Δικαιούται να είναι κανείς επιφυλακτικός όταν ακούει χαρακτηρισμούς όπως το «καλύτερο σουβλάκι» και πάει λέγοντας. Πρώτα από όλα, δεν έχουν όλοι τα ίδια γούστα. Έπειτα, υπάρχει ισχυρός ανταγωνισμός εκεί έξω, αλλά και πολλές υπερβολές (δεν βγάζουμε την ουρά μας απ’ έξω, όλοι συνεισφέρουμε σε αυτό περισσότερο ή λιγότερο). Αλλά, σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν κάποια σημεία αναφοράς. Μαγαζιά που αγγίζουν την καθολική αποδοχή, όσο τέλος πάντων μπορεί να υπάρχει κάτι τέτοιο γιατί προφανώς δεν γίνεται να αρέσει κάποιος σε όλους.
Κι αφού τα ξεκαθαρίσαμε όλα αυτά, πάμε και για… μάσες. Προορισμός, οδός Αγρινίου 5 στο Κάτω Χαλάνδρι. Κάθετα στην Κηφισιάς. Ο Καυτερός είναι, επί σειρά ετών, το meeting point για ένα σωρό κόσμο, που περιμένει υπομονετικά στην ουρά για να γευτεί το σουβλάκι που έχει τη νο1 θέση στην καρδιά του…
Τίποτα το ετοιματζίδικο, τίποτα το «βιομηχανικό». Εδώ όλα παίρνουν το χρόνο τους, χεράτα. Φτιαγμένα με αγάπη, μαστοριά και κέφι. Με ένα secret ingredient να αποτελεί το στοιχείο που αλλάζει τα πάντα, που κάνει αυτό το σουβλάκι ανεπανάληπτο, έχοντας γιγάντωσει τη φήμη του μαγαζιού και πολύ πιο πέρα από τα σύνορα του Χαλανδρίου: Η κόκκινη σάλτσα που ναι, σωστά φαντάστηκες, είναι… καυτερή! Αλλά μην φανταστείς κάτι «απάλευτο», ακόμα κι αν δεν είσαι και πολύ φαν των πικάντικων, με κάποιο τρόπο σε κερδίζει η γεύση, το πώς δένει μοναδικά με τα υπόλοιπα υλικά.
Ένα γαστριμαργικό μίνι θαύμα με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη, από εκεί κατάγονταν η γυναίκα του Ιορδάνη, του ανθρώπου που άνοιξε το μαγαζί το μακρινό 1968. Η σάλτσα συνεχίζει ακόμα να φτιάχνεται ακριβώς όπως τότε. Από τον Βασίλη πια, που αγόρασε την επιχείρηση το 1986, μαζί και την μυστική συνταγή. Σήμερα την ξέρει μόνο αυτός και η μητέρα του. Δύο άτομα δηλαδή. Κανένας άλλος.
Ο Καυτερός είναι ένα old school σουβλατζίδικο, με οικογενειακή ατμόσφαιρα και το νιώθεις με τη μία, τον ασπάζεται απόλυτα αυτόν τον τίτλο. Το ντεκόρ είναι «σαν άλλοτε», αν το δεις από μακριά και δεν ξέρεις, δύσκολα θα φανταστείς πως εκεί φτιάχνεται ένα τόσο φημισμένο σουβλάκι με ορκισμένους πιστούς. Οι πελάτες αγαπούν ιδιαίτερα το κεμπάπ και το καλαμάκι κοτόπουλο, γενικώς τους αρέσει πολύ που βλέπουν ένα μέρος που διατηρεί τη λογική του «λίγα και καλά» ενώ δεν αλλοιώνεται.
Νιώθεις πως έχει σταματήσει ο χρόνος, αλλά αυτό είναι μέρος της γοητείας, κομμάτι του φολκλόρ. Τέτοια μαγαζιά ολοένα και σπανίζουν εκεί έξω. Γι’ αυτό και πρέπει να τα προστατεύουμε σαν κόρη οφθαλμού. Όπως και να τα προτιμάμε γι’ αυτό που είναι όχι γι’ αυτό που θα θέλαμε, ενδεχομένως, να είναι. Αυτό σημαίνει γνησιότητα…