Πόσο καλά μπορεί να πάει μια (κωμική) σειρά που ως βάση έχει μια φήμη; Το Brothers στο Apple TV δίνει την απάντηση. Είναι αυτή που θα θέλαμε; Και ναι και όχι. Σε μπερδέψαμε; Μάλλον άλλοι μπερδεύτηκαν πρώτα και φτάσαμε σε αυτό το σημείο…
Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Μάθιου ΜακΚόναχι και Γούντι Χάρελσον έχτισαν μια βαθιά και ειλικρινή σχέση ζωής αρχής γενομένης από το 1997 και το «EDtv» του Ρον Χάουαρντ. Πολύ αργότερα ήρθε και το True Detective, η θρυλική πρώτη σεζόν, κατά την οποία οι δυο τους έδωσαν ρεσιτάλ, ερμηνείας και χημείας. Σαν αγαπημένα αδελφάκια…
Μήπως όμως δεν χρειαζόταν το «σαν», η παρομοίωση; Καθότι σε όλη αυτήν την πορεία υπήρξε… plot twist. Η μητέρα του πρώτου άφησε να εννοηθεί πως κάποια στιγμή, στα νιάτα της, είχε μια σύντομη ερωτική περιπέτεια με τον μπαμπά του δεύτερου! Cool τύποι αμφότεροι, φρόντισαν να «θρέψουν» τη φήμη. Προϊόντος του χρόνου και λέγε λέγε, γεννήθηκε και η ιδέα: Δεν το κάνουμε σειρά όλο αυτό; Meta χιούμορ λέγεται ως concept και το απτό αποτέλεσμα το βλέπουμε επί της οθόνης.
Καθότι αυτό είναι το story του Brothers: Οι δύο χολιγουντιανοί σταρ υποδύονται φανταστικές εκδοχές του εαυτού τους που μαθαίνουν ακριβώς αυτό: Ότι είναι ετεροθαλή αδέλφια. Η σειρά είναι γεμάτη πονηρά (ή και όχι) κλεισίματα του ματιού σε αληθινά γεγονότα από τις ζωές των ΜακΚόναχι και Χάρελσον. Αυτή είναι άλλωστε και η νο1 γοητεία της: Πως παίζει με τα όρια, πως δεν φοβάται να βουτήξει βαθιά στον αυτοσαρκασμό και στο παράδοξο.
Είναι ευχάριστο το Brothers, αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε. Τουλάχιστον τα 2 επεισόδια που έχουν ανεβεί ως τώρα στο Apple TV (σήμερα περιμένουμε και το 3ο). Οι δύο ηθοποιοί έχουν πολύ καλή χημεία μεταξύ τους, να ο ορισμός του «πέρασαν καλά στα γυρίσματα και αυτό βγαίνει προς τα έξω». Έχει και ωραίους δεύτερους ρόλους, όπως τη Χόλαντ Τέιλορ, τη μαμά του (σπουδαίου, αν μας ρωτάς) Two and a Half Men που δίνει ξανά ρέστα ως… μαμά. Ή την Λίζα Γκίλροϊ ως μάνατζερ προεκλογικής εκστρατείας.
Μόνο που δεν έχουμε ποτέ το «κάτι παραπάνω». Το σενάριο είναι αρκετά προβλέψιμο και αφελές ανά σημεία. Μια άτυπη συνέπεια του να έχεις καλή κεντρική ιδέα, αλλά όχι ξεκάθαρο το πώς θες να το χτίσεις, το πού θα το πας. Έχει έναν αέρα παλιομοδίτικου το τελικό αποτέλεσμα, λείπει το κοφτερό χιούμορ, η πρωτοτυπία.
Να το πούμε και αλλιώς; Αναρωτιόμαστε αν το Brothers θα έπαιρνε πράσινο φως για να γυριστεί αν δεν ήταν για χατίρι των ΜακΚόναχι και Χάρελσον. Ειδικά από το Apple TV, μια πλατφόρμα που προσέχει πάρα πολύ τι βγάζει, γι’ αυτό και το όνομά της έχει γίνει συνώνυμο της ποιότητας. Ούτε τώρα έβγαλε κάτι κακό, μην παρεξηγηθούμε. Απλά δεν είναι αυτό το «ουάου» που θα θέλαμε. Μήπως αλλάξει αυτό στην πορεία, στα επόμενα (6) επεισόδια; Είθε και μακάρι!
