Αν υποθέσουμε πως υπάρχει «βασική γνώση» στο σινεμά, ταινίες δηλαδή που πρέπει οπωσδήποτε να έχει δει κάποιος στη ζωή του, τότε το Σέρπικο ανήκει σίγουρα σε αυτές. Χάρη στο Netflix, που μόλις το προσέθεσε στον κατάλογό του, πολύς περισσότερος κόσμος θα έχει την ευκαιρία να δει αυτήν την iconic κινηματογραφική στιγμή από το μακρινό 1973…
Συνιστά μία από τις μεγάλες αδικίες των Όσκαρ πως ο Αλ Πατσίνο δεν βραβεύτηκε στα 70’s για κάποια (ή και… όλες) από τις ερμηνείες του στον Νονό (1 και 2), στην Σκυλίσια Mέρα και στο Σέρπικο. Του έδωσαν Χρυσό Αγαλματίδιο πολύ αργότερα (1992), για το Άρωμα Γυναίκας, αλλά είναι κρατούσα η αίσθηση πως ήταν «επανορθωτικό» από πλευράς Ακαδημίας, όχι δηλαδή ότι αυτή ήταν όντως η κορυφαία του στιγμή.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια περίπτωση που ο ηθοποιός μπαίνει στο πετσί του ρόλου με τρόπο αποστομωτικό, εντελώς «ΑλΠατσινικό» αν μπορούμε να τολμήσουμε το νεολογισμό. Είναι χαρακτηριστικό ότι, με δικιά του πρωτοβουλία, κάλεσε τον πραγματικό Φρανκ Σέρπικο να ζήσουν μαζί για κάποια διάστημα σε ένα σπίτι της Νέας Υόρκης! Τον παρατηρούσε έτσι επί ώρες, συζητούσε μαζί του για να τον καταλάβει ως άνθρωπο, για να αντιληφθεί τα κίνητρά του. Για να μπορεί να τον υποδυθεί.
Γιατί, ναι, είναι based on a true story αυτό που βλέπουμε επί της οθόνης. O Φρανκ Σέρπικο ήταν ένας αστυνομικός του τμήματος της Νέας Υόρκης που μετατράπηκε σε παρείσακτο εντός της υπηρεσίας (του) όταν αρνήθηκε να πάρει μίζες και να γίνει κομμάτι της συστηματικής διαφθοράς καταπώς έκαναν οι υπόλοιποι. Ο Πατσίνο βρίσκει το πλαίσιο για να «λάμψει», να βγάλει όλη αυτήν την εκκεντρικότητα που τον πάντα τον χαρακτήριζε και να την προσαρμόσει στην τέχνη του. Ο Σίντνεϊ Λιούμετ, σκηνοθέτης της ταινίας, δεν βαρέθηκε ποτέ να λέει πόσο τον ζόρισε στα γυρίσματα ο Αλ. Χωρίς ωστόσο αυτό να τον αποτρέψει από το να αγαπήσει τον ηθοποιό, να θαυμάσει την ικανότητα, την επιμονή, τον επαγγελματισμό και το ταλέντο του.
Το κόνσεπτ «καλός μπάτσος σε έναν διεφθαρμένο χώρο» το έχουμε δει πολλάκις κινηματογραφικά, λογοτεχνικά. Μα εδώ έχουμε ίσως το απόλυτο αρχέτυπο για το «πώς». Δεν είναι κάποιου είδους υπερήρωας ο πρωταγωνιστής μας. Είναι απλώς ένας έντιμος άνθρωπος που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Όσο κι αν φοβάται για τις συνέπειες, ο κώδικας ηθικής του είναι πιο ισχυρός από οτιδήποτε άλλο.
Η πανέμορφη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη το κάνει ακόμα πιο δυνατό ως εμπειρία, μαζί και ολίγον τι «ελληνικό». Σέρτικο το Σέρπικο! Διαθέσιμο πλέον στο Netflix, ένα μόλις play μακριά μας, ένα κινηματογραφικό έργο που δεν θα «γεράσει» ποτέ γιατί είναι 100% αληθινό, συγκλονιστικό.