Ο υποβιβασμός της Τζιρόνα στη Segunda δημιούργησε μια κατάσταση «ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα» όσον αφορά το έμψυχο δυναμικό της. Πολλοί παίκτες θα μείνουν ελεύθεροι, αρκετοί θα (γίνει προσπάθεια να) πωληθούν, ειδικά τα βαριά συμβόλαια που πλέον είναι δυσβάχτα για το κλαμπ, μαζί και εκείνοι που δεν επιθυμούν να ακολουθήσουν στα δύσβατα μονοπάτια της Β’ Κατηγορίας. Υπάρχουν, είναι προφανές, ευκαιρίες εδώ. Μεταξύ όσων παρακολουθούν πολύ προσεκτικά εμφανίζεται να είναι και ο Παναθηναϊκός (και ο Ολυμπιακός, αλλά ας το αφήσουμε αυτό προς ώρας). Με σημειωμένο το όνομα του Ιβάν Μαρτίν.
O 27χρονος Βάσκος τα τελευταία 3,5 χρόνια έγινε σημείο αναφοράς στο κέντρο για την Τζιρόνα. Ο box to box από τα πόδια του οποίου περνούσε όλο το παιχνίδι της ομάδας. Κατέγραψε διαδοχικές γεμάτες σεζόν, ήταν κομβικός από όλες τις απόψεις. Του αρέσει να παίρνει μπάλες, να λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην άμυνα και στην επίθεση. Να σπάει τις αντίπαλες γραμμές και να οργανώνει χωρίς να φοβάται να δοκιμάσει και πιο σύνθετα πράγματα, να το πάει πιο γρήγορα με όπλο την τεχνική του. Παίζει σωστά και σίγουρα, κρατάει πάντα τη θέση του και υπηρετεί το πλάνο, με πειθαρχία και προσήλωση. Είναι ώριμος, ψύχραιμος και μεταδίδει ηρεμία στους γύρω του. Ήταν από τα αγαπημένα παιδιά του Μίτσελ και τα αισθήματα, αμοιβαία. Μόνο που ο Ισπανός κόουτς δεν μένει πια εκεί, έφυγε στο τέλος της σεζόν λέγοντας πως μετά από 4 χρόνια, δεν έχει κάτι άλλο να (ξανά)δώσει και ανέλαβε τον Άγιαξ.
Τώρα αν είναι και ηγέτης ο Ιβάν Μαρτίν, η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Ποτέ του δεν ήταν ο τύπος που θα βάλει τη φωνή, περισσότερο του αρέσει να εμπνέει με το παράδειγμα. Δεν είναι επίσης ο παίκτης που περιμένεις να σε βοηθήσει πολύ στα stats που κεντρίζουν το βλέμμα (γκολ και ασίστ). Περισσότερο πάντως προβληματικό είναι πως έχει συνηθίσει να αγωνίζεται σε ομάδες που παλεύουν για την παραμονή. Τον πρωταθλητισμό δεν τον ξέρει ως συνθήκη. Πάντως και μόνο παίζοντας τόσα χρόνια σε τόσο υψηλό επίπεδο σε ένα τόσο απαιτητικό πρωτάθλημα όπως η La Liga, έχοντας επίσης παραστάσεις από Champions League, σου δίνει πάτημα να πεις πως χρειάζεται απλώς μια φιλόδοξη ομάδα να τον εμπιστευτεί για το step up και ότι θα προσαρμοστεί, θα μάθει γρήγορα.
Θα είναι αυτή η ομάδα ο Παναθηναϊκός; Θα δείξει, φαίνεται πάντως πως η όλη ιστορία έχει βάση. Η Βιγιαρεάλ, ομάδα στην οποία άνηκε παλαιότερα ο παίκτης, έχει κρατήσει 30% ποσοστό μεταπώλησης. Η Τζιρόνα θα ήθελε να κρατήσει τον Ιβάν Μαρτίν για να αποτελέσει βασικό της στέλεχος στην προσπάθεια άμεσης επιστροφής στην ελίτ. Αλλά ξέρει πως κάτι τέτοιο θα είναι πολύ δύσκολο, Οπότε, αν ικανοποιηθεί οικονομικά, κάτι απολύτως ρεαλιστικό αφού δεν φαίνεται να ζητάει περισσότερα από 5 εκατ. ευρώ, θα αποδεσμεύσει τον 27χρονο ποδοσφαιριστή.
Ναι, ακόμα ένα ατού. Είναι πολύ πιο φθηνός σε σύγκριση με τον Ματίας Γένσεν (άρα θα μπορούσε να απελευθερωθεί κομμάτι του μεταγραφικού μπάτζετ για άλλες θέσεις). Το αναφέρουμε γιατί ο Δανός είναι σταθερά ο διακαής πόθος για 8άρι στον Παναθηναϊκό. Κι ας έχει «παγώσει» η περίπτωσή του καθώς στις διαπραγματεύσεις… λαλούν πολλά κοκόρια και ζητούν (πάρα) πολλά. Δεν είναι τελειωμένο ζήτημα, αλλά απέχει ακόμα πολύ από status «έχω καλό feeling». Οπότε οι Πράσινοι, ορθώς, κοιτούν κι αλλού. Προς άλλους «Γένσεν». Ο Ιβάν Μαρτίν κάνει fit στο συγκεκριμένο αγωνιστικό προφίλ. Δεν είναι του επιπέδου του χαφ της Μπρέντφορντ, κακά τα ψέματα. Είναι, όμως, μια αρκετά ενδιαφέρουσα περίπτωση και με προοπτική.
Το παζλ του Τζέικομπ Νίστρουπ δεν θα είναι ποτέ πλήρες αν δεν αποκτηθεί το αριστεροπόδαρο 8άρι που θα μπορούσε να παίξει ως αριστερός εσωτερικός χαφ σε διάταξη 4-3-3 και θα δώσει ευελιξία και για άλλα συστήματα όπως το 4-3-2-1 που δοκιμάζει στην Ολλανδία ο Δανός κόουτς αυτές τις μέρες (για να υπάρχει κι αυτό στο οπλοστάσιο το πιθανότερο, αν και κάποιοι υποστηρίζουν πως το δουλεύει και για βασική επιλογή). Αυτή είναι ίσως η πιο κομβική μεταγραφή που θα κάνει ο Παναθηναϊκός αυτό το καλοκαίρι. Ο Ιβάν Μαρτίν δεν είναι ένας κακός υποψήφιος για τη θέση. Είναι, όμως, όντως και αυτός που θα κάνει τη διαφορά; Ιδού η απορία που θα πρέπει να απαντήσουν, πειστικά, οι άνθρωποι του Τριφυλλιού πριν πάρουν τις τελικές τους αποφάσεις.