Όλοι έχουμε ακούσει έστω μία φορά για τον Ρομπέν των Δασών (Robin Hood). Λίγο ή πολύ, μέσω παραμυθιών, ιστοριών ή ταινιών είμαστε ενήμεροι για τον ήρωα, που έκλεβε τους πλούσιους και έδινε τα λάφυρα στους φτωχούς. Πώς όμως φτάσαμε στην γέννηση του; Τι ήταν εκείνο που “όπλισε” το χέρι του και τον έκανε ως ένα από τα πιο καταζητούμενα πρόσωπα της μυθοπλασίας;
Η ταινία “The Uprising” φωτίζει το παρελθόν πίσω από τον θρύλο και μας ταξιδεύει στην Αγγλία του 14ου αιώνα, επί βασιλείας του Ριχάρδου του δευτέρου. Ο νεαρός, τότε, βασιλιάς ήταν υποχείριο των συμβούλων του και το πόπολο καταπιέζονταν υπό το βάρος των υπερβολικών φόρων, την ώρα που η οικονομία κατέρρεε και οι εχθροί γύρω από το βασίλειο καραδοκούσαν.
Στην ιστορία μας βλέπουμε τον ήρωα «Ploughman», τον αγρότη που οργώνει τη γη δηλαδή, ο οποίος δεν μας λέει ποτέ το όνομα του, να τραβά την κόκκινη γραμμή στην ασυδοσία των “χεριών του νόμου” και να ανάβει την σπίθα, ώστε να ξεσπάσει η πυρκαγιά της επανάστασης. Η ταινία μας ταξιδεύει στο 1381, κατά την εξέγερση των Χωρικών, η οποία αποτελεί, όντως ιστορικό γεγονός και μας οδηγεί στην γέννηση του μύθου, γύρω από το πρόσωπο που άναψε την σπίθα.
Ο Άντριου Γκάρφιλντ παίζει για ακόμη μία φορά τον… εαυτό του, με χαμηλωμένο βλέμμα, μια διαρκή έκφραση ταλαιπωρίας και μιζέριας. Το πιστεύετε ή όχι, εδώ όλα αυτά δουλεύουν και δεν “κλωτσούν” στην συνολική εμπειρία. Αυτός είναι και ο λόγος που ο αγαπημένος (όχι δικός μας απαραίτητα) ηθοποιός απέσπασε πολύ θετικές κριτικές για την ερμηνεία του. Για τους υπόλοιπους δεν μπορώ να πω το ίδιο…
Στην ταινία μας βλέπουμε πόσο γρήγορα ο απλός καταπιεσμένος κόσμος μπορεί να εξελιχθεί σε παντοδύναμο όχλο, ο οποίος αποκτά λόγο και αξιώσεις, ακόμη και σε πιο σκοτεινές εποχές από τις δικές μας. Η πορεία προς το Λονδίνο, ώστε να μιλήσουν με τον Βασιλιά και να ζητήσουν καλύτερη μεταχείριση, οι προδοσίες και οι ανατροπές κρατούν τον θεατή σε εγρήγορση και τον βυθίζουν στο νόημα, προκαλώντας του πολλές φορές το αίσθημα της αγανάκτησης και παίζοντας με την πανανθρώπινη ανάγκη μας για ελευθερία.
Πολλές φορές όμως, σε αυτό μας το ταξίδι για ελευθερία, αγνοούμε τις… φάκες που κρύβονται και πέφτουμε και οι ίδιοι σε λάθη, τα οποία αργότερα κοστίζουν.
Σε γενικές γραμμές η ταινία βλέπεται ευχάριστα, παρά την ωμή βία που την διέπει ανά διαστήματα. Είναι τέτοιο το χτίσιμο της ατμόσφαιρας και της οργής, που η ψυχοσύνθεση μας φτάνει προετοιμασμένη στο ξυλίκι και στις μάχες, που δεν μας προκαλεί ιδιαίτερο σοκ. Αυτό που μας απογοητεύει κατά τη θέαση είναι η ρηχότητα των περισσοτέρων (αν όχι όλων) των χαρακτήρων και η μη σύνδεση μας με κάποιον άλλον, πέραν του Γκάρφιλντ, συναισθηματικά. Θα μπορούσαν, ίσως, να υπάρξουν κάποια side stories, β’ χαρακτήρων, ή έστω κάποιες καλύτερες ερμηνείες διάολε, ώστε να γίνει μεγαλύτερη η επένδυση. Δεν έγινε…
Ο σκοταδισμός και θεοποίηση του Βασιλιά, τα οποία χτίζονται στην ταινία μας από το πρώτο λεπτό, κάνουν ακόμη πιο ρεαλιστική και όμορφη την όλη ιστορία, καθώς βλέπουμε πως ο όχλος παραμένει πιστός, ακόμη και στο peak της εξέγερσης, σε κάποιες αξίες και ιδανικά. Ταυτόχρονα βέβαια, σε μια παράλληλη ανάγνωση, θα μπορούσε κανείς να πει πως όλη αυτή η δουλοπρέπεια τον ξενίζει και του κόβει τον ρυθμό και το αίσθημα της οργής.
Όπως σας βολεύει παιδιά. Ανάλογα που τοποθετείτε τον εαυτό σας πολιτικά…
Στα αρνητικά της, θα ήθελα λίγη παραπάνω εμπειρία με “Ρομπέν των Δασών” στο τέλος. ή, αν δεν υπήρχε χώρος, ας μην είχε και καθόλου. Αφού μας το δίνεις όμως, δώσε λίγο παραπάνω ρε μάστορα.
Παίζουν:
(Μη με κάνετε και γελάω. Ακούς εκεί “παίζουν”.)
Άντριου Γκάρφιλντ: ή αλλιώς: “ο μόνος Σπάιντερμαν που έχασε το κορίτσι”. Το παιδί έχει ακόμη πένθος, σεβαστείτε!
Τζέιμι Μπελ: Κάνει τον Τζον Μπολ, δε θα λέγαμε όμως πως “ballάρει” με ιδιαίτερη μαεστρία.
Κόσμο Τζάρβις: Κάνει τον Γουοτ Τάιλερ και στην ταινία τον φωνάζουν συνεχώς Τάιλερ… λες και είμαστε φαντάροι.
Γούντι Νόρμαν: ή αλλιώς: “ο Βασιλιάς βλέπει εφιάλτες και δεν έχει χρόνο για τα προβλήματα σας. Καλέστε αργότερα” (btw, ενώ σε άλλες ταινίες παίζει καλά, εδώ κοροϊδεύει την κοινωνία.)
Τόμασιν ΜακΚένζι: ή αλλιώς: “το ζετεμάκι του Ρομπέν, αλλά ούτε το χέρι δεν της έπιασε.” (Πήγε λίγο να μας χτίσει ένα στόρι για την ζωή της, αλλά NOPE, πίσω στην πλοκή μας φίλε!
Εναλλακτικός τίτλος ταινίας: Robin Hood, αλλά όχι για να το δεις με το ανηψούδι σου.
Διάρκεια τανίας: 2:08:00
Πλατφόρμα: Amazon Prime Video: Διατίθεται ψηφιακά για ενοικίαση ή αγορά.
Trailer: