Ποτέ μην υποτιμάς την ικανότητα του ανθρώπου για το κάτι παραπάνω σε δύσκολη συνθήκη. Την ικανότητά του να αλλάξει level, να υπερβεί εαυτόν και να βρει αποθέματα, ψυχικά και σωματικά, που δεν του τα ‘χες. Ο Ολυμπιακός ευτύχησε να έχει 2 παίκτες του σε τέτοιο mode στο αποψινό αιώνιο ντέρμπι της Euroleague με τον Παναθηναϊκό, κάτι καθοριστικό στο δρόμο για μια σπουδαία νίκη (86-80).
Ξεκίνησε φουλ δυσοίωνα: Ο Τόμας Γουόκαπ δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ο βασικός πόιντ γκαρντ στο παιχνίδι του Γιώργου Μπαρτζώκα, με τον κομβικό οργανωτικό και αμυντικό ρόλο. Λίγες ώρες πριν από το τζάμπολ, πιστοποιήθηκε το off και για τον Μόντε Μόρις. Έμοιαζε μη αναστρέψιμη ζημιά. Για μια ομάδα που ούτως ή άλλως έχει ζήτημα στον «άσο», έχοντας πάρει συνειδητά, όσο και ανεξήγητα, την απόφαση να επιλέξει αποκλειστικά πλέι-μέικερ με ισχνή προσωπικότητα για τη στελέχωση του φετινού ρόστερ, μετά τον τραυματισμό του Κίναν Έβανς.
Κι όμως, ακριβώς σε αυτό το σημείο, έγινε η σπίθα, πυρκαγιά. Φρανκ Νιλικίνα και Τάισον Γουόρντ, οι δύο δηλαδή που μέχρι πριν από λίγες μέρες λέγαμε ότι μπορεί να είναι ως και εκτός αποστολής, έκαναν φοβερά και τρομερά πράγματα στο παρκέ του ΣΕΦ. Όντες κομβικοί στην άμυνα και φοβεροί και στην επίθεση. Μαζί έβαλαν 20 πόντους (από 10 έκαστος), σε ένα πολύ κλειστό ματς. Κάνοντας τη διαφορά, καθώς ήταν ένα σενάριο που δεν περίμενε ο Παναθηναϊκός. Θα ‘πρεπε; Εκ του αποτελέσματος ναι, από την άλλη μην λέμε ψέματα, ήταν εντελώς απρόσμενο…
Μέχρι και ο Κόρι Τζόσεφ έπαιξε και αρκετά και πολύ καλά. Με τη στατιστική να το συνοψίζει (10π., 4ρ., 2ασ.). Ήταν βραδιά που όλα του καθόντουσαν ευνοϊκά του Γιώργου Μπαρτζώκα. Μα, μην παρεξηγηθούμε: Τίποτα το τυχαίο δεν υπήρχε σε αυτή τη μεγάλη ερυθρόλευκη νίκη.
Οι απουσίες συσπείρωσαν τον Ολυμπιακό, που έβγαλε τρομερή ένταση και είχε παίκτη κλειδί τον Σακίλ ΜακΚίσικ, ο οποίος είχε μόνο σωστές αποφάσεις Σε τελική ανάλυση, οι Πειραιώτες πήραν ένα ντέρμπι με το νο1 όπλο τους (Σάσα Βεζένκοφ) εκτός μάχης, το βασικό δημιουργό τους (Γουόκαπ) επίσης νοκ άουτ και τον Εβάν Φουρνιέ χειρότερο παίκτη τους – ο Γάλλος ήταν πολύ μακριά από τα στάνταρ του. Πράγμα που δείχνει το ποιόν τους ως ομάδα, το μέταλλο και την ανθεκτικότητά τους.
Με τόσες απουσίες, κανείς δεν θα έλεγε τίποτα στον Ολυμπιακό εάν έχανε. Κατανοούμε συνεπώς, και μόνο από αυτό, πόσο μεγάλο είναι αυτό το αποτέλεσμα, πόσο κομβικό για το τώρα, για το αύριο. Μένει στη μνήμη κάτι τέτοιο, μαζί δημιουργεί και συνήθεια, ως προηγούμενο.
Ναι, ακόμα η σεζόν έχει «ψωμάκι», αλλά αυτό το παιχνίδι «παίζει» σοβαρά να το θυμηθούμε ξανά στη συνέχεια. Επειδή (μπορεί να) έδειξε τάση και μελλούμενα. Τα ντέρμπι αφήνουν πάντα γερό αποτύπωμα πόσο μάλλον όταν εμπεριέχουν τόσο πολύ την υπέρβαση…
