Συστατικές επιστολές δεν χρειάζεται, καιρό πια. Μόνο που έχει την αξία του, έστω ως ηχηρή υπενθύμιση, το να υπερτονίσουμε ξανά αυτό το σπάνιο, όσο και πολύτιμο, «πακέτο» που κομίζει ως αγωνιστικό προφίλ. Ταχυδυναμικός, το ακριβώς αντίθετο του soft. Του είδους που θα κυνηγήσει κάθε μπάλα, κάθε φάση. Ένας warrior με κανένα ίχνος βεντετισμού. Ο Χρήστος Ζαφείρης ήταν ένα εντυπωσιακό μεταγραφικό «χτύπημα» του ΠΑΟΚ και παρότι ακόμα δεν έχει αποδώσει στο 100% αυτά που μπορεί, αμφιβολία δεν έχουμε: Είναι θέμα χρόνου.
Γιατί είμαστε τόσο σίγουροι; Γιατί, πρώτα και κύρια, έχει ήδη καταθέσει διαπιστευτήρια σε κάθε άλλο παρά ευνοϊκές συνθήκες. Χρειάστηκε να περάσει από ένα απαραίτητο και αναπόφευκτο στάδιο προσαρμογής σε νέο περιβάλλον και μάλιστα μεσούσης της σεζόν, ερχόμενος από τη Σλάβια Πράγας. Με έναν κόουτς (Ραζβάν Λουτσέσκου) που ζητάει από τους κεντρικούς του να κάνουν ένα σωρό πράγματα στο γήπεδο, ταυτόχρονα – δεν μαθαίνεται αυτό μεμιάς. Και την ίδια στιγμή κλήθηκε να βρει πατήματα και ισορροπίες σε μια ομάδα που αποδεκατίστηκε από τραυματισμούς και τιμωρίες κομβικών της παικτών.
Θα ήταν ψέμα να πούμε πως δεν ζορίστηκε με όλα αυτά ο Χρήστος Ζαφείρης και παρότι η κριτική που του έγινε από ορισμένους ήταν σκληρή και άδικη, κάπου πατούσε για να προκύψει. Αλλά αυτό που μετράει και μένει είναι πως σε τέτοιο περίγραμμα κατάφερε και στάθηκε κάτι παραπάνω από απλώς καλά. Σε 12 συνολικά συμμετοχές ως τώρα (7 στο Πρωτάθλημα, 3 στο Κύπελλο και 2 στην Ευρώπη), επιμερισμένες σε 830 λεπτά.
Ο Χρήστος Ζαφείρης είναι ο ορισμός του πολυσύνθετου
Κάτι που, σε τελική ανάλυση, ήταν το νορμάλ για ένα βασικό γρανάζι αυτής της σούπερ ταλαντούχας φουρνιάς της Εθνικής Ελλάδας. Για έναν παίκτη που είναι ήδη πολύ καλός και ο χρόνος μόνο καλύτερο θα τον κάνει, μόλις 23 ετών είναι άλλωστε. Προς όφελος του ΠΑΟΚ, του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Όταν επενδύεις ως ομάδα στον Ζαφείρη ξέρεις τι παίκτη παίρνεις. Δεν υπάρχουν πολλοί στην Ευρώπη, κάθε άλλο, που να μπορούν να παίξουν στο 6 (όπως το έκανε με την «Γαλανόλευκη» στη Σκωτία), στο 8 (η φυσική του θέση) και στο false 10 (ανά συνθήκες και περιστάσεις) με την ίδια επιτυχία. Ακόμα και στα παιχνίδια που δεν βγάζει μάτια ο Ζαφείρης, καταφέρνει και κάνει καλύτερους τους συμπαίκτες του. Γιατί όταν, επί παραδείγματι, παίζεις στην τριάδα πίσω από τον επιθετικό και ξέρεις ότι πίσω σου έχεις ένα «μηχανάκι» που θα καλύψει ό,τι τρύπα αφήσεις, ε ναι, παίζεις πιο ελεύθερα.
Είναι «ασφάλεια ζωής» για μια ομάδα ο Έλληνας χαφ. Αυτός που θες να καλύπτει τα νώτα σου, αυτός που θες να σε προστατεύει ως πρώτη «ασπίδα». Δεν χρειάζεται να του εμπνεύσει κανείς το κίνητρο, το έχει από φυσικού του. Η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ΠΑΟΚ αρχίζει σιγά σιγά να δικαιολογεί τον τίτλο της. Ο Ζαφείρης είναι ένας παίκτης που έχει όλα τα εφόδια για να γίνει (ο) αγαπημένος της ασπρόμαυρης εξέδρας. Γιατί το πάθος, το «νοιάζομαι για την ομάδα», όταν ενώνεται με ταλέντο και αξία, όπως εν προκειμένω, γίνεται κάτι το ακαταμάχητο.