Ο Νόβακ Τζόκοβιτς μετρούσε έως τα ξημερώματα της Δευτέρας 77 συνεχόμενες νίκες σε πρώτο γύρο Grand Slam. Η τελευταία φορά που είχε ηττηθεί στο πρώτο ματς ενός major ήταν το 2006 στο Australian Open, όταν ήταν 19 ετών και στο Νο.76 της παγκόσμιας κατάταξης.
Του συνέβη ξανά τώρα, στο US Open, με ήττα στα πέντε σετ από τον Αργεντίνο Μαριάνο Ναβόνε. Ένα shocking αποτέλεσμα, σε μια βασανιστική βραδιά για τον Σέρβο, που τον ανάγκασε ίσως περισσότερο από ποτέ να κοιτάξει κατάματα το τέλος της αθλητικής του διαδρομής και μάλιστα με δάκρυα στα μάτια…
Ο Νόλε προηγήθηκε με 2-1 σετ (6-7, 7-5, 6-4), αλλά κατέρρευσε, χάνοντας τα δύο τελευταία με 6-2, 6-1. Κάτι εντελώς ξένο για τα στάνταρ και την κλάση του. Στα 39 χρόνια του όμως πια τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Ωστόσο, ότι δεν θα μπορούσε καν να παλέψει δύο σετ απέναντι σε έναν αντίπαλο που μόλις τον Μάιο πέτυχε την πρώτη νίκη της καριέρας του απέναντι σε παίκτη του top-10, είναι δύσκολο να το φανταστείς. Προς υπεράσπιση του, η ηλικία του είναι μεγαλύτερη από εκείνη που σχεδόν όλοι οι προηγούμενοι κορυφαίοι της εποχής τους είχαν πάψει να είναι πραγματικά ανταγωνιστικοί.
Ο Τζόκοβιτς ήταν μετά από τα πρώτα τρία games του ματς νωθρός (προηγήθηκε 3-0), στη συνέχεια άρχισε να κουτσαίνει, έκανε εμετό, υπέφερε από κράμπες, πάλεψε, ξέσπασε και τελικά παραδόθηκε, ύστερα από τέσσερις ώρες και 36 λεπτά.
Στο έβδομο game του τρίτου σετ έκανε εμετό σε έναν κάδο στην άκρη του κορτ.
Όταν οι πόντοι ξεπερνούσαν τις έξι ανταλλαγές, ο Τζόκοβιτς συχνά έσκυβε και ακουμπούσε τα χέρια στα γόνατά του πριν από τον επόμενο. Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα είχε σημαντικό πλεονέκτημα απέναντι στον Ναβόνε στους πόντους που ολοκληρώνονταν μέσα σε τέσσερα χτυπήματα. Όταν όμως τα rallies μεγάλωναν, το πλεονέκτημα περνούσε στον Αργεντινό.
Και όταν το σερβίς δεν του εξασφάλιζε έναν εύκολο πόντο και η επιστροφή του δεν αρκούσε για να τελειώσει γρήγορα τη φάση, ακολουθούσαν εξαντλητικά rallies που σταδιακά άδειαζαν τις μπαταρίες του.
Κι όλα αυτά έμοιαζαν παράξενα, μόλις επτά εβδομάδες μετά την πρόκριση του στα ημιτελικά του Wimbledon, με μια vintage πεντάσετη νίκη απέναντι στον Φελίξ Οζέ-Αλιασίμ.
Μετά από ένα χαμένο πόντο στο 2ο game του 5ου σετ, ο Νόλε άρχισε να παραπατά στα επόμενα βήματά του. Στα games που ακολούθησαν κούτσαινε και μορφάζοντας από τον πόνο έδινε την εντύπωση ότι γερνούσε μπροστά στα μάτια του κόσμου. Η ατμόσφαιρα στο κατάμεστο Arthur Ashe γινόταν ολοένα και πιο βαριά.
Η σύζυγός του, Γέλενα, και τα παιδιά τους, Στέφαν και Τάρα, παρακολουθούσαν από την άκρη του κορτ, όλο και πιο σκυθρωποί όσο περνούσε η ώρα.
«Ήταν ένα απαίσιο συναίσθημα για μένα μέσα στο κορτ». Είναι κάτι που δυστυχώς κουβαλάω σχεδόν σε κάθε αγώνα φέτος. Ναυτία, εμετοί, υπάρχει ένα σοβαρό θέμα. Και μετά αρχίζει να καταρρέει ολόκληρο το σώμα μου. Κράμπες, πόνος. Στο τέλος με εγκατέλειψε η μέση μου, μετά ο ώμος και δεν μπορούσα να τελειώσω τον αγώνα», δήλωσε μετά το ματς ο Τζόκοβιτς.
Μετά τον αποκλεισμό του στα ημιτελικά του Wimbledon από τον Γιάνικ Σίνερ, ο Σέρβος έπαιξε μόνο ένα ματς, όπου έδειξε ανέτοιμος. Ηττήθηκε στον πρώτο γύρο στο Masters του Σινσινάτι από τον (επίσης Αργεντίνο) Τιάγκο Τιράντε, αντιμετωπίζοντας ξανά σωματικά προβλήματα, εν μέσω ζέστης και υγρασίας. Μετά τον αγώνα αναφέρθηκε αόριστα σε μία «πάθηση», που, όπως είπε, προσπαθεί να διαχειριστεί τα δύο τελευταία χρόνια. «Δεν είναι οι συνθήκες το πρόβλημα, είναι θέμα υγείας. Αλλά το πρόβλημα επιδεινώνεται όταν υπάρχει υγρασία και ζέστη», σχολίασε τότε για αυτή την… μυστηριώδη πάθηση.
Το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον είναι αν έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να αποσυρθεί από την ενεργό δράση ο κάτοχος 24 Grand Slam τίτλων. Τον επόμενο Μάιο κλείνει τα 40 και απ’ ότι φαίνεται είναι σχεδόν αδύνατο να φτάσει στην κατάκτηση του πολυπόθητου 25ου major τίτλου. Προφανώς δεν μπορεί να καλύψει και το χάντικαπ των έξι τίτλων που τον χωρίζει από τον Τζίμι Κόνορς, ώστε να γίνει ο πρώτος των πρώτων στη συλλογή τροπαίων.
Άρα τι μένει; Ματαιοπονεί προσπαθώντας να τροφοδοτήσει μία ακόρεστη ματαιοδοξία ή αρνείται να πετάξει λευκή πετσέτα απλώς για τη χαρά του παιχνιδιού;
Ό,τι και να είναι, κανείς άλλος πέρα από τον ίδιο δεν μπορεί να έχει άποψη για το τι πρέπει να κάνει. Δεν υπάρχει «πρέπει», παρά μόνο συναίσθημα. Ο Τζόκοβιτς πήγε στο US Open ως το Νο.5 στον κόσμο (τώρα έπεσε στο Νο.11), που πριν από 8 μήνες νίκησε τον… ανίκητο Γιάνικ Σίνερ σε ημιτελικό Grand Slam.
Αν το σώμα του «λέει» αρκετά είναι ο πρώτος που θα το ακούσει. Αν όμως θέλει να παλέψει κόντρα και σε αυτόν τον αντίπαλο, κανείς δεν μπορεί του στερήσει το δικαίωμα.