Με τόσες σειρές που βγαίνουν, είναι λογικό να χάνεις κάμποσες καλές, που αξίζουν τον κόπο, πώς και πότε να προλάβεις να τις δεις όλες; Κάνε συνεπώς όπου κρίνεις save στη watchlist σου και αν και εφόσον το ευνοήσουν οι συνθήκες, επέστρεψε για να πατήσεις το play. Κάπως έτσι, είχαμε τη χαρά να «συστηθούμε», κοντά μια 10ετία μετά την πρεμιέρα του (το 2017 βγήκε αρχικά, στο Amazon) με το Absentia. Μέσω Netflix αυτή τη φορά…
Εθιστικό. Αυτή είναι η μόνη λέξη που περιγράφει το πλαίσιο, το τι σου συμβαίνει ενόσω βλέπεις ένα τηλεοπτικό προϊόν που κάνει «τικ» σε όλα τα κουτάκια των «θέλω» και «πρέπει» εκείνων που αγαπούν τις αστυνομικές ιστορίες, το μυστήριο, τα ψυχολογικά «παιχνίδια», τις θεωρίες συνωμοσίας και τους γρήγορους, γεμάτους ένταση ρυθμούς.
Πρωταγωνίστρια της ιστορίας είναι η Έμιλι Μπερν (Στάνα Κάτικ, σε μια εξαιρετική ερμηνεία), μια ειδική πράκτορας του FBI. Ενώ βρίσκεται σε αποστολή καταδίωξης, κυνηγώντας να συλλάβει έναν από τους πλέον διαβόητους serial killers της Βοστώνης, εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει το παραμικρό αποτύπωμα ή εξήγηση πίσω της. Ως εκ τούτου, κηρύσσεται νεκρή «in absentia» – εν τη απουσία της, δηλαδή. Έξι χρόνια αργότερα, ωστόσο, βρίσκεται ζωντανή σε μια απομονωμένη καλύβα στο δάσος, σχεδόν ετοιμοθάνατη και με πλήρη αμνησία για το τι της συνέβη όλο αυτό το διάστημα. Όταν επιστρέφει στην παλιά της ζωή, ανακαλύπτει ότι τίποτα δεν είναι όπως το είχε αφήσει. Ο σύζυγός της έχει παντρευτεί ξανά, ο γιος της την θεωρεί ξένη. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σύντομα βρίσκεται να θεωρείται εκείνη ως η νο1 ύποπτος για μια νέα σειρά φριχτών δολοφονιών!
Ναι, έχει ωραία πλοκή και εξέλιξη το Absentia. Δεν σε πάει εκεί που περιμένεις, σε αιφνιδιάζει με τον ανατρεπτικό του χαρακτήρα. Γι’ αυτό και εκεί που (νομίζεις πως) το χεις πάρει απόφαση και λες «δεν θα δω άλλο επεισόδιο, θα πέσω για ύπνο», το αφήνεις στο keep watching. Σε μαγνητίζει, με τόσα cliffhangers δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.
Αν σου άρεσε το Gone Girl μην το σκεφτείς παραπάνω, εδώ είσαι. Ταμάμ για τα γούστα σου, (θα) είναι. Και πολύ σημαντικό, μιλάμε για κάτι το ολοκληρωμένο. Ούτε αναμονές για το πότε θα βγει η νέα σεζόν, ούτε αγωνία για το αν θα ακυρωθεί, ούτε τίποτα τέτοιο. Τρεις σεζόν, όλες άμεσα διαθέσιμες επιμερισμένες σε 30 επεισόδια. Υπήρχε η σκέψη να πάει και παραπέρα η ιστορία, μια χαρά πήγαινε η σειρά στα views, αλλά οι συντελεστές έκριναν πως αυτό θα ξεχείλωνε κάτι που ως τότε είχε δουλέψει υποδειγματικά. Τόσο όσο, συνεπώς. Πολύτιμη αρετή να ξέρεις πότε να σταματήσεις κάτι, ακόμα κι αν ο πειρασμός να το πας παραπέρα είναι μεγάλος.
Συμπερασματικά; Σκοτεινό, ανατρεπτικό, με φουλ της ατμόσφαιρας και του σασπένς, το Absentia είναι ό,τι πρέπει τώρα που χειμώνιασε και νυχτώνει νωρίς. Δεν είναι αριστούργημα, μακριά από αυτό, αλλά ξεπερνάει άνετα και κατά πολύ τη βάση και είναι μια χαρά για «σβήσιμο» ημέρας χουχουλιασμένα στον καναπέ.