Αυθόρμητα σου έρχεται η σκέψη πως το όνομα του Ρικάρντο Μάνγκας είναι η… χαρά του αθλητικογράφου. Έτοιμα τα λογοπαίγνια δίχως καν κόπο, τα βλέπουμε να έρχονται τα «του Βοτανικού ο Μάνγκας» και τα συναφή! Ποσώς βέβαια ενδιαφέρουν κάτι τέτοια πέραν μιας καλώς εννοούμενης πλάκας – κι ας χρειάζεται και αυτή από καιρό σε καιρό. Το ερώτημα που έχει αληθινή αξία και σημασία δεν μπορεί παρά να είναι το εξής: Είναι ο παίκτης που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός για το αριστερό άκρο της άμυνας του; Είναι καλύτερος από τον Βίκτορ Κρίστιανσεν, που είναι ο διακαής στόχος του Τζέικομπ Νίστρουπ για τη θέση αλλά η Λέστερ μόνο εύκολη δεν αποδεικνύεται στις διαπραγματεύσεις;
Καλύτερος ή όχι είναι σχετικό και όσο κι αν φαίνεται περίεργο, ίσως όχι το πιο σημαντικό στη συγκεκριμένη συζήτηση. Γιατί αυτό που πρέπει να κρατήσουμε πάνω από όλα, αν τελικά το Τριφύλλι πάρει τον 28χρονο Πορτογάλο από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, είναι πως έχουμε να κάνουμε με μια σημαντική αλλαγή στο αγωνιστικό προφίλ που αναζητείται για το ρόστερ.
Ο Κρίστιανσεν είναι, θα μπορούσε να πει κανείς, ένα μπακ με την πιο παραδοσιακή έννοια του όρου. Τον έχει αναλύσει εξαιρετικά εδώ στο Menshouse ο Σωτήρης Μήλιος. Κρατάμε περισσότερο το ότι είναι ένα «θηρίο», ένας «χτιστός» μπακ που προσφέρει τα μέγιστα στην αμυντική – τακτική ασφάλεια. Ακριβώς γι’ αυτό φάνταζε ιδανικός για να γίνεται τρίτο στόπερ σε φάση build up, κάτι που αρέσει στον Νίστρουπ να κάνει.
Ο Ρικάρντο Μάνγκας είναι το… αντίθετο. Ένα φουλ επιθετικογενές μπακ (έχει άλλωστε αγωνιστεί παλαιότερα και ως εξτρέμ) που σου δίνει μεγάλο αβαντάζ όταν παίζεις πιέζοντας ψηλά – όπως θέλει να κάνει το Τριφύλλι. Βοηθάει, επιπλέον, πάρα πολύ στην παραγωγή φάσεων, διαθέτοντας καλή σέντρα και πατώντας συχνά στο «κουτί», εξ ου και ότι συνεισφέρει σε γκολ-ασίστ.
Ωστόσο, δεν είναι προφανώς όλα ρόδινα με την περίπτωσή του με κυριότερο χάντικαπ το ότι χάνει αρκετά στο αμυντικό σκέλος των καθηκόντων του. Τον παρασύρει επίσης ενίοτε ο ενθουσιασμός και πέφτει σε λάθη που θα μπορούσε κάλλιστα να αποφύγει. Έχει πίστη στις δυνάμεις του, κάτι καλό μεν, αλλά ενίοτε γυρίζει μπούμερανγκ αφού τον κάνει περισσότερο τολμηρό από ό,τι θα έπρεπε και τον βγάζει εκτός θέσης.
Και οι δύο παίκτες πάντως, τόσο ο Δανός όσο και ο Πορτογάλος δηλαδή, έχουν την ταχύτητα, την αντοχή και την ένταση που είναι προαπαιτούμενα πια στον Παναθηναϊκό του Νίστρουπ. Απλά τα χρησιμοποιούν με άλλο τρόπο. Ανεβαίνουν ακούραστα την πλευρά, δουλεύουν σωστά τα overlaps.
Για να το πούμε κάπως πιο απλά, ο Ρικάρντο Μάνγκας είναι ένας παίκτης ικανός να ενθουσιάσει την κερκίδα και στην αμέσως επόμενη φάση να κάνει τον κόσμο να «βράζει». Ο Κρίστιανσεν πάλι, μπορεί να μην είναι ελκυστικός στο μάτι, αλλά δεν δίνει σχεδόν ποτέ δικαιώματα να του προσάψεις το παραμικρό, νιώθεις σίγουρος μαζί του.
Φαίνεται πως το θέμα είναι αρκετά προχωρημένο με τον αμυντικό της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, σύμφωνα με όσα αναφέρουν τα ΜΜΕ της Πορτογαλίας μιλώντας για πρόταση 3 εκατ. ευρώ στα Λιοντάρια και συμβόλαιο της τάξης του 1,4 εκατ. ευρώ για τον παίκτη. Εκτός της πατρίδας του έχει δοκιμάσει 2 φορές. Στην Μπορντό ήταν άτυχος γιατί έπεσε σε μια σεζόν-καταστροφή για τους πάλαι ποτέ κραταιούς Γιρονδίνους, ένα χάος σε όλα τα επίπεδα, που οδήγησε κιόλας στον υποβιβασμό της ομάδας. Όταν αργότερα έκανε και μια απόπειρα στη Ρωσία (Σπαρτάκ Μόσχας) τα πράγματα δεν πήγαν αισθητά καλύτερα γι’ αυτόν, αλλά η Σπόρτινγκ τον κάλεσε πίσω στην πατρίδα.
Επειδή ο τεχνικός των Λιονταριών Ρουί Μπόρζες είχε σχηματίσει εξαιρετική άποψη για τον Μάνγκας σε παλαιότερη κοινή τους διπλή προϋπηρεσία, σε Μιραντέλα και Γκιμαράες – η καλύτερη περίοδος στην καριέρα του Πορτογάλου αμυντικού. Τρίτωσε λοιπόν το «εγώ και εσύ μαζί». Ξεκίνησε μάλιστα και βασικός την περασμένη σεζόν. Μα όχι για πολύ. Γρήγορα βρέθηκε στον πάγκο, ο Μάξι Αραούχο είναι καλύτερός του και πήρε τη φανέλα του βασικού σπίτι του, τόσο απλά.
Όλοι όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί του τονίζουν πως ο Πορτογάλος αμυντικός είναι ένας εξαιρετικός επαγγελματίας, ζει 24 ώρες το 24ώρο για ποδόσφαιρο. Υπόδειγμα σωστής νοοτροπίας, εντός και εκτός γηπέδου. Ένα ακόμη στοιχείο που «κουμπώνει» με αυτά που θέλει να βλέπει ο Νίστρουπ από τους παίκτες του. Τι δεν μας κολλάει και τόσο καλά; Ότι αγωνιστικά μοιάζει αρκετά με τον Γιώργο Κυριακόπουλο. Σε αντίθεση με τον Κρίστιανσεν. Το σίγουρο είναι πως αν και εφόσον αποκτηθεί ο Μάνγκας, η επιθετική φιλοσοφία της αριστερής πλευράς των Πρασίνων θα είναι εγγυημένη, ανεξάρτητα από το ποιος ξεκινάει βασικός. Η άμυνα όμως θα ‘ναι το ίδιο καλά καλυμμένη;