Υπάρχουν δύο απόψεις αναφορικά με το ποια πρέπει να είναι η σχέση ενός πετυχημένου δημιουργού με το κοινό του. Η μια λέει ότι πρέπει κάθε καινούρια του δουλειά να αντιμετωπίζεται με φόβο και με απορία, να μην είναι ποτέ κανείς σίγουρος για το ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του. Η άλλη άποψη είναι πιο στερεοτυπική: και μόνο η υπογραφή ενός δημιουργού στο καινούριο έργο του αρκεί για να το περιμένει κανείς με ανυπομονησία και με μια εκ των προτέρων βεβαιότητα πως το αποτέλεσμα θα «φυσάει».
Ο Τέιλορ Σέρινταν μπορεί να περηφανεύεται πως τα τελευταία 15 χρόνια περίπου ανήκει με χαρακτηριστική ευκολία στη δεύτερη κατηγορία. Κάθε νέο έργο του αναδεικνύει μια νέα πτυχή της αμερικανικής ζοφερής πραγματικότητας και το όνομά του είναι η εγγύηση πως αυτό θα γίνει καλά: η τραπεζική και η στεγαστική κρίση στο «Hell or High Water», ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών και η βία κατά μήκος των αμερικανο-μεξικανικών συνόρων στα «Sicario» και «Sicario 2: Day of the Soldado», η εκτεταμένη βία κατά των ιθαγενών γυναικών και οι περίπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες που αφορούν τις ιθαγενείς κοινότητες στο «Wind River», καθώς και η «προορισμένη μοίρα» και η στάση της «πραγματικής Αμερικής» στο «Yellowstone».
Την ίδια γραμμή ακολουθεί και το εξαιρετικό «Mayor of Kingstown», η σειρά τεσσάρων σεζόν που ανέβηκε πρόσφατα στο Netflix και που είναι το ιδανικό bingwatch για όποιον γουστάρει crime περιβάλλοντα, σκληρά γεγονότα, ρεαλισμό και αποτύπωση της «άλλης» Αμερικής.
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Μάικ Μακ Λάσκι, ένας άνθρωπος που έχει αναλάβει έναν ιδιαίτερο και εξαιρετικά επικίνδυνο ρόλο: να λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στις συμμορίες, τους κρατούμενους, την αστυνομία και τις σωφρονιστικές αρχές στην πόλη Kingstown. Σε μια πόλη όπου οι φυλακές αποτελούν τη σημαντικότερη βιομηχανία, ο Μάικ προσπαθεί να διατηρήσει μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε αντίπαλες πλευρές, γνωρίζοντας πως ακόμη και η μικρότερη διαταραχή μπορεί να οδηγήσει σε αιματοχυσία.
Η σειρά χτίζει έναν κόσμο βαθιά διεφθαρμένο, όπου η βία αποτελεί καθημερινότητα και οι ηθικές γραμμές έχουν εξαφανιστεί. Κανείς δεν είναι πραγματικά αθώος, ενώ οι αποφάσεις των πρωταγωνιστών σπάνια έχουν ξεκάθαρα σωστό ή λάθος πρόσημο. Ο Μάικ από τη πλευρά του δεν είναι ένας παραδοσιακός ήρωας. Είναι ένας άνθρωπος που έχει μάθει να επιβιώνει μέσα σε ένα σύστημα που μισεί και το οποίο δεν μπορεί να διορθώσει, παρά μόνο να διαχειριστεί.
Εκεί βρίσκεται και ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της σειράς. Αντί να αποτελεί μια ακόμη αστυνομική ιστορία, επιχειρεί να εξερευνήσει τους μηχανισμούς της εξουσίας, της διαφθοράς και της κοινωνικής ανισότητας. Οι φυλακές δεν παρουσιάζονται απλώς ως χώροι εγκλεισμού, αλλά ως μικρογραφίες μιας ολόκληρης κοινωνίας, όπου η επιρροή, ο φόβος και τα συμφέροντα καθορίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ο Τζέρεμι Ρένερ προσφέρει μια συγκρατημένη αλλά ουσιαστική ερμηνεία, αποδίδοντας στον χαρακτήρα του μια διαρκή εσωτερική ένταση. Ο Μάικ μοιάζει να κουβαλάει το βάρος ενός ολόκληρου κόσμου στους ώμους του, χωρίς να διαθέτει την πολυτέλεια να δείξει αδυναμία. Παράλληλα, η σκοτεινή φωτογραφία, η ψυχρή ατμόσφαιρα και η ωμή απεικόνιση της βίας ενισχύουν την αίσθηση ενός περιβάλλοντος από το οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να ξεφύγει.
Το «Mayor of Kingstown» δεν είναι μια εύκολη σειρά, ούτε προσπαθεί να γίνει ιδιαίτερα ευχάριστη για τον θεατή. Ο σκληρός κόσμος της, οι σύνθετοι χαρακτήρες και η απαισιόδοξη ματιά της απαιτούν υπομονή και διάθεση για μια πιο ουσιαστική τηλεοπτική εμπειρία. Ωστόσο, μέσα από αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, καταφέρνει να θέσει ενδιαφέροντα ερωτήματα σχετικά με τη δικαιοσύνη, την εξουσία και τα όρια της ανθρώπινης ηθικής.
Πρόκειται για μια σκληρή, ατμοσφαιρική δραματική σειρά που αποδεικνύει πως μερικές φορές το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η απουσία νόμων, αλλά το ίδιο το σύστημα που υποτίθεται ότι υπάρχει για να τους εφαρμόζει. Δώρο μας έκανε το Netflix…