Ο Όλιβερ Καν είπε την μεγάλη αλήθεια για τη Γερμανία…

Είτε τον συμπαθείς είτε όχι, ο εμβληματικός τερματοφύλακας δεν φοβήθηκε να μιλήσει ανοιχτά για το μεγάλο πρόβλημα του γερμανικού ποδοσφαίρου.

Κάποιοι τα έριξαν στον προπονητή. Κάποιοι άλλοι στους παίκτες και το επίπεδο του ταλέντου τους.

Για να βλέπεις πιο συχνά τα καλύτερά μας άρθρα Add Menshouse.gr on Google

Ορισμένοι εστίασαν στον μοιραίο στην διαδικασία των πέναλτι, τον Τζόναθαν Τα. Η αλήθεια, όμως, ίσως βρίσκεται κάπου αλλού.

Είτε συμπαθείς είτε ότι τον Όλιβερ Καν, είναι δεδομένο ότι δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του. Δεν θα φοβηθεί να πει την άποψη του, δεν θα διστάσει να ρίξει αλάτι στην πληγή για να υποστηρίξει την άποψη του.

Κι εδώ που τα λέμε, με την πολυετή του διαδρομή στο γερμανικό ποδόσφαιρο, έχει κερδίσει το δικαίωμα να εκφέρει δημόσιο λόγο για την νασιονάλμανσαφτ.

Με ένα μακροσκελές ποστάρισμα στα social media, ο Όλιβερ Καν εστίασε σε μία και μόνο στιγμή. Την στιγμή που ο Τζόσουα Κίμιχ αναζητά για εκτελεστές πέναλτι και βλέπει συμπαίκτες του, όπως ο Λέον Γκορέτσκα να αρνούνται την ευθύνη.

Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας θέλησε να ξεκαθαρίσει από την αρχή πως: “Η συζήτηση για τον επόμενο προπονητή της εθνικής ομάδας χάνει το νόημα. Τρεις προπονητές έχουν αποτύχει στο ίδιο σημείο: ο Γιόακιμ Λεβ, ο Χάνσι Φλικ και ο Τζούλιαν Νάγκελσμαν. Τρία διαφορετικά σχέδια παιχνιδιού. Τρία διαφορετικά στυλ ηγεσίας.

Το ίδιο αποτέλεσμα: αποκλεισμοί στη φάση των ομίλων στα Παγκόσμια Κύπελλα του 2018 και του 2022, και τώρα στη φάση των 32 εναντίον της Παραγουάης. Όταν τρεις προπονητές με διαφορετικές προσεγγίσεις αποτυγχάνουν συνεχώς στο ίδιο σημείο, η αιτία βρίσκεται βαθύτερα”.

Ευθύνη

Σε πρώτη ανάγνωση δεν έχει και άδικο. Όταν τρεις καταξιωμένοι και αναγνωρισμένοι προπονητές αποτυγχάνουν, με διαφορετικές ποδοσφαιρικές προσεγγίσεις, τότε κάτι άλλο πάει στραβά.

Ο Καν συνέχισε τον συλλογισμό του: “Μια σκηνή λέει πολλά περισσότερα για αυτόν τον αποκλεισμό από οποιοδήποτε στατιστικό στοιχείο. Όταν η διαδικασία των πέναλτι επιμηκύνθηκε, είδαμε τον Τζόσουα Κίμιχ να ψάχνει για εκτελεστές. Για μένα, αυτή ήταν η πιο αποκαλυπτική στιγμή αυτού του αποκλεισμού.

Μια κορυφαία ομάδα δεν ψάχνει για εθελοντές εκείνη τη στιγμή.  Έχει παίκτες που απαιτούν την μπάλα.

Η ικανότητα να παραμένεις αποτελεσματικός υπό τεράστια πίεση δεν είναι τυχαία. Αναπτύσσεται με τα χρόνια.

Οι νέοι παίκτες που μαθαίνουν επανειλημμένα να παίρνουν δύσκολες αποφάσεις, να ανέχονται λάθη και εξακολουθούν να απαιτούν την επόμενη μπάλα αναπτύσσουν ακριβώς αυτό που καθορίζει τα μεγάλα τουρνουά.

Όσοι δεν το έχουν μάθει ποτέ αυτό δεν θα το κατακτήσουν ξαφνικά με την εθνική φανέλα”.

Πίεση

Σε όλη του την ποδοσφαιρική διαδρομή ο Όλιβερ Καν έπαιξε μαζί με ιερά τέρατα του γερμανικού ποδοσφαίρου. Δεν ήταν όλοι τους κορυφαία ταλέντα, αλλά κανείς από αυτούς δεν έκανε πίσω μπροστά σε μία τέτοια κατάσταση. Κι αυτό λέει πολλά: “Η Γερμανία δεν έχει πρόβλημα ταλέντου. Αυτή η ομάδα έχει εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές.

Αυτό που τους λείπει είναι η έμφυτη ικανότητα να αναλαμβάνουν την ευθύνη. Όσοι δεν το κάνουν μπορεί να προστατεύουν τον εαυτό τους από την αποτυχία. Ταυτόχρονα, όμως, χάνουν την ευκαιρία να γράψουν ιστορία.

Αυτό δεν ισχύει μόνο για μεμονωμένους παίκτες. Ισχύει για κάθε οργανισμό. Ένας ισχυρός οργανισμός δεν αναγνωρίζεται από τη μία επιτυχία του, αλλά από την ικανότητα του να παράγει με συνέπεια εξαιρετική απόδοση.

Εκεί, η ευθύνη δεν αφήνεται στην τύχη. Εκεί, ασκείται, παραδειγματίζεται και γίνεται συνήθεια. Εκεί, η απόδοση είναι πιο σημαντική από το κύρος, η φιλοδοξία είναι μεγαλύτερη από την άνεση και η ομάδα είναι πιο σημαντική από το ατομικό εγώ.

Ίσως ακριβώς εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη παρεξήγηση. Θαυμάζουμε την κορυφαία απόδοση, αλλά είμαστε όλο και πιο απρόθυμοι να δεχτούμε το τίμημα που απαιτεί. Θέλουμε απόδοση παγκόσμιας κλάσης με όσο το δυνατόν λιγότερη πίεση.

Εξαιρετικά αποτελέσματα με όσο το δυνατόν λιγότερες θυσίες. Αλλά έτσι, δεν δημιουργείται η κορυφαία απόδοση. Συζητάμε ποιος πρέπει να φύγει και ελπίζουμε στον επόμενο σωτήρα, αντί να ρωτάμε γιατί επαναλαμβάνουμε τα ίδια μοτίβα εδώ και χρόνια.

Αλλάζουμε πρόσωπα και το ονομάζουμε αλλαγή. Αποφεύγουμε το πραγματικό ερώτημα: Είμαστε ακόμη έτοιμοι να πληρώσουμε το τίμημα που απαιτεί η κορυφαία απόδοση; Η αποφασιστική στιγμή δεν ξεκινά με την φανέλα της εθνικής.

Ξεκινά πολλά χρόνια νωρίτερα, τη στιγμή που ένας νεαρός παίκτης μαθαίνει ότι η ευθύνη δεν είναι κάτι που μεταβιβάζεις, αλλά κάτι που αναλαμβάνεις. Το ταλέντο σε φέρνει στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Η ευθύνη καθορίζει πόσο καιρό θα μείνεις εκεί”.

Μία εξαιρετική τοποθέτηση που ίσως μετά από χρόνια μαρτυρά για ποιο λόγο ο Όλιβερ Καν έφτασε εκεί που έφτασε και διατηρήθηκε σε τόσα χρόνια σε κορυφαίο επίπεδο.