Φάκελος Βισέντε Ταμπόρδα. Να ένα θέμα που πολώνει αντί να… ενώνει. Επειδή ακριβώς εκφράζει κάτι γενικότερο ως παράδειγμα, ένα κακό που βασανίζει τον Παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια: Πολλοί παίκτες, ενώ είναι μια χαρά από πλευράς αγωνιστικών προσόντων, για διάφορους λόγους «καίγονται» με την πράσινη φανέλα. Και δεν ήθελε πολύ να είχε ήδη συμβεί το ίδιο και με τον Αργεντινό μεσοεπιθετικό…
Απαραίτητη διευκρίνιση: Όλοι όσοι πρότειναν παλαιότερα ως διέξοδο το δανεισμό του, δεν το έκαναν επειδή θεωρούσαν πως δεν μπορεί το παλικάρι. Πώς να πεις κάτι τέτοιο ενώ πρακτικά δεν είχε πάρει την παραμικρή ευκαιρία; Απλά οι πληροφορίες που ερχόντουσαν από τις προπονήσεις έκαναν λόγο για ένα παιδί που ήταν πολύ πίσω στην προσαρμογή και στην εκπλήρωση των απαιτήσεων. Από τη στιγμή λοιπόν που ήταν μεταξύ πάγκου και εξέδρας και κανείς προπονητής του δεν έδειχνε να τον υπολογίζει στα σοβαρά, το να βρει την ευκαιρία να πάρει ανάσες και αυτοπεποίθηση κάπου αλλού, μόνο κακή ιδέα δεν έμοιαζε…
Μόνο που ο Βισέντε Ταμπόρδα έκανε πράξη ένα από τα πιο εντυπωσιακά, μαζί και ανέλπιστα, «είμαι εδώ» που έχουμε δει στον ελληνικό ποδοσφαιρικό μικρόκοσμο. Επειδή διαθέτει ένα από τα μεγάλα «συν» που μπορεί να έχει ένας παίκτης: Έκανε να μετράει το κάθε δευτερόλεπτο που του δόθηκε στο γήπεδο. Λες και εξαρτιόταν η ζωή του από αυτό.
Το πάθος, βέβαια, από μόνο του δεν αρκεί. Χρειάζεται και το ταλέντο. Ο Αργεντινός το έχει. «Μιλάει» στην μπάλα. Τα αγγίγματά του, η κοφτή του ντρίμπλα, οι κάθετες που έχει, το συνοψίζουν. Μαζί δείχνει και μια φοβερή έφεση στο γκολ. Αυτό είναι το πιο game changing στοιχείο με την περίπτωση του, να μας επιτραπεί να το θέσουμε. Γιατί χτυπάει στο μάτι, μένει στη μνήμη.
Γιατί δεν έπαιζε ο Ταμπόρδα και τι άλλαξε
Σε ακούμε νοερά να ρωτάς «γιατί τότε δεν έβαζαν τόσο καιρό οι προπονητές του;». Αυτή είναι, σίγουρα, μια πολύ σωστή ερώτηση. Τον Ρουί Βιτόρια δεν τον μετράμε στη συγκεκριμένη συζήτηση, ούτε 2 εβδομάδες δεν κράτησε η συνεργασία τους. Ο Χρήστος Κόντης πάλι, έδωσε τις προάλλες τη δικιά του εκδοχή των πραγμάτων. Σύμφωνα με όσα υποστήριξε ο νυν κόουτς του ΟΦΗ, ο Ταμπόρδα ήταν τακτικά ελλιπής και άναρχος.
Βλέπουμε κάτι τέτοιο στο γήπεδο από τότε που αρχίσαμε να… βλέπουμε και τον Αργεντινό; Η αλήθεια είναι πως όχι. Όσο περισσότερο παίζει, τόσο καλύτερα δείχνει ενταγμένος στην ομάδα, στο σύστημα, σε αυτά που πρέπει να κάνει. Έλεγε συνεπώς ψέματα ο Κόντης; Όχι. Γιατί η τακτική είναι κάτι που δουλεύεται. Προφανώς και ο Αργεντινός όλον αυτόν τον καιρό έβλεπε, άκουγε, παρατηρούσε. Μάθαινε γρήγορα.
Πιθανόν επίσης ο Ράφα Μπενίτεθ να έκανε focus και πιο πολύ πάνω του, ειδικά όταν κατάλαβε πως τον είχε ανάγκη «παιχτικά» αφού η ομάδα δεν πήγαινε καλύτερα. Γιατί μην χάνουμε το μέτρο μήτε την ουσία. Επί μακρόν και ο Ισπανός κόουτς δεν χρησιμοποιούσε τον Ταμπόρδα. Κάτι ουσιαστικό άλλαξε προφανώς για να τροποποιηθεί αυτή η συνθήκη.
Σε όλα αυτά, είναι μάλλον η ώρα να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Τώρα πια έχουμε αρκετό δείγμα για να μπορούμε να το κάνουμε (πιο) δίκαια προς την πλευρά του Αργεντινού. Τι βλέπουμε λοιπόν στην πράξη;
Έναν παίκτη που δεν είναι ούτε ο πιο γρήγορος ούτε ο πιο εκρηκτικός εκεί έξω. Άρα μια από τις βασικές «κατηγορίες» που έβγαινε προς τα έξω όσο δεν έπαιζε, έχει δόση αλήθειας. Όμως τι άλλο βλέπουμε γιατί τα μάτια τελικά δεν ξεγελιούνται;
Πως ο Ταμπόρδα είναι ο κλασικός παίκτης που δεν είναι αθλητής, αλλά ποδοσφαιριστής. Με φουλ αξιοπρόσεκτα προσόντα στην τεχνική και στα τελειώματα των φάσεων όπως έδειξε και με το σεντερφορίσιο, θα έλεγε κανείς, γκολ που πέτυχε στο Φάληρο υπογράφοντας το σπουδαίο διπλό επί του Ολυμπιακού (1-0). Σε ένα κατά βάση αργό πρωτάθλημα όπως το ελληνικό, που χρειάζεσαι παίκτες με ποιότητα για να ανοίξουν κλειστές άμυνες, είναι αστείο να αναρωτιόμαστε εάν έχει θέση ή όχι στον Παναθηναϊκό επειδή δεν είναι… σπρίντερ.
Η πίστη και βουνά κινεί και ο 24χρονος Αργεντινός με το πάθος που επιδεικνύει, καταφέρνει να καμουφλάρει τις όποιες αδυναμίες του και επιβεβαιώνει πως αδικήθηκε τόσο καιρό. Ο Παναθηναϊκός άρχισε να τον αξιοποιηθεί και αυτή πρέπει να είναι μόνο η αρχή. Το potential είναι εκεί, δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες ή «διαρροές» από τα αποδυτήρια.
Δεν εξυπηρετεί κανέναν να γίνεται σημαία η κακή πρότερη διαχείρισή του, το μόνο που έχει νόημα πια για το Τριφύλλι είναι όλοι να αντλήσουν τα διδάγματα από όσα έγιναν νωρίτερα λάθος και να προχωρήσουν μπροστά. Για το καλό του παίκτη και εξ αυτού ορμώμενο, και του συνόλου.