Κι ενώ στην Ολλανδία, εν μέσω καύσωνα (ποιος να το ‘λεγε κάποτε…), σχηματοποιείται αυτές τις μέρες ο νέος Παναθηναϊκός του Τζέικομπ Νίστρουπ, η μεταγραφική προσπάθεια για 8άρι συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς. Το ξέρουμε εδώ και μέρες πως ο νο1 στόχος είναι ο Ματίας Γένσεν. Κομίζοντας ζηλευτή ισορροπία ανάμεσα στα αμυντικά και στα δημιουργικά καθήκοντα της θέσης, ο Δανός μέσος της Μπρέντφορντ προβάλλει ως μια εν δυνάμει εξαιρετική προσθήκη ενώ στη θεωρία κουμπώνει τέλεια με Ετιέν Καμαρά και Αντριάνο Γιάγκουσιτς σε τριάδα στα χαφ.
Το Τριφύλλι το παλεύει. Αρκετά. Επίμονα. Σταθερά. Ειδικά καθώς τον παίκτη θέλει πολύ ο Νίστρουπ και δεν θέλουν να του χαλάσουν το «χατίρι». Τώρα βέβαια εγγυήσεις δεν μπορεί να υπάρχουν, πόσο μάλλον σε μια δυναμική διαδικασία όπως είναι οι διαπραγματεύσεις σε μεταγραφική περίοδο. Δεν είναι εύκολη περίπτωση, κάθε άλλο. Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, γι’ αυτό και ήδη δουλεύονται και άλλα σενάρια πέραν του Γένσεν.
Έχουν ακουστεί διάφορες εναλλακτικές λύσεις. Από τον Μάριο Πάσαλιτς της Αταλάντα ως τον Ιβάν Μαρτίν της Τζιρόνα. Εν προκειμένω πάντως, θα θέλαμε να σταθούμε σε ένα όνομα που δεν έχει κάνει ακόμα ιδιαίτερο θόρυβο παρότι μοιάζει να διαθέτει το τέλειο πακέτο ως προς αυτό που ψάχνει ο Παναθηναϊκός. Φαναστείτε το κάπως σαν να ανοίγει η κουρτίνα και στη σκηνή να ανεβαίνει ο Χουάνγκ Ιν Μπεόμ…
Γιατί ο Χουάνγκ μπορεί να είναι καλύτερη λύση ακόμα και από τον Γένσεν
Ο 29χρονος Νοτιοκορεάτης της Φέγενορντ συνιστά μια εξαιρετική απάντηση στο «θέλω» των Πρασίνων. Κι ας μιλάμε για παίκτη που πατάει στο «8» και πηγαίνει πιο κοντά στο «10», παρά στο «6». Όπως και να έχει, είναι πολύ υψηλού επιπέδου, ένας box to box μεγάλης κλάσης. Παίζει παντού και πάντα σε φουλ εντάσεις και με ασταμάτητα τρεξίματα, γνωρίζει πώς να ελέγχει το τέμπο, την κυκλοφορία της μπάλας. OK, δεν είναι και ο πιο εύκολος χαρακτήρας του κόσμου, όμως όλα είναι θέμα διαχείρισης και τρόπου, να βρεις το κουμπί του δηλαδή. Βασικά, ως μοντέλο χαφ, ο Χουάνγκ είναι ακριβώς αυτό που ψάχνουν όλες οι ομάδες του Big-4…
Στη σύντομη θητεία του στον Ολυμπιακό άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις. Μπορεί να μην μακροημέρευσε μεν στα μέρη μας, αλλά πρόλαβε και μας έμαθε κι αυτό είναι σημαντικότατο, καθώς δεν θα χρειαζόταν διάστημα προσαρμογής (εν αντιθέσει, για παράδειγμα, με τον Γένσεν) αν τυχόν επέστρεφε. Ο Παναθηναϊκός είχε κοιτάξει και στο παρελθόν προς την πλευρά του Νοτιοκορεάτη διεθνούς, αλλά δεν συνάντησε ποτέ πρόσφορες συνθήκες ώστε να προχωρήσει. Θα είναι άραγε τώρα διαφορετικά τα πράγματα; Θα δείξει. Είναι και στο Μουντιάλ στη μέση, είχε γκολ και ασίστ να θυμίσουμε στο ματς της πρεμιέρας της Εθνικής του ομάδας απέναντι στην Τσεχία.
Το δεδομένο είναι πως ένα από τα μεγάλα προβλήματα του Τριφυλλιού στο πρόσφατο παρελθόν ήταν η υποστελεχωμένη, αργή και εν κατακλείδι αδύναμη και ανεπαρκής μεσαία γραμμή. Με την προσθήκη του Καμαρά, με έναν παίκτη τύπου Χουάνγκ και τον Γιάγκουσιτς οι παραπάνω αδυναμίες εξαφανίζονται. Και μετά πώς να μην «ψηθεί» κανείς γι’ αυτό που θα έρχεται με τον Νίστρουπ στη θέση του επικεφαλής;