Πώς θα πάει λάθος; Πώς είναι δυνατόν να πάει άσχημα κάτι που συμπεριλαμβάνει Στίβεν Γκράχαμ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, πρώτη ύλη από πολύ καλό best seller μυθιστόρημα (The Sandman του Λαρς Κέπλερ, το κοινό λογοτεχνικό ψευδώνυμο των Σουηδών συγγραφέων και συζύγων Αλεξάντρα Κοέλο Αντορίλ και Αλεξάντερ Αντορίλ) και την υπογραφή – εγγύηση του Apple TV; Το έχουμε σημειώσει με μεγάλα γράμματα στο «δεν χάνεται» το Nocturne. Περιμένοντας εναγωνίως να γράψει 30/10 το ημερολόγιο και να αρχίσουν να πέφτουν τα (10 συνολικά) επεισόδια – εδώ δεν σερβίρονται όλα μεμιάς, α λα Netflix.
Ένα αστυνομικό (σαδιστικό) θρίλερ με συνταγή που δεν χάνει. Ένα αστυνομικό (σαδιστικό) θρίλερ που υπόσχεται να μας κλείσει σπίτι – δεν πειράζει, ψύχρανε ο καιρός, μίκρυνε και η μέρα, το σηκώνει η φάση. Με τι έχουμε να κάνουμε εδώ; Με έναν serial killer. Ονόματι Γιουρέκ Γουόλτερ, τον οποίο, καλά θα υποψιάστηκες, υποδύεται ο Γκράχαμ – εξαιρετικό κάστινγκ, εύγε! Τον κλείσαμε φυλακή, καταπώς εξ αρχής βλέπουμε, και ηρεμήσαμε; Κάθε άλλο κι εδώ ακριβώς έγκειται το (πιο) ανατριχιαστικό της υπόθεσης. Γιατί ενώ βρίσκεται πίσω από τα σίδερα, υπό τα πιο αυστηρά μέτρα ασφαλείας, οι φόνοι και οι απαγωγές που αποτελούσαν σήμα κατατεθέν του και έφεραν ξεκάθαρα την υπογραφή του, συνεχίζονται απρόσκοπτα στον έξω κόσμο. Πώς και τι συμβαίνει; Οι απαντήσεις ξετυλίγονται, σιγά σιγά, με αφηγηματική και σκηνοθετική μαεστρία καταπώς μαθαίνουμε…
Τα… αστυνομικά νήματα κινεί ο Τζόναν Λιν (Λιβ Σράιμπερ), ένας ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών σε μια μικρή πόλη της δυτικής Πενσιλβάνια. Γρήγορα, ωστόσο, γίνεται και προσωπικό γι’ αυτόν, καθώς η θετή του κόρη, Σάγκα (Ζάζι Μπιτς) εμπλέκεται στην υπόθεση. Οι δυο τους πάντως ενώνουν τις δυνάμεις τους για να καταλάβουν πώς στα κομμάτια ο Γιούρεκ επικοινωνεί με αυτόν ή αυτή ή ό,τι τέλος πάντων είναι αυτό εκεί έξω, που συνεχίζει το σατανικό του έργο. Τι αποφασίζουν; Να μπει η Σάγκα στη φυλακή, και καλά ως κρατούμενη, προκειμένου να πλησιάσει τον Γιούρεκ και να του εκμαιεύσει πληροφορίες. Ένα πολύ πολύ ρισκαδόρικο και επικίνδυνο σχέδιο, το δίχως άλλο…
Οι γνωρίζοντες επιμένουν πως παρόλο που ακουμπάει σε αρκετά γνωστές συνταγές, το Nocturne κάνει τη διαφορά και γίνεται κάτι έξω από τα συνηθισμένα κυρίως χάρη στο ψυχολογικό βάθος πού φτάνει, στο πώς δηλαδή αναλύει κίνητρα, σκέψεις και αποφάσεις των πρωταγωνιστών του. Ο Γιουρέκ επίσης, δεν είναι ο… συνηθισμένος serial killer. Έχει τον τρόπο να μπαίνει στο μυαλό των θυμάτων του, να τους κάνει να επιζητούν οι ίδιοι να βάλουν τέλος στη ζωή τους, να τους χειραγωγεί εκμεταλλευόμενος κάθε τους αδυναμία, την οποία εντοπίζει πολύ γρήγορα.
Το ξαναλέμε, ο Γκράχαμ μας φαίνεται ήδη, κι ας μην έχουμε ακόμα δει παρά μόνο το τρέιλερ, εξαιρετική επιλογή για το ρόλο. Το βλέμμα του μπορεί να σε παγώσει, η φάτσα του «γράφει» με μοναδικό τρόπο. Μπορεί σταρ παγκοσμίου μεγέθους να έγινε με το Adolescence, αλλά αυτός ήταν «απλώς» ένας από τους πολλούς εξαιρετικούς ρόλους της ζωής του, για έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς αυτή τη στιγμή εκεί έξω.
Έχει μια εσάνς από Σιωπή των Αμνών το Nocturne, είναι φουλ κλειστοφοβικό και ανατριχιαστικό ως σύλληψη. Έχει, κυρίως, όλα εκείνα τα στοιχεία που σε πείθουν πως θα δεις κάτι πολύ δυνατό, κάτι που θα έχεις μετά να συζητάς και να προτείνεις σε φίλους και γνωστούς. Από 30/10 τα υπόλοιπα. Μπορείς να περιμένεις, αν θες, να μαζευτούν κάμποσα επεισόδια πριν το ξεκινήσεις. Γιατί, όλα αυτό υποδηλώνουν, (θα) είναι του (υπέροχου) είδους «κανείς δεν μπορεί να δει μόνο ένα»…
