Δεν θα ευχαριστήσουμε ποτέ αρκετά τους Ιταλούς για το καλό που έκαναν στην ανθρωπότητα κάνοντάς μας δώρο την πίτσα. Εάν συναντήσεις ποτέ άνθρωπο που θα σου πει πως δεν του αρέσει ως φαγητό, φύγε μακριά – είναι τοξικός, λέει… ψέματα! Μα, πώς είναι δυνατόν κάποιος να μένει αδιάφορος μπρος σε αυτό το «θείο δώρο»; Πώς;
Το καλό για όλους εμάς είναι πως δεν χρειάζεται να τραβιόμαστε ως την Ιταλία για να φάμε καλή, νόστιμη πίτσα. Όχι πως θα μας χάλαγε ένα ταξιδάκι ως την – υπέροχη – γειτονική μας χώρα, αλλά να συμφωνήσουμε πως δεν είναι δα και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου.
Κι ύστερα, γιατί να τρέχουμε μακριά; Στο κέντρο και συγκεκριμένα στα Εξάρχεια, στον πεζόδρομο της Βαλτετσίου (στο νο41 του δρόμου) σε περιμένει ένα μαγαζί που κατέχει την τέχνη στο μέγιστο βαθμό.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Valteziana 2.0. Είναι αυτή η πιο εθιστική πίτσα της Αθήνας; Θα βρεις πολλούς που το υποστηρίζουν με πάθος, οπαδικό, καθώς έχει καταφέρει να δημιουργήσει φανατικό κοινό. Πίσω από το concept και την επιτυχία βρίσκονται ο Αντώνης Καζάκος και ο Μπρούνο Πέτσια. Το δίδυμο δηλαδή που δημιούργησε και το Black Salami, έναν από τους πιο δημοφιλείς new age φούρνους της πρωτεύουσας.
Μας σερβίρουν ναπολιτάνικη πίτσα. Ξέρεις, αυτή τη λεπτή και ζουμερή, με το φουσκωτό και καψαλισμένο στεφάνι που σαν «κουμπώσει» με τις διάφορες γεμίσεις γίνεται ταξίδι ονείρου. Μόνο που δεν το έκαναν ακολουθώντας την πεπατημένη. Πάλεψαν επί μήνες για να δημιουργήσουν ένα ζυμάρι που δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Φτιάχνεται με τρία διαφορετικά είδη προζυμιών, ενώ η διαδικασία ωρίμασης κρατάει από 48 ως 72 ώρες – λογικό, το καλό το πράγμα αργεί να γίνει.
Το αποτέλεσμα εκτός από θαυμάσιο, είναι και «φάρμακο» για το στομάχι. Σε χορταίνει χωρίς να σε φουσκώνει. Κι ύστερα, είναι τα υλικά. Στην κατηγορία «ΑΑΑ» ποιοτικά. Με άλευρα χωρίς τίποτα το πρόσθετο ή ενισχυτικό στη γεύση, με απευθείας συνεργασίες με τοπικούς παραγωγούς για όλα τα άλλα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Κάπως, έτσι βγαίνουν από την κουζίνα, «καλούδια» όπως τα εξής στην κατηγορία «πίτσα»:
Πανσέτα (Κρέμα πεκορίνο, μοτσαρέλα fior di latte, πανσέτα, σχοινόπρασο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι)
Μπουράτα (Σάλτσα ντομάτας σαν μαρτζάνο, μπουράτα, λάδι βασιλικού και φύλλα βασιλικού)
Τζουμαγιά (Σπανάκι, χοιρινό λουκάνικο τζουμαγιάς, καραμελωμένο πράσο, μοτσαρέλα fior di latte, κρέμα γκοργκοντζόλας, δαντέλα καρύδι και ξύσμα λεμονιού)
Λίλη (Κρέμα βασιλικού, μοτσαρέλα fior di latte, κίτρινα ντοματίνια, μπουράτα, φρέσκα φύλλα βασιλικού και φρεσκοτριμμένο πιπέρι)
Μπολονέζ (Σιγομαγειρεμένος μοσχαρίσιος κιμάς, μοτσαρέλα fior di latte, παλαιωμένο τσένταρ, πίκλα κρεμμύδι, σχοινόπρασο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι)
Μπλακ Άνγκους Μπρισκέτα (Black angus, sour cream, μοτσαρέλα fior di latte, ρόκα και φρεσκοτριμμένο πιπέρι)
Πεινάς και μόνο που τα γράφεις όλα αυτά! Σαν τα γευτείς δε, βιώνεις την απόλαυση, την ευτυχία. Το επόμενο μεγάλο «συν» είναι πως όλα αυτά μας έρχονται σε πολύ λογικές τιμές, σε σχέση κόστος-ποιότητας δύσκολα βρίσκεις κάτι καλύτερο εκεί έξω.
Ναι, αν αγαπάς την πίτσα, τότε επιβάλλεται η επίσκεψη στη Valteziana 2.0 (αν έχεις την απορία, το “2.0” στο όνομα είναι επειδή παλαιότερα λειτουργούσε άλλη πιτσαρία στον ίδιο χώρο). Ένα cozy ιταλικό που θα σε κάνει να αναφωνήσεις “Mamma mia” από γευστική ηδονή. Το μόνο «κακό»; Θα γίνεις λίγο… αντικοινωνικός και άπληστος ενδεχομένως, αφού τόση νοστιμιά δεν θες να την μοιραστείς με κανέναν άλλο!