Για το προφιτερόλ του Choureal παρατάμε ραντεβού μέχρι και με τη Μπελούτσι

Ένα από τα πράγματα που θα μπορούσα να έχω στο βιογραφικό μου είναι ότι τρώω. Τρώω παραπάνω απ΄όσο θα περίμενε κανείς κι ευτυχώς ως τώρα δεν απεικονίζεται στα κιλά μου. Αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα γιατί έχω τρομερό μεταβολισμό.

Συμβαίνει γιατί το 90% των περιπτώσεων που τρώω δεν είναι αποτέλεσμα πραγματικής πείνας. Είναι ότι θέλω να δοκιμάσω ό,τι υπάρχει. Ακόμα κι αν έχω φάει μια πίτσα στην καθισιά μου, αν περάσω από μαγαζί που έχει κάτι ιδιαίτερο στο μενού του, θα το φάω κι αυτό. Κι αν περάσω μετά κι από άλλο αντίστοιχο μαγαζί, κι εκεί θα φάω.

Αφού λοιπόν μάθατε καλά τι παίζει με την περίπτωση μου – και το ένιωσα ότι δε θα μπορούσατε να κλείσετε μάτι το βράδυ αν δεν σας το έλεγα – να πάμε στις συστάσεις. Όχι με μένα. Αλλά με το προφιτερόλ. Το προφιτερόλ γενικά μα και ειδικά. Το προφιτερόλ του φημισμένου Choureal.

Από τότε που άνοιξε στην Αθήνα έλεγα πολύ συχνά σε φίλους να πάμε να το δοκιμάσω. Πέρασε κοντά ένας χρόνος και έφτασε η μεγάλη στιγμή. Μεγάλη για τα μάτια, μεγάλη για τη φαντασία, μεγάλη για τον ουρανίσκο που θα έλεγε ο Κουτσόπουλος, μεγάλη για το στομάχι. Το προφιτερόλ, κι αυτό είναι επιστημονική ερμηνεία που την μαθαίνετε από μένα, είναι από τα λίγα γλυκά που εφαρμόζει στο στομάχι. Δεν υπάρχει κενό, δεν εξέχει κάτι. Έχουν ίδιο σχήμα.

Αυτό που έχει την αξία του στο Choureal είναι ότι δεν θα βρεις το κλασικό προφιτερόλ με τα γεμιστά με σοκολάτα σουδάκια κι από πάνω σοκολάτα παχύρρευστη και σαντιγύ. Εδώ έχεις να φτιάξεις άπειρους συνδυασμούς. Μόνο και μόνο τα 6 είδη σοκολάτας αρκούν. Μπορείς να βάλεις ένα ή να συνδυάσεις επιλογές.

Μετά πάμε στα toppings. Ξηροί καρποί, τριμμένο μπισκότο, φρούτα. Αν είσαι και πιο ευφυής, του κοτσάρεις κι ένα παγωτό. Αν ρωτάς τη γνώμη μου οι πολλές επιλογές αρχίζουν και σε αποσπούν από ένα σημείο και μετά από τον πρωταγωνιστή. Κι ο πρωταγωνιστής εδώ δεν είναι το σου. Αυτό είναι άρτιο, αλλά πάρα πολλά ζαχαροπλαστεία το κάνουν άρτιο.

Η ειδοποιός διαφορά του Choureal είναι στις σοκολάτες. Είναι όλες τους τόσο καλά χτυπημένες που δεν μοιάζουν με σοκολάτα, αλλά με κρέμα. Ειδικά οι λευκές είναι σαν ένα ποτάμι που ρέει στο στόμα.

Πέρα από το προφιτερόλ, εδώ θα βρεις γενικά γλυκά που έχουν στη λογική τους τα γεμιστά σου. Είτε μιλάμε για στρογγυλές μπάλες είτε για μακρόστενα όπως στα εκλαίρ.

Δες τις φωτογραφίες και θα μπεις κι εσύ στον πειρασμό να αφήσεις μια Μόνικα στα κρύα του λουτρού.

Ερμού & Διομείας, Αθήνα

* Για περισσότερη εικονολατρεία τσέκαρε και τη σελίδα τους στο Facebook.

Αν σου άρεσε πάτα