Ελάχιστοι παίκτες που έπαιξαν στον Ολυμπιακό ή στον Παναθηναϊκό τυγχάνουν της καθολικής αποδοχής στο ελληνικό μπάσκετ. Ο Γιώργος Πρίντεζης είναι ένας από αυτούς. Και ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ ο επόμενος.
Δεν υπάρχει οπαδός αντίπαλης ομάδας που να έχει κάτι αρνητικό να πει για τον Ισπανό φόργουορντ. Ούτε καν του Ολυμπιακού. Απεναντίας, συνιστά μια άκρως σεβαστή φιγούρα σε οποιοδήποτε ελληνικό fan base, ακόμα και ερυθρόλευκης απόχρωσης.
Είναι εξαιρετικά σπάνιο να προσφέρεται στις μέρες μας ένα τόσο μακρόπνοο συμβόλαιο σε έναν αθλητή. Και προφανώς δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτό συνέβη στην περίπτωση του Χουάντσο. Δέσμευση τετραετούς διάρκειας δεν είχε υπογράψει ούτε ο Βασίλης Σπανούλης στον Ολυμπιακό, ενώ από τα συμβόλαια του Δημήτρη Διαμαντίδη στον Παναθηναϊκό μόνο το πρώτο (2004) ήταν τετραετές.
Αθλητές ασφαλώς υψηλότερης ποιότητας και αξίας. Ο Χουάντσο δεν είναι ο top class παίκτης, αλλά ο χαρακτήρας του είναι τόσο σπάνιος που αντανακλαστικά ένας οργανισμός θέλει να χτίσει πάνω σε αυτόν. Και αυτό ακριβώς έκανε ο Παναθηναϊκός, κατόπιν και της εισήγησης βέβαια του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Όταν ο Κώστας Σλούκας αποσυρθεί, ο Ισπανός θα γίνει ο επόμενος αρχηγός της ομάδας.
Θα μπορούσε να εκληφθεί και ως ένα μήνυμα από την πλευρά των «πράσινων» ότι στη νέα εποχή ανταμείβονται οι αξίες που πρεσβεύει ο Ερνανγκόμεθ. Ο παίκτης που αξέχαστα περίμενε στη φυσούνα του ΣΕΦ να ολοκληρωθεί η απονομή του Ολυμπιακού για το πρωτάθλημα του 2025 – παρότι λίγο πριν η ομάδα του είχε χάσει και το δεύτερο μεγάλο στόχο της σεζόν – είναι ένας μεγαλοπρεπής «αρνητής τοξικότητας». Ακόμα και στα ηλεκτρισμένα ντέρμπι με τους «ερυθρόλευκους» προσπαθεί να γίνει μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος, επιδεικνύοντας – κόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα – διαγωγή κοσμιοτάτη.
Παράλληλα αποτελεί σταθερά μέλος της One Team της EuroLeague, προσφέροντας κοινωνικό έργο και αμέτρητα χαμόγελα σε πολλά παιδιά, η λατρεία για τα οποία είναι ευδιάκριτη σε κάθε του εκδήλωση. Αδιαφορώντας για τη δημοσιότητα και την αυτοπροβολή, συμμετέχει σε κοινωνικές δράσεις και στηρίζει ανθρώπους που έχουν ανάγκη, χαρίζοντας χαμόγελο και ελπίδα.
Και όλοι στον Παναθηναϊκό έχουν να λένε για την αλτρουϊστική διάθεση που δείχνει ακόμα και στα πιο απλά. Για το πώς θα μιλήσει στα αποδυτήρια, πώς θα στηρίξει τους συμπαίκτες του και πόσο θα νοιαστεί για το πρόβλημά τους. Κανείς απ’ όσους ήταν στο ΟΑΚΑ την ημέρα του αγώνα με την Μπασκόνια που τραυματίστηκε ο Ματίας Λεσόρ, δεν μπορεί να ξεχάσει ότι ο Χουάντσο πήρε αγκαλιά τον – πεσμένο στο παρκέ – γιο του Γάλλου για να τον πάει στα αποδυτήρια, αλλά και ότι έπαιζε βουρκωμένος μετά τον τραυματισμό ευστοχώντας μάλιστα σε τρίποντο με δάκρυα στα μάτια.
Αυτή η νοοτροπία – του η ομάδα πάνω από το «εγώ» – βγαίνει φυσικά και στο παρκέ, με τον Ισπανό να είναι πρώτος και καλύτερος σε όλες αυτές τις δουλειές που δεν αποτυπώνει απαραίτητα η στατιστική. Ένας αμυντικός ογκόλιθος και ένας εξίσου σπουδαίος ριμπάουντερ. Μπόνους; Αν είναι και στη μέρα του επιθετικά, μπορεί να «σκοτώσει» οποιονδήποτε αντίπαλο από τα 6,75μ.
Είναι εξαίρετο νέο για το ελληνικό πρωτάθλημα ότι αυτός ο τύπος θα κοσμεί τον μικρόκοσμό μας τουλάχιστον έως το 2030. Και ίσως ο συμβολισμός της επιβράβευσης μιας τέτοιας προσωπικότητας με μακροχρόνιο συμβόλαιο και αρχηγικούς επαίνους να ανοίγει μια χαραμάδα ελπίδας για καταπολέμηση της τοξικότητας στο ελληνικό μπάσκετ.