Μιλάμε για την απόλυτη αντίθεση. Ο πιο επιτυχημένος προπονητής του σήμερα και ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών κόντρα σε κάποιον που χάρη κυρίως στα social-media και το hype του τελικού, έγινε γνωστό πως παλαιότερα είχε εισιτήριο διαρκείας στην ομάδα που κοουτσάρει σήμερα.
Ρεάλ vs Ντόρτμουντ και Κάρλο Αντσελότι κόντρα στον Έντιν Τέρζιτς στη σκακιέρα του Wembley, ο μαθητής κόντρα στον δάσκαλο του οποίου το βιβλίο διάβασε πρόσφατα. Ακολουθεί η ιστορία του τεχνικού της Ντόρτμουντ, ενός ανθρώπου που γεννήθηκε στην Κροατία, απέκτησε τη γερμανική νοοτροπία και αφού δούλεψε από τα πιο χαμηλά, πλέον βρίσκεται 90 λεπτά από το όνειρο κάθε μεγάλου προπονητή.
Boyhood Dortmund fan, Edin Terzić, has taken his team to a Champions League final.
Here he is in 2012 watching them win their last league title under Jürgen Klopp.
The stuff of dreams. pic.twitter.com/JRa818nlhs
— The Sack Race (@thesackrace) May 7, 2024
![«Ο τελευταίος άντρας»: Το τραγικό τέλος του αγοριού που υποδυόταν τον μικρό Χρύσανθο στην ταινία με τον Κώστα Βουτσά «Ο τελευταίος άντρας»: Το τραγικό τέλος του αγοριού που υποδυόταν τον μικρό Χρύσανθο στην ταινία με τον Κώστα Βουτσά](https://menshouse.gr/media/2024/09/06/menshouse_20240906143933_510614-710x447.jpg)
Ένας μέτριος επιθετικός σε ερασιτεχνικό επίπεδο, εντάχθηκε στην Ντόρτμουντ σαν assistant youth-coach και scout αφού πρώτα ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις αθλητικές επιστήμες το 2010. Την εποχή δηλαδή που η ομάδα του Κλοπ έπιανε peak και ήταν στον δρόμο για την κατάκτηση της πρώτης Bundesliga μετά το 2002.
«Πήραμε δύο σερί πρωταθλήματα και παίξαμε στον τελικό του Champions League. Νιώθαμε ότι τα μάτια όλου του κόσμου είναι πάνω μας» θυμάται ο Τέρζιτς. «Ήμουν τυχερός που παρακολούθησα από κοντά τη δουλειά του Γίργκεν και τους παίκτες, όπως και τους Μπούβατς και Κράβιετς, δύο από τους κορυφαίους assistant που κυκλοροφούν. Έμαθα πολλά από εκείνους».
Εκτός από τις u-17, u-19 και u-23, ο Τέρζιτς δούλεψε και ως scout για τη μεγάλη ομάδα. Μάχιμος scout, όχι μόνο από το laptop, σε σημείο που παλαιότερα μπήκε στο Bernabeu μεταμφιεσμένος σε steward για να παρακολουθήσει από κοντά την προπόνηση της Ρεάλ Μαδρίτης και να μάθει ποιοι θα εκτελέσουν τα πέναλτι.
Μεγάλωσε στο Menden. Στα 40 χιλιόμετρα από το Ντόρτμουντ. Γιος Γιουγκοσλάβων μεταναστών που άφησαν την πατρίδα τους όταν ξέσπασε ο πόλεμος και έστησαν μια νέα ζωή στην Γερμανία δουλεύοντας ως εργάτες. «Ο πατέρας μου είναι από την Βοσνία και η μητέρα μου από την Κροατία» έχει πει ο 41χρονος, ξεκαθαρίζοντας πως «η δική μου Εθνικότητα είναι το ποδόσφαιρο» και πως έχω «νοτροπία Γερμανού με συναισθήματα και καρδιά από τα Βαλκάνια».
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, το 2012 άρχισε να ανεβαίνει με την ιστορία του να αποτελεί ακόμα μια απόδειξη για το ότι όποιος δουλεύει, αργά ή γρήγορα δικαιώνεται. Turning-point στην καριέρα του αποτέλεσε η στιγμή που ο τότε τεχνικός της Εθνικής Κροατίας, Σλάβεν Μπίλιτς, τον ρώτησε αν έχει στα report του κάτι για την Ιρλανδία, αντίπαλο της Hrvatska στο Euro. Και ο Τέρζιτς, όντως, είχε.
«Του είπα ότι οι Ιρλανδοί μπλοκάρουν πάντα καλά το Νο10 του αντιπάλου, οπότε για να πάρει περισσότερες μπάλες ο Μόντριτς έπρεπε να τον χρησιμοποιήσουμε πιο πίσω, όπως και ότι δεν έχουν ύψος στην άμυνα και πως οι πλάγιοι μπακ δεν μαρκάρουν καλά». Τα εξήγησε ωραία, δύο γκολ με κεφαλιές η Κροατία και νίκη με 3-1 και ο Μπίλιτς είχε πλέον έναν άνθρωπο να τον εμπιστεύεται. Όταν δέχθηκε πρόταση από την Μπεσίκτας, ο Τέρζιτς πήγε να δουλέψει μαζί του στην Τουρκία και το 2015 όταν έγινε προπονητής της Γουέστ Χαμ τον ακολούθησε στο Λονδίνο.
«Μπορεί να διαβάζεις για χρόνια, να είσαι σε σεμινάρια, να παίρνεις τα διπλώματά σου, όμως είναι εντελώς διαφορετικό να στέκεσαι μπροστά σε 25 διαφορετικές προσωπικότητες από 25 διαφορετικές χώρες» λέει ο Τέρζιτς. «Αυτό δεν διδάσκεται, αυτό πρέπει να το ζήσεις».
Όταν ο Μπίλιτς απολύθηκε από την Γουέστ Χαμ τον Νοέμβριο του 2017, επέστρεψε στην Ντόρτμουντ ως assistant-manager δίπλα στον Λουσιέν Φαβρ και πήρε τη θέση του όταν ο Ελβετός απολύθηκε το 2020. Στις 13 Μαΐου του 2021, στο Olympia Stadion του Βερολίνου οδήγησε την Μπορούσια στη νίκη με 4-1 κόντρα στην Λειψία στον τελικό του Κυπέλου Γερμανίας και κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της καριέρας του.
Εκείνο το καλοκαίρι, για να κρατήσει τις άλλες ομάδες μακριά, η Ντόρτμουντ δημιούργησε τη θέση του τεχνικού διευθυντή για τον Τέρζιτς, ο οποίος χάρη και στα τέλεια αγγλικά του, είχε προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον σε κάμποσα club, ανάμεσα στα οποία και ένα από την Premier League.
Όμως έμεινε στο Signal-Iduna Park και 12 μήνες αργότερα, όταν η συνεργασία με τον Μάρκο Ρόζε λύθηκε κοινή συναινέσει, ανέλαβε ξανά ως πρώτος προπονητής από την αρχή της σεζόν 2022-23, υπογράφοντας συμβόλαιο για τρία χρόνια. Στο φινάλε αυτής, βρέθηκε μια ανάσα από κάτι φαινομενικά εύκολο, όμως γνώρισε με τον πολύ σκληρό τρόπο τι θα πει αποτυχία αφού η Μπορούσια έχασε το πρωτάθλημα την τελευταία αγωνιστική στην έδρα της έπειτα από την εντός έδρας ισοπαλία με την Μάιντς (2-2).
Η καλή σχέση με τους fans και το feeling με την ομάδα, το τι πρεσβεύει, το τι χρειάζεται, έκαναν τη διοίκηση να του δώσει και πάλι τα ηνία. Προφανώς, και σαν προπονητής μάλλον άμπαλος δεν είναι.
«Μου αρέσει η ποικιλία και η προσαρμοστικότητα. Όχι μόνο για το πως να στήσω την ομάδα αλλά και για τα προφίλ των παικτών, πρέπει να είσαι έτοιμος πάντα για να αντιδράσεις σε ένα ματς. Για κάθε περίσταση χρειάζεσαι διαφορετικά χαρακτηριστικά. Προτιμώ να έχω πολλές επιλογές σε κάθε θέση έτσι ώστε να έχω και τις λύσεις στα προβλήματα που θα μου βάλει ο αντίπαλος».
Και τα προβλήματα αυτά δεν τελειώνουν όταν τελειώνουν οι αγώνες. Ο Τέρζιτς συνεχίζει να σκέφτεται τι έκανε σωστά και τι όχι. Σε σημείο που πρέπει να βρίσκει τεχνάσματα για να μην το κάνει αέναα μέσα στον χρόνο. Σε σημείο που στο σπίτι του έχει μοιράσει τα δωμάτια σε χώρους που «επιτρέπεται» και που «απαγορεύεται» το ποδόσφαιρο.
Για τον Τέρζιτς, είναι αναπόφευκτη η σύγκριση με το τι κατάφερε ο Κλοπ, τις τεράστιες επιτυχίες που χάρισε στο club, όμως έχει στη διάθεσή του 90 λεπτά για να κάνει ακόμα μια έκπληξη και να πετύχει κάτι που εκείνος δεν κατάφερε. Κι αν αυτό συμβεί, δεν θα έχει να σκέφτεται ούτε τι πήγε λάθος, ούτε σε ποιο δωμάτιο θα μπει…