Για πες κανένα καλό κορεάτικο δράμα ρε Τσίπ…

Ο Κωνσταντίνος Τσίπτσιος ανοίγει λογαριασμό στα κείμενα στο Menshouse αναλύοντας τους λόγους που το ελληνικό κοινό πρέπει να δώσει μια ευκαιρία στις κορεάτικες σειρές.

Κάθε αρχή και δύσκολη, λένε. Όμως η φιλόξενη οικογένεια του Menshouse μου ζήτησε να αναλύσω όποιο θέμα κρίνω εγώ πως ενδιαφέρει το κοινό (λάθος τους, αλλά θα τους ανταμείψω με ένα ωραίο αφιέρωμα για την φουτμπαλέρα στο επόμενο) και έχω αρκετά να μοιραστώ μαζί σας. 

Για να βλέπεις πιο συχνά τα καλύτερά μας άρθρα Add Menshouse.gr on Google

Ως γνήσιος καταναλωτής σειρών και content, μια μέρα έπεσα πάνω σε ένα tik tok (όλα τα ωραία ξεκινούν άλλωστε από εκεί) του οποίου ο «μάστορας» είχε κόψει και δέσει περίτεχνα μερικές σκηνές – ΓΕΜΑΤΕΣ από ανατροπές – από το Lovely Runner. 

Λογικά δεν το ξέρεις, οπότε σου αφήνω trailer παρακάτω, να το τσεκάρεις. 

To πρώτο που μου έκανε εντύπωση ήταν η μουσική! Λίγο – πολύ στα πρότυπα της δικής μας λαίκής μπαλάντας ή του ποπ εντέχνου (με καλές φωνές βέβαια) και κάτι Κορεάτες να κλαίνε, να ταξιδεύουν στον χρόνο και να παίζει, λίγο – πολύ, δράση με το κιλό. 

Η αλήθεια είναι πως σνόμπαρα αρκετά το όλο concept μέχρι και εκείνη την στιγμή, μιας και, ως φανατικός δυτικοτραφής,  μου «κλωτσούσε» αρκετά η γλώσσα, οι φωνές και τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών. 

Σημείωση: Ας παραδεχθούμε επιτέλους πως κάθε σειρά ή ταινία που βλέπουμε πρέπει να έχει πρωταγωνιστές, που θα ανήκουν είτε στην κατηγορία «όμορφοι» για το όλο“eye candy” του θέματος, είτε στην κατηγορία «γήινοι» για να συμπάσχουμε με αυτούς, μιας και δεν μας λες και τα πιο όμορφα παιδιά του κόσμου. Οτιδήποτε διαφορετικό μας πετάει εκτός. 

Α, μόνο εγώ; Καλά. Συνεχίζω…

Λίγο όμως η βαρεμάρα της στιγμής, λίγο το ότι υπήρχε διαθέσιμο και στην Ελλάδα για stream (νόμιμα ντε!), είπα να του δώσω μια ευκαιρία. 

Στα 30 μου όλα αυτά by the way… 

Εδώ είναι που περιπλέκεται το πράγμα όμως φίλοι/ες/α μου, καθώς τους επόμενους μήνες τα χόμπι και ο ελεύθερος μου χρόνος άλλαξαν άρδην από αυτή μου την απόφαση. 

Βλέπετε, σε αντίθεση με άλλες σειρές του εξωτερικού (ας τα λέμε σήριαλ, χωρίς όμως να σκεφτόμαστε τον Γιάγκο Δράκο, οκ;) οι Κορεάτες είναι αρκετά «ύπουλοι» και ξέρουν πως να σε κρατήσουν. 

Φάκελος Δομή

Τα κορεάτικα σπανίως θα κρατήσουν παραπάνω από μία σεζόν. Με εξαίρεση κάποια μεγάλα projects, όπως πχ το «All of us are dead», οι περισσότερες παραγωγές είναι διάρκειας μίας μόλις σεζόν, αποτελούμενης από δεκαέξι επεισόδια. 

And that’s it…

Μπορείς να δεις πολλά και γρήγορα, με αποτέλεσμα να γεννιέται μέσα σου το αίσθημα του συλλέκτη (και του ελιτιστή). Θες να έχεις δει περισσότερα από τους άλλους και κρατάς μέχρι και λίστες με τις σειρές που έχεις προλάβει να δεις. Για τους επόμενους μήνες η αγάπημένη σου ατάκα είναι το «Καλά, πως γίνεται να μην έχεις δει το “2521”»;

Σε μια πρώτη φάση λοιπόν, ας υποθέσουμε πως έχετε ανοίξει τον υπολογιστή ή την τηλεόραση σας και βρίσκεστε μπροστά σε μια αφίσα της σειράς που επιλέξατε, με δύο πρωταγωνιστές (αν είναι ερωτικό δράμα) ή και παραπάνω (αν πρόκειται για περιπέτεια, τρόμου ή μυστηρίου) και διαβάζετε στις πληροφορίες:

Διάρκεια: 1 σεζόν

Επεισόδια: 16 (ή 12 ή 8, ανάλογα το μπάτζετ και το στόρι) 

Αμέσως – αμέσως σκέφτεστε «Τι διάολο θα προλάβουν να μου δείξουν σε τόσα λίγα επεισόδια;» 

Έπειτα όμως το μάτι σας πέφτει πάνω στην διάρκεια του πρώτου επεισοδίου και μαγκώνετε κάπως.

«Μία ώρα; Όχι 20 ή 40 λεπτά; Αλήθεια τώρα;»

Έπειτα βλέπετε το δεύτερο…

«Μία ώρα και είκοσι λεπτά; Ώπα ρε!»

Εδώ οφείλω να σας προειδοποιήσω, ως ξεναγός σας σε αυτό το ταξίδι στο άγνωστο, πως προλαβαίνουν να δείξουν τόσα πολλά και, παράλληλα, τόσα λιγότερα από αυτά που θα έχετε ανάγκη, που, όταν θα ολοκληρώσετε το τελευταίο επεισόδιο θα ζητάτε περισσότερα και δε θα έχει… 

Για εκείνο το συναίσθημα όμως θα γράψουμε σε άλλο μας κείμενο. Έχουμε καιρό μπροστά μας. 

Φάκελος πλοκή

Το επόμενο που θα με ρωτήσετε οι περισσότεροι είναι «Γιατί ρομαντική κομεντί ρε Τσιπ; Έχουμε δει τόσα αμερικάνικα. Τα ίδια και τα ίδια…»

Δεν σας αδικώ, το ίδιο σκεπτικό είχα και εγώ παρακολουθώντας το προαναφερθέν τικ τοκ. 

Η αλήθεια, δε, είναι πως είχα εγκαταλείψει τις ρομαντικές γλυκανάλατες κομεντί εδώ και δεκαετίες (όπως και οι περισσότεροι παραγωγοί στο Χόλιγουντ, που δεν πολύ-ψήνονται να επενδύσουν σε καλές παραγωγές), για τους ίδιους λόγους με εσάς και διατηρούσα το ίδιο σκεπτικό που έχετε, όσο διαβάζετε τις συγκεκριμένες αράδες. 

Αν όμως πατήσει κανείς σε κορεάτικο που περιγράφεται ως «ρομαντική κομεντί», θα ανακαλύψει πως είναι παράλληλα και δράμα και κωμωδία και περιπέτεια… μέχρι και τρόμου. 

Καλύτερο παράδειγμα για την παραπάνω παράγραφο είναι το φετινό «Our sticky love» το οποίο έχω και στην φωτογραφία του κειμένου και το προτείνω με κλειστά τα μάτια. 

(Αν διαβάσει ποτέ το κείμενο η Χα Γιουνγκ, η οποία έχει κάτι μπλεξίματα τελευταία, επειδή ο παππούς της ήταν φιλο-Ιάπωνας και οι Κορεάτες δεν την γουστάρουν, έχω να της πως πως στη Θεσσαλονίκη ένα σπίτι θα είναι ανοιχτό για εκείνη. Όποτε θέλει μιλάμε για γάμο! Δεν πιέζω!) 

Αυτό που μπορεί να περιγράψει όμως τον τρόπο σκέψης της κορεάτικης βιομηχανίας είναι «ΤΡΕΛΑ». 

Σενάρια βγαλμένα από τα πιο «κουλά» όνειρα, στροφή 180 μοιρών στον τρόπο σκέψης και γραφής και όλη η αφρόκρεμα της υποκριτικής τέχνης της χώρας σε ένα είδος, που ο δυτικός κόσμος το έχει για τα «σκουπίδια». Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που οι πρωταγωνιστές των «k drama» της Κορέας είναι οι πιο ακριβοπληρωμένοι και προβεβλημένοι της βιομηχανίας, σε επίπεδα που αγγίζουν ποπ είδωλα της μουσικής σκηνής. Μια βόλτα από τα προφίλ τους στο Instagram και την χρηματιστηριακή τους αξία θα σας πείσει…

Ταξίδια στον χρόνο, μαφία, παιχνίδια της μοίρας, σαμάνοι, συγκίνηση, γέλιο (κανονικό, όχι όπως στα αμερικάνικα) ανατροπές. Ανατροπές! ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ!

 Μέσα σε 16 επεισόδια προλαβαίνετε να γνωρίσετε όλη την κουλτούρα, από το τελευταίο χωριό στο Ντέγκου, την νησιωτική ζωή στο Ζεζού, ως και την χλιδή της Σεούλ, να δεθείτε, να δώσετε σημασία σε πρωτεύοντες, καθώς και δευτερεύοντες χαρακτήρες (καμία σχέση με τις «Αμερικανιές»! Εδώ μας ενδιαφέρει και ο τελευταίος κομπάρσος)  και να θέλετε να τελειώσετε όλη την σειρά μέσα σε μία μέρα. (Ναι, γίνεται. Αλλά κάποιος πρέπει και να δουλέψει σε αυτό το σπίτι…).

Φάκελος Γλώσσα

Εδώ, σε αυτό ακριβώς το σημείο, θέλω να διαβάσετε προσεκτικά, να δείτε πρώτα έστω μία – δύο σειρές στα κορεάτικα και να επιστρέψετε στο κείμενο για να ξαναδιαβάσετε το συγκεκριμένο απόσπασμα. Πάω στοίχημα πως στην πρώτη ανάγνωση δε θα πιστέψετε λέξη, όμως όταν γυρίσετε πίσω θα κουνήσετε το κεφάλι καταφατικά και θα επιβεβαιώσετε.

Έτοιμοι; 

Μετά τα πρώτα κορεάτικα, τα οποία θα ακούσετε γεμάτοι αρνητισμό και δε θα αντέχετε, σας εγγυώμαι πως θα αρχίσετε να συγκρατείτε λέξεις, εκφράσεις, εώς και το πόσο τραβούν τις καταλήξεις σε μια φράση οι πρωταγωνιστές. 

Α! δεν πιστεύετε; 

Μάλιστα. 

Καλώς…

Όταν όμως θα πιάσετε τον εαυτό σας να μονολογεί “Shhhhibal” (fuck), μόλις χτυπήσετε το μικρό σας δάχτυλο στη γωνία του καναπέ, όταν θα αρχίσετε να σιγοτραγουδάτε το «Sudden shower» από το «Lovely Runner» στο αμάξι σε «άπταιστα» κορεάτικα, εγώ θα είμαι εδώ, να σας περιμένω και να σας φιλέψω με spicy Tteokbokki, για να δοκιμάσετε. 

Μιας και είπα Tteokbokki…

Φάκελος φαγητό…

Για τα k dramas το φαγητό είναι η κόλλα που κρατάει την ιστορία ενωμένη. Σπανίως θα δείτε τους πρωταγωνιστές να τρώνε σε mainstream – δυτικό τραπέζι. Αντ’ αυτού θα χορτάσει το μάτι σας από φανταχτερά φορέματα και κοστούμια να κάθονται οκλαδόν (αν έχουμε τον θεό μας, ΞΕΡΩ!  όμως πρέπει να ψάξετε λίγο για την κουλτούρα τους, η οποία απαγορεύει τα παπούτσια και την βρωμιά μέσα στο σπίτι και θα καταλάβετε) σε κάτι ξύλινα χαμηλά τραπεζάκια (πολλές φορές έξω στην αυλή) να ψήνουν… χοιρινά μάγουλα σε ηλεκτρικό μάτι. 

Πολύ και καυτερό φαγητό σε ΚΑΘΕ επεισόδιο. Θα σιχαθείτε να βλέπετε Κορεάτες να ρουφούν σούπες, να πιάνουν επιδέξια τα τσοπστικς τους, όπως εσείς ποτέ δε θα καταφέρετε να χρησιμοποιήσετε,  και να μαγκώνουν έναν κόκκο ρυζιού σαν ζογκλέρ. 

Αυτό που θα κάνετε εσείς ποιο είναι; Μόλις τελειώσει ένα από τα επεισόδια θα βγείτε από το σπίτι στις 02:00 το ξημέρωμα, για να ψάξετε που μπορείτε να βρείτε το πιο κοντινό 24ωρο, το οποίο θα έχει νουντλς ή καφέ με γάλα μπανάνας,  ώστενα ζήσετε την πιο κορεάτικη συνήθεια στην πόλη σας. 

Δε θα βρείτε. Αφήστε το καλύτερα!  Μην ψάχνετε άδικα. Καλύτερα κλείστε εισιτήρια για Σεούλ μια και καλή…

Μιας και κάνουμε «σεφτέ» στα κείμενα εδώ στο Menshouse, θα σας προειδοποιήσω πως έτσι και μπείτε στον «χορό» θα εθιστείτε και θα εθίσετε και φίλους σας… 

Ποιος είμαι όμως εγώ να σας κόψω και τα χόμπι με το να μην σας ωθήσω σε αυτή την λαγουδότρυπα; 

Ακολουθούν οι Top 5 κορεάτικες σειρές για να ξεκινήσετε:

  1. Lovely Runner (σου έχω πάνω το trailer, αλλά πάρε και το τραγούδι που είπαμε)

https://www.youtube.com/watch?v=fBB4MaBybyg&list=RDfBB4MaBybyg&start_radio=1

  1. Our Sticky Love (ή αλλιώς «Κάτω τα χέρια σας από την μελλοντική κυρία Τσίπτσιου»)

https://www.youtube.com/watch?v=Wndx_3B0lgc

  1. It’s OK to not be OK (Πολύ κλάμα λέμε)

https://www.youtube.com/watch?v=1H__LNPCc80

  1. Twinkling Watermelon (Ταξίδι στον χρόνο και μουσική)

https://www.youtube.com/watch?v=DqceSqn0hiA

  1. 2521 ( ή αλλιώς «Χαχαχα, τι έχετε να τραβήξετε»)

https://www.youtube.com/watch?v=gYp4cKumTwU

Καλή σας διασκέδαση και το ξεκαθαρίζω από τώρα, don’t @ me για να σας προτείνω άλλες σειρές σε μηνύματα. Θα επανέλθω σε κάποιο άλλο κείμενο.

 Ίσως…

Μπορεί… 

Καλή σας και καλή μας αρχή…