Τις προάλλες έπεσα στην παγίδα και είδα το “The Love Hypothesis”. Μιας και έχουμε ΣΚ λοιπόν και όλοι ψάχνετε ένα καλό ταινιάκι για να απολαύσετε, ας σας σώσω από μια ακόμη λάθος επιλογή. Μην ψαρώνετε από το γαλαντόμο 6.9 που έχει σε βαθμολογία, η ταινία είναι χειρότερη και από το the Room, με τον Τόμι Γουαϊζό.
A, για να μην το ξεχάσω, η ταινία βασίζεται στο βιβλίο της Άλι Χάζελγουντ. Φαντάζομαι θα είναι πιο ανθρώπινο αυτό. Αν θέλετε να του ρίξετε μια ματιά, ελεύθερα. Εγώ δε θα το επιχειρήσω…
Στην πλοκή μας (Με διακριτικά Spoilers, που δεν επηρεάζουν τη θέαση)
Η Όλιβ Σμιθ, μια τριτοετής υποψήφια διδάκτωρ Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, δεν πιστεύει στις μόνιμες σχέσεις. Σκάνδαλο! Πέφτουμε από τα σύννεφα. Πρώτη φορά ξανασυμβαίνει! Επίσης, γιατί “Όλιβ” ρε παιδιά;
Ας το προσπεράσουμε όμως, γιατί αν μόνο από τα ονόματα υπάρχουν ήδη ενστάσεις, δε θα τελειώσουμε ποτέ.
Προκειμένου, λοιπόν, η… Όλιβ (υποφέρω) να πείσει την κολλητή της φίλη, Ανν (μια χαρά!), ότι έχει προχωρήσει συναισθηματικά, ώστε να της δώσει και επίσημα το… πράσινο “φως” για να… χαμουρευτεί (συμπαθάτε την έκφραση, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το διατυπώσω. Αν η άλλη μου επιλογή είναι να πω “να τα φτιάξει” καλύτερα να χωρίσουν ΤΩΡΑ) με τον ακαδημαϊκό έρωτα της Όλιβ, πανικοβάλλεται και φιλάει τον πρώτο άντρα που συναντά μπροστά της.
Ε πως τυχαίνει δηλαδή και αυτός ο άντρας είναι ο Δρ. Άνταμ Κάρλσεν (όχι ο σκακιστής), ένας νεαρός, ιδιοφυής αλλά και διαβολικά σκληρός και στρυφνός καθηγητής του διπλανού τμήματός από το δικό της; Όχι, πείτε μου. Πως; Μιλάμε για τρομερή σύμπτωση! Κρατήστε αυτή τη λέξη, καθώς όλη η ταινία, εκτός από το πρόχειρο γράψιμο των διαλόγων, που προκαλεί γέλιο, είναι ανεξήγητη, αδικαιολόγητη και δεν μας δείχνει σχεδόν τίποτα.
Πίσω στην πλοκή μας όμως, προς έκπληξή της Όλιβ, ο Άνταμ δέχεται να παίξει το ρόλο του, να προσποιηθεί τον σύντροφό της, καθώς, ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΔΩ, τον συνέφερε και τον ίδιο όλο αυτό, μιας και αν είχε σχέση θα τον βοηθούσε τον να εξασφαλίσει μια κρίσιμη ακαδημαϊκή χρηματοδότηση.
Ξέρω, έχετε ερωτήσεις.
Ποιο σοβαρό πανεπιστήμιο αφήνει τους σπουδαστές του να έχουν σχέση με καθηγητές; Και, άντε, τους αφήνουν (ξέρω έναν φίλο που το έκανε. Από το χωριό), γιατί, σου λέει, επιτρέπεται αν δεν είναι άμεσα ο καθηγητής σου και είναι σε άλλο τμήμα (βολικό!), πρέπει να το κάνουν όλο αυτό επιδεικτικά σε διαδρόμους και εκδηλώσεις και μάλιστα όχι μόνο να το κάνουν, αλλά να είναι και ο σκοπός τους να δειχθούν; Άντε, πείτε, τα δεχόμαστε και αυτά! Είμαστε κιμπάρηδες σήμερα και έχει happy hour. Σας ερωτώ λοιπόν, ποιος δίνει χρηματοδότηση σε καθηγητή επειδή έχει σχέση; Τι είδους κανόνες διέπουν αυτό το σύμπαν; Πως πήγαμε από το “Πάρε πέντε ευρώ να κεράσεις την κοπελιά σου” στο “πάρε αυτά τα εκατομμύρια, γιατί είσαι μπερμπάντης…”
Αν έχετε όμως ακόμη όρεξη και σας ψήνει η ταινία, θα σας προειδοποιήσω πως όλο αυτό γίνεται στα πρώτα δέκα λεπτά. Μετά χειροτερεύουμε επικινδύνως…
Η ψεύτικη αυτή σχέση μεταξύ Όλιβ (και Ποπάι. Ε, θα έσκαγα αν δεν το έλεγα!) και Άνταμ σύντομα αρχίζει να γεννά αληθινά συναισθήματα και χημεία (γιατί γελάτε;), δοκιμάζοντας τις θεωρίες τους γύρω από την αγάπη.
Αυτό το τελευταίο, με τις θεωρίες, θα το… μπουκώσουμε αρκετά σε όλη την ταινία. Οι πρωταγωνιστές συνεχίζουν αυτό το Σεφερλικό “ας κάνουμε ένα πείραμα” τύπου αστειάκι, το οποίο όχι μόνο χαριτωμένο δεν το λες, αλλά καταντάει άκρως εκνευριστικό και συμβαίνει ακόμη και σε πιο… ιδιαίτερες στιγμές. Πως ήταν ο Λέοναρντ με την Πέννυ, στο TBBT, ε! Καμία σχέση!
Το έργο μέχρι το σημείο που αποκαλύπτεται η ερωτική έλξη μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών είναι σχετικά υποφερτό σε διαλόγους, όμως από ‘κει και πέρα ξεκινάει η κατρακύλα, με αποκορύφωμα την ερωτική σκηνή, με τους σεναριογράφους να μην αλλάζουν “γόνατο”, πάνω στο οποίο έγραψαν όλο το σενάριο, και να καταλήγουν με ένα μούδιασμα, το οποίο το περνούν και στον θεατή. Κριντζοκαταστάσεις και ατάκες που δεν λέγονται ποτέ, ανεξήγητη “οργή” και “παρεξηγήσεις” δίχως αντίκρισμα και ένα χτίσιμο ενός… υποτίθεται συγκινησιακού lore, το οποίο κρατάει γύρω στο 3λεπτο και έπειτα μας είναι αχρείαστο, ενώ θα μπορούσε να αποδοθεί πιο ανθρώπινα, από το να το μαθαίνουμε με τόσο άγαρμπο τρόπο.
Η δε “παρεξήγηση” στο τέλος αγγίζει τα όρια του “το σόι σου“, στον Άλφα, με τους δύο πρωταγωνιστές να…ΕΕΕΕΠ!
Δε θα σας το πούμε, γιατί μπορεί και να υπάρχει κάποιος/α που να θέλει να το δει.
Αλήθεια, τι λέει για σένα αυτό φίλε/η μου; Πάντως εμείς που το είδαμε δεν στο προτείνουμε. Υπάρχουν καλύτερα πράγματα να κάνεις. Πχ, να φτιάξεις ένα top 5 των χειρότερων ραντεβού που έχεις βγει ποτέ και να τα αναλύσεις. Πολύ καλύτερη επιλογή.
Παίζουν:
(Όσο μπορούν! Δε θα πεθάνουν κιόλας για χάρη μας!)
Lili Reinhart: ή αλλιώς αυτή από το Riverdale (έπαιζε καλά εκεί τουλάχιστον; ΠΡΟΦΑΝΩΣ και όχι!)
Tom Bateman: ή αλλιώς ο κύριος κοιλιακοί με την περίεργη φωνή, που ΠΟΤΕ δεν συνηθίζεις
Οι άλλοι είναι ακόμη χειρότεροι. Αλήθεια, δεν έχει νόημα να τους αναφέρουμε καν.
Διάρκεια τανίας: Πολύ περισσότερο απ’ όσο αντέχεις. (1:50:00)
Πλατφόρμα: Είσαι ακόμα εδώ ε; Δεν έχεις σωτηρία… στο Prime θα το δεις και καλή τύχη.
Trailer: