Σε προειδοποιούμε, εξ αρχής: Εάν τυχόν είσαι σε φάση που θες να αποφύγεις κάτι που θα σου μαυρίσει η καρδιά, κάνε skip το Έγκλημα στο Λίβερπουλ (Little Boy Blue), στο Cinobo. Εάν, όμως, θες να δεις τι σημαίνει να φτιάχνεις μια καταπληκτική σειρά με βάση ένα αληθινό τραγικό γεγονός, τότε να είσαι εκεί. Η λέξη «συγκλονιστικό» είναι ως και light για να περιγράψει αυτό που θα βιώσεις.
Είναι ο ρεαλισμός που το μετατρέπει σε καθηλωτικό. Η (ψευδ)αίσθηση πως δεν παρακολουθείς ένα based on, αλλά το true story αυτό καθαυτό. Μιλάμε για ένα βαρύ και ασήκωτο γεγονός, μια δολοφονία που συγκλόνισε την βρετανική κοινή γνώμη πίσω στο 2007.

Ο 11χρονος Ριτς, φανατικός οπαδός της Έβερτον, είχε πάει να παίξει ποδόσφαιρο με τους φίλους του. Γυρνώντας σπίτι, έπεσε νεκρός από πυροβολισμό στο λαιμό. Ο δολοφόνος ήταν νεαρής ηλικίας, επέβαινε σε ένα ασημένιο ποδήλατο όπως είπαν οι μάρτυρες. Τι στα κομμάτια συνέβη; Γιατί; Πώς;
Οι απαντήσεις ξετυλίγονται σταδιακά μέσα από την έρευνα την οποία διεξάγει η αστυνομία. Με επικεφαλής τον αστυνομικό διευθυντή Ντέιβ Κέλι, ο οποίος μόλις είχε αναλάβει τα καθήκοντά του και είναι υπόδειγμα επαγγελματία. Τον υποδύεται ο Στίβεν Γκράχαμ και καταπώς καλά ξέρουμε από δουλειές όπως το Adolescence αυτό από μόνο του ισοδυναμεί με εγγύηση ποιότητας.
Η σκηνή που ξεκινάει από τη στιγμή που η η μαμά του Ριτς μαθαίνει πως ο γιος της πυροβολήθηκε και σπεύδει προς το σημείο είναι απ’ αυτές που δεν ξεχνάς ποτέ. Γυρισμένη με μονοκάμερο, σε κάνει να νιώθεις πως είσαι «παρών» στα γεγονότα, πως είσαι και συ δίπλα της ενώ βιώνει μια φριχτή αγωνία. Και δεν σταματάει εκεί. Συνεχίζει ακόμα πιο έντονα στο νοσοκομείο. Όσο οι γιατροί παλεύουν, επί ώρα, να επαναφέρουν το μικρό αγόρι στη ζωή. Όταν ανακοινώνεται ο θάνατος του Ριτς είναι σαν να πάγωσε ο χρόνος, τα πάντα…

Αυτό που ακολουθεί είναι η προσπάθεια της οικογένειας, των γονιών (Μέλανι και Στιβ) και του μεγάλου αδελφού (Όουεν). να μείνουν όρθιοι μετά από τέτοια ανείπωτη τραγωδία, να πληρώσουν οι ένοχοι. Οι Αρχές, ο Ντέιβ Κέλι, από νωρίς άρχισαν να συνθέτουν το νήμα του τι συνέβη. Με την έρευνα να τους οδηγεί στο κατόπι τοπικών συμμοριών ανηλίκων, σε ονόματα που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Εκεί κρύβεται ο δολοφόνος, οι συνεργοί του. Μαζί, και η παθογένεια μιας ολόκληρης κοινωνίας. Η προσπάθεια για απονομή δικαιοσύνης σε κάνει να αισθάνεσαι πως συνεχίζεις να είσαι συνεπιβάτης σε ένα «τρενάκι του τρόμου», απλά σε άλλο φόντο.
Η σειρά γυρίστηκε 10 χρόνια μετά από τη δολοφονία. Οι γονείς του αδικοχαμένου Ριτς στήριξαν απολύτως τη δημιουργία της, θέλοντας έτσι να τιμήσουν τη μνήμη του γιου τους και να διασφαλίσουν πως δεν θα ξεχαστεί η ιστορία του. Χρειαζόταν εξαιρετική μαεστρία και ευαισθησία για να αποδοθεί επί της οθόνης κάτι τόσο βαρύ και οι δημιουργοί της σειράς ανταποκρίθηκαν επιτυχώς στην ευθύνη. Βοηθώντας μας να καταλάβουμε πραγματικά τι έγινε, με νο1 μέλημα να φτάσουν στον πυρήνα της αλήθειας.
Καθαρά από δραματουργική άποψη, αν και είναι δύσκολο να το προσεγγίσεις όπως άλλες σειρές, το Έγκλημα στο Λίβερπουλ δεν κάνει ποτέ κοιλιά. Επιμερισμένο σε μόλις 4 επεισόδια, μένει πιστό στη βρετανική λογική του «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Εάν το ξεκινήσεις και έχεις άπλα χρόνου μπροστά σου, το τελειώνεις άνετα σε μια μέρα. Και, μην αμφιβάλλεις, θα κάνεις καιρό να το ξεχάσεις. Πολύ καιρό.

Έγκλημα στο Λίβερπουλ (Cinobo) – Δες το τρέιλερ:
