Καταφτάνει στον Παναθηναϊκό με τις ιδέες, τα «θέλω» του. Μόνο που αυτό δεν σημαίνει και ότι ξεκινάει να… γράφει σε λευκή κόλλα. Βρίσκει έτοιμα μπροστά του πρόσωπα και πράγματα, διαμορφωμένα από το «καθεστώς» που κληρονόμησε, νομοτελειακό είναι αυτό. Πώς θα τα βολέψει ο Γιάκομπ Νίστρουπ (και όχι Νέστρουπ τελικά), πώς θα τα συνταιριάξει; Να μια πολύ ιντριγκαδόρικη διαδικασία, στην οποία είναι μεγάλος ο πειρασμός να ρίξουμε ένα… κάποιο βλέμμα, προσπαθώντας να οραματιστούμε το μέλλον.
Επιλέξαμε συνειδητά να το περιορίσουμε στο κέντρο. Γιατί αυτή είναι η βάση. Ο «νευραλγικός χώρος», έτσι ωραία το έχουμε ορίσει το κλισέ οι γράφοντες για το ποδόσφαιρο. Όπως σαφώς έδειξε στην Κοπεγχάγη ο Δανός κόουτς, το high press, με άξονες την ταχύτητα και την ένταση, συνιστά αναπόσπαστο και βασικό κομμάτι του τρόπου που διδάσκει, της φιλοσοφίας που έχει για το παιχνίδι. Το ερώτημα προκύπτει μάλλον εύλογα: Από τα 6άρια και τα 8άρια του υπάρχοντος ρόστερ των Πρασίνων, ποιοι μπορούν να υποστηρίξουν, ως αγωνιστικό προφίλ, αυτό που έρχεται; Όχι απαραίτητα ως βασικοί, αλλά ως κομμάτι της καινούριας εποχής;
Τι φέρνει η εποχή Νίστρουπ για τους νυν χαφ των Πρασίνων
Ο πιο «Νίστρουπ» χαφ αυτή τη στιγμή μοιάζει να είναι ο Άνταμ Τσέριν. Με την έννοια πως ο Σλοβένος – που πάντως δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα παραμείνει – είναι πολύ πειθαρχημένος τακτικά, τρέχει non stop καλύπτοντας χώρους και δίνει έτσι επιλογές και λύσεις σε box to box πλαίσιο. Το ίδιο «εντός περιγράμματος» είναι και ο Μανώλης Σιώπης. Ο Έλληνας μέσος δεν αφήνει σπιθαμή εδάφους χωρίς να την πατήσει, κυνηγάει κάθε φάση με πάθος, τρέχει για δέκα, χαλάει το παιχνίδι και το καθαρό μυαλό των αντιπάλων. Υστερεί πάντως, δημιουργικά κι αυτό μπορεί να αποδειχθεί χάντικαπ. Ευοίωνη μοιάζει να είναι και η αλλαγή δεδομένων στον πράσινο πάγκο για τον Σωτήρη Κοντούρη, καθώς έχει στοιχεία που ταιριάζουν στο ποδόσφαιρο υψηλής έντασης (πρεσάρει, παίζει κάθετα, έχει καλώς εννοούμενο θράσος) και μαζί, μεγάλα περιθώρια βελτίωσης, δουλεύοντας με έναν προπονητή που έχει δείξει παλαιότερα πως του αρέσει να δουλεύει με νεαρούς παίκτες και να τους εξελίσσει.
Αντίθετα, τα νέα δεδομένα δεν δείχνουν να λειτουργούν θετικά για τον Πέδρο Τσιριβέγια. Ο Ισπανός είναι περισσότερο του κοντρολαρισμένου τέμπο, στο να οργανώνει από χαμηλά δίχως ρίσκα. Ήταν ταμάμ για Ράφα Μπενίτεθ δηλαδή, αλλά δεν βλέπουμε πώς θα μπορούσε να κολλήσει με τη στόχευση του Γιάκομπ Νίστρουπ. Και ο Ρενάτο Σάντσες; Ο καλός Ρενάτο Σάντσες είναι πολυτέλεια και όνειρο για κάθε προπονητή. Μόνο που αυτός είναι ο υγιής Ρενάτο Σάντσες. Κι αυτό, δυστυχώς, δεν είναι ρεαλιστικό σενάριο. Γι’ αυτό και έχει παρθεί η απόφαση να μην συνεχίσει το Τριφύλλι μαζί με τον Πορτογάλο.
Παρελθόν θα αποτελέσει και ο Μούσα Σισοκό, οπότε άντε μόνο να πούμε ότι και να έμενε δεν θα είχε χώρο, αν ήταν 10 χρόνια νεότερος θα ‘ταν (πολύ) αλλιώς τα πράγματα. Για το… σκαμπρόζικο του θέματος, θα βάλουμε στη συζήτηση και τον Τόνι Βιλένα. Στην πραγματικότητα, ο Ολλανδός έχει από καιρό πάψει να αποτελεί ουσιαστικό μέρος του ρόστερ της ομάδας. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, αλλά ούτως ή άλλως είναι αργός και χωρίς αμυντικές αρετές για να έμπαινε στα υπόψη του 38χρονου Δανού.
Το βάρος θα πέσει, πολύ, εκεί
Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η ενίσχυση στον άξονα, στις θέσεις «6» και «8», αποτελεί κομβικό στοιχείο του σχεδιασμού των Πρασίνων για αυτό το μεταγραφικό καλοκαίρι. Η πρόβλεψη μάλιστα είναι να κατευθυνθεί εκεί το μεγαλύτερο κομμάτι του προβλεπόμενου μπάτζετ, άρα μιλάμε για 11αδάτες επιλογές.
Προφανώς και ο Νίστρουπ θα έχει λόγο στο ποιοι θα είναι οι μέσοι που θα αποκτηθούν. Πάντα έχοντας στο μυαλό του και ποιους θα κρατήσει από το τρέχον έμψυχο δυναμικό. Αυτή είναι μια δυναμική διαδικασία που έχει ξεκινήσει να υλοποιείται. Είναι πολύ σημαντική η πρώτη άποψη που έχει σχηματίσει ο νέος προπονητής των Πρασίνων, όμως θα περιμένει σίγουρα να δει και πράγματα στην πράξη, όταν με το καλό πιάσει δουλειά και αρχίσει να αλληλεπιδρά καθημερινά και εντατικά με τους παίκτες.