πετάει στα σύννεφα. Η ζωή τα έχει όλα. Και τις τέσσερις εποχές. Χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Ξαναλέμε: Το μεγάλο όπλο, το μυστικό της επιτυχίας, είναι οι ηθοποιοί. Ο ένας καλύτερος από τον άλλον, έχοντας επιπλέον στη διάθεσή τους ένα τόσο δυνατό σενάριο, δεν θα μπορούσε παρά να παράξουν αυτό το καταπληκτικό αποτέλεσμα.
Ρέει ωραία η ιστορία γι’ αυτό και συνεχίζει να βρίσκει τόσο μεγάλη απήχηση στο κοινό του Netflix. Το δίπολο Αν και Τζίνι ξεκινάνε ως «απέναντι» για να τα βρουν τελικά μέσα από το ό,τι πιο χαρούμενο της ζωής, τα μωρά κάνουν θαύματα! Ο Ντάνι και ο Κλοντ αποφασίζουν πως είναι σε ώριμη φάση ως ζευγάρι για να γίνουν γονείς μέσω παρένθετης μητέρας, ενώ ο Τζακ και η Κέιτ ζουν μέσα στον… μαραθώνιο (αν έχεις δει, ξέρεις) που κάθε μακροχρόνια σχέση εμπεριέχει, θαρρείς εξ ορισμού.
Παραμένει φουλ ειλικρινές και βαθιά ανθρώπινο το The Four Seasons, η μικρή διάρκεια των επεισοδίων (κοντά στη μισή ώρα) που δεν είναι πολλά ούτως ή άλλως (8 σε κάθε σεζόν) διασφαλίζει το ρυθμό, την έλλειψη «νεκρών» σημείων. Το να μεγαλώνει κανείς δεν έχει πλάκα. Αλλά μπορείς να το διακωμωδήσεις όσο γίνεται για να το ξορκίσεις, για να προχωρήσεις μπροστά. Και να ξέρεις, μερικά πράγματα είναι όντως σαν το παλιό καλό κρασί, γίνονται δηλαδή καλύτερα σαν μεγαλώνεις…
Αν θέλουμε να είμαστε 100% ειλικρινείς, τη φρεσκάδα της 1ης σεζόν δεν την νιώσαμε ξανά ως θεατές. Αλλά αυτό ήταν μάλλον αναπόφευκτο. Το ουσιώδες ήταν να βρεθεί τρόπος όλο αυτό να συνεχίσει να είναι ενδιαφέρον, ελκυστικό. Και βρέθηκε. Κάτι που ούτε απλό ήταν ούτε δεδομένο. Το «μπράβο» είναι ειλικρινές από μεριάς μας, συνεπώς…
The Four Seasons – Δες το τρέιλερ της 2ης σεζόν της σειράς του Netflix: