Θα το ακούσεις από πολλούς ως ατάκα, ειδικά τους (περισσότερο ή λιγότερο) μεγαλύτερους σε ηλικία: «Α, σουβλάκι της προκοπής δεν βρίσκεις πια εκεί έξω». Μην τους… ακούς, άστους να λένε! Είναι η γκρίνια του δικού τους «πού ‘ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια» που μιλάει. Γιατί, μην αμφιβάλλεις διόλου, καλό σουβλάκι υπάρχει εκεί έξω. Αρκεί να ξέρεις πού να ψάξεις, πού να πας. Αρκεί επίσης να ακολουθήσεις τις οδηγίες μας. Το καλό σου θέλουμε…
Και πού σε στέλνουμε καρφί, δίχως δεύτερη σκέψη και χωρίς ίχνος ανησυχίας πως μπορεί να εκτεθούμε; Νίκαια. Οδός Προύσης 22, εκεί στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου. Ο Μπίλης είναι εκεί, εγγύηση. Για το απόλυτο σουβλάκι του «σαν άλλοτε». Με αφράτη πίτα-έπος και χειροποίητο γύρο που σου θυμίζει τι εστί νόστιμο κρέας. Δεν κάνουν μισές δουλειές εκεί. Ξεκοκαλίζουν τα μπούτια, τα φιλετάρουν ένα ένα στο χέρι και τα περνάνε στη βέργα. Μετά ο γύρος ψήνεται σιγά σιγά, καραμελώνει και γίνεται σκέτη απόλαυση. Με τζατζικάκι, χοντροκομμένο κρεμμυδάκι, ντοματούλα και λίγο μαϊντανό. Και αυτήν την κρεμμυδάτη κόκκινη σαλτσούλα που έχει σιγοβράσει 12 ώρες για να «δέσει» σωστά. Στο «απ’ όλα», να πέφτει γλυκά γλυκά και να απογειώνει το τελικό αποτέλεσμα.
Δεν θες άλλο για να ‘σαι ευτυχισμένος. Ή μάλλον… θες, δεν είναι απληστία, είναι αναγκαιότητα! Να δοκιμάσεις και τα υπόλοιπα καλούδια του καταστήματος. Όπως το θεϊκό του μπιφτέκι. Έχει και απλό μοσχαρίσιο, αλλά και μια μίξη (μοσχαρίσιο, πρόβειο και αρνίσιο) άλλο πράγμα. Εκπληκτικό και το χοιρινό καλαμάκι, ομοίως και η πανσέτα του.
Το μαγαζί δουλεύει σερί από το 1977. Τώρα το «τρέχει» ο Βασιλής, εγγονός του αρχικού ιδιοκτήτη, του Μπίλη με τ’ όνομα. Ακολουθώντας πιστά τα χνάρια και τη μέθοδο του παππού του. Συνταγή που κερδίζει δεν αλλάζει, έτσι δεν (πρέπει να) είναι; Δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά τα χρόνια, το κρέας το προμηθεύονται σταθερά από τον ίδιο κρεοπώλη, στον Ασπρόπυργο. Αυτό ξέρουν, αυτό εμπιστεύονται.
Ο Μπίλης δεν είναι απλώς ένα σουβλατζίδικο. Είναι η αγάπη σε κάθε μπουκιά. Είναι η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά. Είναι το χαμόγελο και τα γνωστά πρόσωπα που γίνονται φίλοι. Εάν αναζητάς την αυθεντικότητα, αυτό είναι το λιμάνι σου, το μέρος που γυρνάς ξανά και ξανά για να νιώσεις όμορφα και οικεία. Ένας γαστρονομικός προορισμός, ναι, αλλά και κάτι πολύ παραπάνω.
Το παραδοσιακό, καλό σουβλάκι δεν είναι πολυτέλεια στις μέρες μας. Εάν είσαι τυχερός και μένεις στη Νίκαια, τότε απλώς χαμογελάς με συγκατάβαση όση ώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές καθώς ξέρεις ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Εάν είσαι… ξενομερίτης μην το σκεφτείς πολύ. Τόσοι και τόσοι είναι φανατικοί πελάτες εδώ και χρόνια από διάφορες γωνιές της Αθήνας, καταπίνουν τα χιλιόμετρα με πάθος προκειμένου για να «προσκυνήσουν» αυτό το σουβλάκι, αυτόν το γύρο που σε στέλνει κατευθείαν στο γευστικό παράδεισο και παίρνει άριστα, με τόνο. Θα είναι κρίμα και άδικο να μην είσαι ένας από αυτούς…