Η σκηνή με το χάρτινο κουτί στη μέση της ερήμου έχει στοιχειώσει μια ολόκληρη γενιά σινεφίλ. Η απεγνωσμένη κραυγή “What’s in the box?!” ηχεί ακόμα στα αυτιά όσων την έχουν παρακολουθήσει. Αν έχετε δει την ταινία, ξέρετε ακριβώς για ποιο αριστούργημα μιλάμε.
Αν πάλι δεν την έχετε δει, σταματήστε ό,τι κάνετε, κλείστε άμεσα αυτό το κείμενο –διότι έτσι κι αλλιώς θα φάτε τεράστιο spoiler (για την ακρίβεια, ήδη σας έχει γίνει)– και βάλτε επειγόντως να δείτε το «Se7en» του Ντέιβιντ Φίντσερ. Όπως και να το κάνουμε, είναι πλέον ανεπίτρεπτο να μην έχετε δει αυτή την ταινία.
Και τώρα που ξεμπλέξαμε από τους κινδύνους των spoilers ας προχωρήσουμε: Το «Se7en» είναι μια από τις μεγαλύτερες δημιουργίες των 90s, ένα από τα καλύτερα αστυνομικά θρίλερ όλων των εποχών και ένα πραγματικό σκηνοθετικό κατόρθωμα. Όπως όλοι μπορούμε να επιβεβαιώσουμε, ωστόσο, αυτό που το μετατρέπει σε τόσο σπουδαία ταινία είναι το τελευταίο του μισάωρο.
Είναι άλλωστε σε αυτό το φινάλε, όταν ο Κέβιν Σπέισι –που δεν αναφέρεται καν στους επίσημους αρχικούς τίτλους της ταινίας για να μη χαλάσει η έκπληξη– εμφανίζεται και τα σαρώνει όλα στο διάβα του, κλέβοντας με χαρακτηριστική ευκολία την παράσταση. Πρόκειται για τον ιδιοφυή δολοφόνο που καθ’ όλη τη διάρκεια του φιλμ έχει ταλαιπωρήσει τους Μπραντ Πιτ και Μόργκαν Φρίμαν, έχει αφήσει ήδη πέντε πτώματα στο πέρασμά του και εμφανίζεται αυτοβούλως, λέγοντας στους δυο ντετέκτιβ πως θα δηλώσει επίσημα ένοχος, αρκεί να τους πάει ο ίδιος στα δυο εναπομείναντα πτώματα.
Ο Τζον Ντο (ο χαρακτήρας του Σπέισι) οδηγεί τους δυο ντετέκτιβ σε μια ερημική τοποθεσία, όπου έχει κανονίσει να φτάσει ταχυδρομικά το κομμένο κεφάλι της εγκύου γυναίκας του ντετέκτιβ που ερμηνεύει ο Μπραντ Πιτ. Στη συνέχεια, αφού γίνει κατανοητό τι κρύβει το κουτί, ευελπιστεί πως ο ντετέκτιβ θα «αδειάσει» πάνω του όλη την οργή του, θα τον σκοτώσει και έτσι και οι εφτά φόνοι (βασισμένοι στα 7 θανάσιμα αμαρτήματα) θα έχουν ολοκληρωθεί.
Έτσι και γίνεται: ο δολοφόνος ουσιαστικά νικάει, και ένα απίστευτο φινάλε μόλις έχει κλείσει την ταινία.
Και όμως: αρχικά τα πράγματα παραλίγο να είναι καταστροφικά διαφορετικά. Αυτή η αυθεντική εκδοχή του σεναρίου είχε αρχικά απορριφθεί από το στούντιο, διότι θεωρήθηκε πως θα είναι υπερβολικά σκληρή και καταθλιπτική για τους θεατές. Μάλιστα, υπήρξε απαίτηση του Τζερεμάια Σ. Σέτσικ, ο οποίος είχε αρχικά επιλεχθεί να σκηνοθετήσει την ταινία, να αλλάξει άμεσα το τέλος διότι θεώρησε δεδομένο πως θα είναι «αβάσταχτο» για το κοινό. Αντ’ αυτού επιλέχθηκε κάτι πιο «βατό» ως φινάλε: η παραγωγή πρότεινε αντί για το κεφάλι της συζύγου του, μέσα στο κουτί να βρίσκεται το κεφάλι του αγαπημένου του σκύλου!
Το σενάριο άλλαξε, «νερώθηκε», αλλά ευτυχώς για την ίδια την ιστορία του σινεμά, από ένα τυχαίο λάθος επαναφέρθηκε η αρχική εκδοχή. Ο Σέτσικ δεν τα βρήκε τελικά με την παραγωγή και η New Line Cinema αναγκάστηκε να ψάξει νέο σκηνοθέτη. Υπήρξε μια επαφή με τον Ντέιβιντ Φίντσερ και κατά λάθος του στάλθηκε το αρχικό, σκοτεινό σενάριο και όχι το λογοκριμένο…
Όταν το κατάλαβαν, επικοινώνησαν μαζί του και του εξήγησαν πως έφτασε στα χέρια του η λάθος εκδοχή. Ο Φίντσερ, έχοντας ήδη συγκλονιστεί από αυτό που διάβασε, διαφώνησε κάθετα: «Αυτή είναι η σωστή εκδοχή. Μόνο αυτή θέλω να γυρίσω», τους απάντησε.
Σε αυτή τη μάχη, ο Φίντσερ βρήκε τον απόλυτο σύμμαχο στο πρόσωπο του Μπραντ Πιτ. Ο ηθοποιός αρνήθηκε να συμμετάσχει αν δεν έμπαινε ειδικός όρος στο συμβόλαιό του που να ξεκαθαρίζει πως: «Το κεφάλι μένει στο κουτί και ο χαρακτήρας μου τον πυροβολεί στο τέλος».
Παρόλα αυτά, όπως γίνεται κατανοητό και από τις κομμένες σκηνές που περιλαμβάνονται στην ειδική έκδοση του DVD, εξετάστηκαν μέχρι την τελευταία στιγμή και άλλοι, πιο «ηρωικοί» επίλογοι. Σε ένα από τα εναλλακτικά φινάλε, είναι ο Φρίμαν που πυροβολεί τον Σπέισι, θυσιάζοντας τη δική του ελευθερία για να προστατέψει τον Πιτ. Όταν ο τελευταίος φωνάζει σοκαρισμένος: «Τι διάολο κάνεις;», ο Φρίμαν του απαντά ψύχραιμα: «Παίρνω σύνταξη».
Ευτυχώς το επίσημο τέλος της ταινίας ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο Φίντσερ. Έτσι, αντί το «Se7en» να αποτελεί άλλη μια από τις άπειρες «χαμένες ευκαιρίες» του Hollywood που φοβήθηκε να τολμήσει, έγινε τελικά αυτό που έχουμε όλοι στο μυαλό μας: ένα αληθινό, σκοτεινό και αξεπέραστο αριστούργημα.