Ας ξεκινήσουμε λέγοντας πως δεν είναι από τους τύπους που θες να… θυμώσεις ο Κέρβιν Αριάγκα. Ο ορισμός του παίκτη που στην ποδοσφαιρική αργκό συνηθίζουμε να συνοψίζουμε ως «σκυλί». Δεν θα ησυχάσει αν δεν πάρει την μπάλα από τον αντίπαλο, αν δεν κάνει τα πάντα για να τον ανακόψει.
Το όνομά του δεν είναι άγνωστο στους προσεκτικούς παρατηρητές της ελληνικής ποδοσφαιρικής πραγματικότητας. Μόλις τον περασμένο Ιανουάριο βρέθηκε κοντά στον Παναθηναϊκό. Τελικά σε ένα plot twist απ’ αυτά που πάντα ιντριγκάρουν, θα τον δούμε στα μέρη μας, αλλά με τη φανέλα της ΑΕΚ. Εκτός απροόπτου, βεβαίως.
Ένα εύλογο «σκαμπρόζικο» ερώτημα που προκύπτει παράπλευρα με αυτήν την ιστορία, έχει να κάνει με το εξής πιθανό σενάριο: Μήπως θα έπρεπε να είχε επανέλθει το Τριφύλλι για τον 28χρονο χαφ; Μήπως δηλαδή θα ήταν ένας παίκτης που θα έκανε «ταμάμ» στην πράσινη μεσαία γραμμή;
ΑΕΚ Vs Παναθηναϊκός: Πού κολλάει καλύτερα;
Η απάντηση, όσο βέβαια μπορούμε να είμαστε σίγουροι σε τέτοιες υποθετικές συζητήσεις, είναι αρνητική. Ο Αριάγκα έχει πολλά καλά, αλλά δεν είναι αρκετά «μπαλάτος» για να υπηρετήσει το στιλ ποδοσφαίρου που πρεσβεύει ο Τζέικομπ Νίστρουπ. Δεν λέμε πως ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται περισσότερη «σκληράδα» στο κέντρο. Χρειάζεται.
Ειδικά καθώς ο Ετιέν Καμαρά εμφανίζεται πιο soft απ’ όσο περιμέναμε και μένει να φανεί αν έτσι (θα) είναι ή αν ο Γάλλος μέσος φυλάγεται. Τόσο επειδή (ο Καμαρά) ακόμα προσαρμόζεται, μαθαίνει και τον μαθαίνουν όσο και επειδή ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματά του είναι η ροπή προς τις κίτρινες κάρτες (πέρυσι αντίκρισε συνολικά 15 με τη Σαρλερουά στο Βέλγιο!) και παλεύει να το διορθώσει.
Μία ή άλλη αυτό που λείπει πιότερο από τους Πράσινους είναι ένας box to box με προσωπικότητα, ηγετικό χαρακτήρα και παραστάσεις στο τοπ επίπεδο. Ένας «Ντε Φράι για το κέντρο» για να… συνεννοούμαστε.
Στην ΑΕΚ αντίθετα, ο Αριάγκα μοιάζει να κολλάει γάντι στην παρούσα φάση. Το κέντρο των Κιτρινόμαυρων είναι φουλ στους παίκτες που… τα λένε ωραία με το τόπι. Κάιρινεν, Μάγερ, Μαρίν, Βιτάλις, Μάνταλος. Λείπει όμως εκείνος ο «σκληρός τύπος» που περισσότερο θα κοιτάξει να κόψει παρά να δημιουργήσει, που θα έχει την άμυνα ως νο1 μέλημά του. Το φόβητρο, υπό μια έννοια.
Το αγωνιστικό προφίλ του Κέρβιν Αριάγκα δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών
Ο ποδοσφαιριστής από την Ονδούρα, ασκώντας συνεχώς πρέσινγκ, δεν αφήνει σε χλωρό κλαρί τους όποιους απέναντι. Αξιοποιώντας το ύψος του (1.91 μ.) και το «χτιστό» της σωματοδομής του, κερδίζει τις περισσότερες από τις μονομαχίες στις οποίες εμπλέκεται, είτε ψηλά είτε χαμηλά. Είναι έξυπνος παίκτης ο Κέρβιν Αριάγκα. Με σωστή τακτική αίσθηση των πραγμάτων. Τρεχαλατζής και γρήγορος, μοιάζει ώρες ώρες να βρίσκεται σε όλο το γήπεδο.
Τώρα επιθετικά, ας μην του… ζητήσουμε πολλά πράγματα. Η τεχνική δεν είναι το φόρτε του, κάθε άλλο, οπότε περιορίζεται στο να παίζει απλά, δημιουργώντας τις συνθήκες στους πιο δημιουργικούς συμπαίκτες του να κάνουν όλα όσα εκείνος δεν μπορεί. Κι αυτό στην Ένωση θα το βρει σε περίσσευμα πλάι του.
Το παρατσούκλι «Μικρός Στρατιώτης» άλλωστε, γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο τον ακολουθεί. Επειδή τα δίνει όλα για το καλό του συνόλου, επειδή ξέρει να θυσιάζει το «εγώ» για να βγαίνει μπροστά το «εμείς».