Τα Σταφύλια της Οργής. Άνθρωποι και Ποντίκια. Και ποιο άλλο; Το Ανατολικά της Εδέμ. Δεν θα σου πούμε ψέματα, εδώ κάπου ολοκληρώνεται η (επιφανειακή, το παραδεχόμαστε) γνώση μας για το λογοτεχνικό έργο του Τζον Στάινμπεκ – κι αυτό ισχύει για πολλούς εκεί έξω, μην λέμε ψέματα μεταξύ μας, δεν κάνει. Το Netflix να ‘ναι καλά πάντως, και το κενό συμπληρώνεται οπτικοακουστικά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τουλάχιστον ως προς το τελευταίο σκέλος της υπόθεσης…
Καθότι το Ανατολικά της Εδέμ, του Αμερικανού συγγραφέα, μόλις ανέβηκε στην πλατφόρμα και άπαντες μιλούν με τα καλύτερα λόγια για το παραχθέν αποτέλεσμα, ενώ το 8,1 στο IMDb μαρτυρά εύγλωττα την ευρεία αποδοχή. No2 στο Netflix αυτή τη στιγμή, αλλά είναι απλά θέμα χρόνου να ξεπεράσει το (καλό πάντως) Below.
Είχε βγει και σε ταινία πριν από καμιά 70αριά χρόνια, από τον Ελία Καζάν με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Ντιν, αλλά μια ανανέωση ποτέ δεν βλάπτει. Ειδικά όταν πρόκειται για μια δουλειά δομημένη σε αυστηρά ποιοτικά κριτήρια, με υψηλή αισθητική και σεβασμό στο πρωτότυπο υλικό παρά τις σημαντικές αλλαγές που τολμάει – το πνεύμα του βιβλίου παραμένει απαράλλαχτο κι αυτό έχει σημασία. Ειδικά όταν το δημιουργικό κομμάτι έχει αναλάβει η Ζόι Καζάν, εγγονή του θρυλικού όσο και αμφιλεγόμενου πολιτικά σκηνοθέτη.
Η σειρά δικαιώνει απολύτως το hype της μέσα από 7 επεισόδια, διάρκειας μίας ώρας το καθένα. Εκμεταλλεύεται το αβαντάζ της χρονικής αυτής «άπλας» για να πει καλύτερα την ιστορία που ο Στάινμπεκ είχε χωρέσει σε αυτό το ογκώδες έργο, το πιο επικό και φιλόδοξο της πορείας του. Η ταινία είχε αναγκαστεί να κόψει πολλά στο μοντάζ, δεν έβγαινε αλλιώς. Πράγματα που στη σειρά μπαίνουν. Και «φρεσκάρονται».
Πώς; Με το βάρος να πέφτει περισσότερο στο χαρακτήρα της Κάθι (Φλόρενς Πιου). Στο βιβλίο παρουσιάζεται ως ένα απόλυτο, σχεδόν μεταφυσικό, κακό χωρίς δικαιολογίες. Επί της (μικρής) οθόνης, επιχειρείται να δοθεί μια εξήγηση για το πώς έφτασε σε αυτό το σημείο, πώς δηλαδή το κακοποιητικό παρελθόν που έζησε την οδήγησε να γίνει έτσι. Κρίστοφερ Άμποτ ως Άνταμ Τρασκ και Μάικ Φάιστ ως Τσαρλς Τρασκ, σχηματοποιούν ένα εξαιρετικό πρωταγωνιστικό τρίο και το όλο story ρέει με ζηλευτή αρτιότητα.
Ξαναλέμε, δεν πρόκειται για μια πιστή μεταφορά του βιβλίου. Ωστόσο, οι όποιες διαφορές δεν αλλοιώνουν το πρωτότυπο. Οι βασικοί θεματικοί άξονες παραμένουν οι ίδιοι: Η οικογένεια, το τραύμα, η ελεύθερη βούληση και πάνω από όλα, το ερώτημα για το αν μπορούμε να υπερβούμε τις (κοινωνικές και οικογενειακές) ρίζες μας και να επιλέξουμε εμείς οι ίδιοι το μονοπάτι που θα βαδίσουμε ή αν είμαστε εξ αρχής «καταδικασμένοι». Όλα αυτά μέσα από τις ιστορίες των οικογενειών Τρασκ και Χάμιλτον, στη μακρινή Καλιφόρνια. Και με έμπνευση τη βιβλική ιστορία του Κάιν και του Άβελ.
Το ιδανικό θα ήταν να έβρισκες χρόνο να διαβάσεις το Ανατολικά της Εδέμ. Επειδή αυτό δεν είναι πάντα απλό ούτε δεδομένο και σε καταλαβαίνουμε απολύτως αν τρέχεις (και δεν φτάνεις), υπάρχει πλέον και αυτή η πολύ σοβαρή και to the point εναλλακτική. Ένα play και ένα από τα πλέον κλασικά έργα της σύγχρονης λογοτεχνίας γίνεται κτήμα σου, ενώ παράλληλα κερδίζεις χρόνο και ουσία. Μετά το 100 Χρόνια Μοναξιά, το Netflix κερδίζει και αυτό το στοίχημα μεταφοράς ενός θρυλικού μυθιστορήματος. Μήπως να το κάνει σύστημα;