Είναι άραγε μια κάποια είδους νέα μόδα; Εάν ναι, πολύ μας αρέσει. Το εκπληκτικό Widow’s Bay στο Apple TV (αυτή είναι η σειρά της χρονιάς, το λέμε ακόμα πιο δυνατά τώρα που ολοκληρώθηκε ο 1ος κύκλος) και τώρα, η Εμμονή (Obsession) στα σινεμά, έρχονται και παντρεύουν με μαεστρία το horror με την μαύρη κωμωδία. Γεννούν συζητήσεις, διαφωνίες, ζυμώσεις, διαδικτυακά αλλά και στον έξω κόσμο, λεκτική συνοδεία με το ποτό, στον καφέ. Ωραία πράγματα, που καλό είναι να γίνονται. Γιατί όταν προκύπτει τέτοιο ενδιαφέρον, προκύπτει και συναίσθημα κι αυτό εμάς, πολύ μας αρέσει.
Για την Εμμονή το λογοπαίγνιο είναι το προφανές και έχει ήδη παίξει αρκετά: Έχει γίνει… εμμονή σε πολλούς σινεφίλ εκεί έξω. Με την εξής πολύ ωραία σεναριακή κεντρική ιδέα: Αγόρι (Μπέαρ) αγαπάει τρελά κορίτσι, που τυγχάνει και κολλητή του (Νίκι) – δεν υπάρχει φιλία, δεν το συζητάω. Το οποίο όμως δεν τον βλέπει καθόλου ερωτικά, σαν μπεις στην friend zone, άστα να πάνε. Μέχρι που εντελώς αναπάντεχα το καψουρεμένο αυτό παλικάρι βρίσκει ένα μαγικό ξύλο ιτιάς (τον παλιό καιρό θα ήταν κάνα τζίνι) που, για δες, υπόσχεται πως μπορεί να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε επιθυμία του. Τι κάνει τότε, φουλ εγωκεντρικά είναι η αλήθεια, ο ερωτευμένος ασθενής μας φίλος; Εύχεται η Νίκι να τον αγαπήσει όσο τίποτα άλλο. Πρόσεξε τι εύχεσαι, ο ορισμός. Γιατί μερικές φορές η αγάπη μπορεί να γίνει πολύ πνιγηρή…
Η ταινία σε πάει πέρα δώθε, roller coaster διαρκείας. Ο σκηνοθέτης Κάρι Μπάρκερ έχτισε την καριέρα του στο YouTube, κυρίως από τα κωμικά σκετς του με τον Κούπερ Τόμλινσον (“That’s a bad idea“). Εδώ αλλάζει πίστα μεν, μα το κάνει πιστός στο στιλ του, στην αισθητική του. Βλέπεις κάτι που «μυρίζει» 2026 για να το πούμε όπως μας βγαίνει.
Σε βάζει παραλλήλως σε μια διαδικασία να σκεφθείς πέρα από την επιφάνεια. Για την ανδρική μοναξιά, τις ανασφάλειες της νέας γενιάς, περί ορίων σε πολλαπλά επίπεδα. Το πού θα επιλέξεις εσύ να κάνεις focus μέσα από πάμπολλες θεματικές, είναι και ατομικό ζήτημα. Το σίγουρο είναι πως οι συμβολισμοί και τα νοήματα, ακόμα και ο αυτοσαρκασμός, υπάρχουν σε περίσσευμα. Πρόκειται για κάτι πολύ διαφορετικό από τα συνήθη ως κινηματογραφική εμπειρία, οπότε ό,τι κι αν σου πούμε εμείς, δεν θα είσαι ποτέ απόλυτα προετοιμασμένος για το τι σε περιμένει.
Το hype είναι απολύτως δικαιολογημένο, όπως και η μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, η αποθέωση από κοινό και κριτικούς. Μια μικρής παραγωγής ταινία που μεγάλωσε πέρα από κάθε φαντασία και έγινε αντικείμενο έντονων συζητήσεων. Ωραία πράγματα αυτά, το ξαναλέμε. Όπως συνέβη και με το Backrooms, ένα ακόμα θρίλερ που παίζεται αυτόν τον καιρό στους κινηματογράφους και αρέσει πολύ, σε πολλούς.
Γενικά το horror έχει μπει σε πολύ δυνατά μονοπάτια τα τελευταία χρόνια. Το ότι ταινίες όπως το Sinners και το Weapons έφτασαν μέχρι τα Όσκαρ, το συνοψίζει εμφατικά. Η Εμμονή πάει τα πράγματα σε ακόμα πιο elevated επίπεδο και ορισμένες σκηνές της ταινίας θα τις θυμάσαι για καιρό. Το παίξιμο δε, της Ίντι Ναβαρέτι ως Νίκι είναι απλά εκπληκτικό. Οσκαρικό, θα λέγαμε, ενδεχομένως και κάτι μας λέει ότι θα χρειαστεί να επανέλθουμε μελλοντικώς.
Μην το αφήσεις για μετά, περιμένοντας να βγει σε καμία πλατφόρμα. Πάρτο απόφαση και πήγαινε βόλτα, πήγαινε σινεμά, θα νιώσεις πλήρης μετά. Τώρα βέβαια δεν ξέρουμε αν είναι πολύ καλή ιδέα να το δεις παρέα με το ταίρι σου, ειδικά αν είστε νέο ζευγάρι. You’ve been warned…